afbeelding van gerardverdriet
Storm

Trouwdag

Goede middag lotgenoten.

Vanmorgen ben ik opgestaan en heb slleen nog maar kunnen huilen. 42 jaar geleden was ik de gelukkigste vrouw. Nu voel ik me alleen, leeg. Zondag zouden we 42 jaar getrouwd zijn.  Buren en kennisen zijn op vantie en ik ga sproeien.  Helemaal niet erg. Vrolijk en opgewekt ga ik op stap. Vind je zo dapper etc. ( behalve mijn schoonzus) voor ieder gaat het leven door. Bij mij staat het stil. Mijn 2 broers hebben al maanden geen levensteken gegeven, niet uit boosheid hoor.  Zij hebben hun eigen leven. En Gerard is toch al anderhalf jaar overleden. Vorige week zei een schoonzus:" ik zal wel zorgen dat ik .op schrift heb staan dat ik niet behandeld wil worden . Niet zoals jij Gerard hebt aangedaan. Had ik hem dan maar gelijk dood moeten laten.gaan. Toen hij na een val op de spoedeisende hulp.kwam met 2 gebroken ribben en een hoofdwond. Hij was toen zo .helder dat men zei" Mijnheer kan wel naar huis , hij heeft toch niets aan zijn benen. 1 nachtje uit voorzorg blijven.

En de andere dag kreeg hij een longontsteking.  Kwam op IC terecht.

Heb daar een gesprek met de arts gehad. Men zou doen wat ze konden en de behandeling staken als hij geen leefbaar leven meer zou hebben. Zo zijn ze op een bepaald moment gestopt en Gerard had het op laatst erg benauwd. Het brak mijn.hard als ze hem omdraaiden en hij riep:" Moempie ze maken me dood:". En.het weten ja, daar heb ik toestemming voor gegeven. Ik mis hem zo vteselijk. Geen lieve arm om me heen . Je loopt alleen door het stille huis. En dan ga ik maar weer in de tuin werken tot ik er bij neerval ( letterlijk en figuurlijk) ik ben niet zielig. Na alle voorafgaande vreselijke jaren, heb ik lief gehad 40 jaar jaar lang. Ik huil thuis en wil geen aandacht trekken.

Zou soms zo graag al mijn pillen pakken, maar dan denk ik:" Wat doe ik degenen aan, die me wel helpen!"

Ik  ben de helft kwijt. Mijn rots in de branding, die ook mij nodig had.

Zo'n liefde kom je maar zelden tegen.

Dank je voor het luisteren.

Liefs Gerardverdriet .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Hartjes 5

Er zijn 9 reacties op dit bericht

Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#1

Ja beste GerardVerdriet,

Ik begrijp je heel goed,en voel met je mee

Het is opeens een totale verandering van je leven,van GELUK naar Diep ONGELUK

Het leven kent geen barmhartigheid en genade

Het noodlot voltrekt zich over je heen,en daar heb je het maar mee te doen

En alle herinneringen doen zooooooooo PIJN

wat ons rest is ons leven nog te doorleven

Hoe, en waar ,en waarmee, dat is voor ieder heel persoonlijk en met respect gegrond

Het Blijft Verschrikkelijk,en immens Verdrietig en Pijnvol

En een weten en beseffen van de buitenwereld heb ik NIET nodig

Ik WEET WAT IK VOEL,OMDAT IK VOEL WAT IK MIS EN VERLOREN HEB

             MARINA,MIJN ALLERLIEFSTE en            Meest DIERBARE ZIEL in Mijn Leven

 

Beste GerardVerdriet,

Natuurlijk wil je geen aandacht trekken,en niet zielig doen

Dat weten wij allemaal hier

Maar je mag uitkomen voor je verdriet,en je welbevinden tonen .de ene dag gaat t goed en de andere dag niet

Je mag jezelf zijn,met alle recht en alle respect,zonder af te doen des persoons

en zij die jou daarin omarmen,zijn het waard jouw naasten te zijn

Vertrouw op je innerlijke waarheid

Martien Mols

Loves 0
afbeelding van gerardverdriet
Storm
#2

Dank je Martien voor je lieve woorden. 

Ook ik begrijp jouw intense verdriet sterkte hoor.

Gerardverdriet 

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#3

Lieve Gerardverdriet ,

Het is zó groot , hé...... dat meedogenloze gemis..... anderhalf jaar lijkt voor anderen een lange tijd.... voor jou niet. 

En dan zo'n dag als je huwelijksdag! Zo extra beladen , zo extra stil.

Ik wens je veel troost (in je mooie tuin wellicht?) en veel liefs,

Marianne

Loves 1
afbeelding van gerardverdriet
Storm
#4

Dank je

Loves 0
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Bewolkt
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#5

Lieve Gerardverdriet,

Jij schrijft : " Ik ben de helft kwijt. Mijn rots in de branding, die ook mij nodig had". Zo voelt het inderdaad en ik herken je verdriet en wanhoop. Ons leven staat inderdaad stil, terwijl het van degenen om ons heen verder gaat. Ik hoop voor jou, allen hier op dit forum en mezelf dat het ooit eens iets minder moeilijk wordt.

Hilde

Loves 2
afbeelding van gerardverdriet
Storm
#6

Dat hoop ik ook.

Dank je Hilde

Loves 1
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
afbeelding van rienmuije
Bewolkt
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
#7

Met een brok in mijn keel heb ik je verhaal gelezen, alle gevoelens alle gewaarwordingen alle verdriet en teleurstellingen het zou mijn verhaal kunnen zijn en voor mij is het nu tweeeneen half jaar geleden, we treuren allemaal op onze eigeen manier, maar toch eigenlijk allemaal het zelfde, de pijn is identiek probeer te accepteren dat je ermee moet leven die grote steun te missen want dat doen we allemaal...knuffel Rien. .

Loves 1
afbeelding van gerardverdriet
Storm
#8

Dank je Rien. Je kunt je verdriet niet wegmoffelen voor jezelf. Alleen voor de buitenwereld. 

Sterkte

Gerardverdriet 

Loves 1
nas
afbeelding van nas
Storm
nas
#9

Lieverd voel je pijn..  ook ik voel het zo, dat verstikkende verscheurende gemis. Het soms op willen geven, eruit stappen.. maar dan denken aan de mensen die dan ook deze zelfde vreselijke pijn zullen ervaren als ik t doe.  Dan denk k nee ik draag de pijn wel gun het een ander niet.

Heel veel sterkte! Liefs, nas

Loves 0