Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
afbeelding van Klara
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.

Stad vol ballonnen

Ik heb het boek van Femke van der Laan gelezen: Stad vol ballonnen. Ondanks het feit, dat zij nog jonge kinderen heeft, heb ik er toch wat aan gehad, als je tussen de regels doorleest. Hoe zij het verlies van haar man beleeft. Ik kan het eigenlijk niet goed zeggen.

Klara

Hartjes 0

Er zijn 3 reacties op dit bericht

Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Bewolkt
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#1

Klara,

Ik heb het boek ook gelezen. Ik kende haar columns al uit het Parool, maar vond het 'mooi' om te lezen, ondanks dat ik geen kinderen heb.

Sterkte,

Hilde

Loves 0
#2

Lieve Klara,                   Toen ik je berichtje las over het boek van Femke van der Laan, wilde ik er graag iets meer van weten!           Ik kende haar wel, maar wist niet dat zij een boek geschreven had!  Ik heb het boek nog niet, maar  bij nader onderzoek  heb ik er wel enkele bladzijden van gelezen! Dit greep mij erg aan, en niet zonder de nodige tranen!                                               Wat herkenbaar is dit weer!  Ook ik ben verhuisd van een strandhuis naar een appartement!  Ik woon nu dicht bij mijn zoon, en woon hier best wel fijn! Maar  wat Femke ook heel goed onder woorden brengt is, dat je je lieve man , die er nu niet meer bij is, altijd en overal met je meeneemt,  als een ballon die om je pols vast geknoopt zit!   Ik  vind dit wel zo mooi beschreven door haar, en zelf voel ik dat ook zo!  Want wat zou het fijn geweest zijn, als hij er nu nog geweest was, samen met mij, waar ik nu woon!  Ik denk vaak, straks als de bomen hun blad verloren hebben en je zo de schepen voorbij ziet varen, wat zou hij genoten hebben! Want hij was dol op de Scheepvaart!  En wat zou hij het hier fijn gevonden hebben, met zijn verrekijker  zo op de Water weg kijken!  Jammer , denk ik dan , wat mis ik jou toch verschrikkelijk!!!!!!!!                               Lieve Klara, ik wens je veel sterkte met het verlies van je man, maar wil je bedanken dat je dit boek van Femke onder de aandacht bracht, want ik ga het zeker  kopen!                                Veel Liefs  van mij:              MARGJE  .   

Loves 0
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
afbeelding van Klara
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
#3
Margje10 schreef op Zondag 3 november 2019 15:34
Lieve Klara,                   Toen ik je berichtje las over het boek van Femke van der Laan, wilde ik er graag iets meer van weten!           Ik kende haar wel, maar wist niet dat zij een boek geschreven had!  Ik heb het boek nog niet, maar  bij nader onderzoek  heb ik er wel enkele bladzijden van gelezen! Dit greep mij erg aan, en niet zonder de nodige tranen!                                               Wat herkenbaar is dit weer!  Ook ik ben verhuisd van een strandhuis naar een appartement!  Ik woon nu dicht bij mijn zoon, en woon hier best wel fijn! Maar  wat Femke ook heel goed onder woorden brengt is, dat je je lieve man , die er nu niet meer bij is, altijd en overal met je meeneemt,  als een ballon die om je pols vast geknoopt zit!   Ik  vind dit wel zo mooi beschreven door haar, en zelf voel ik dat ook zo!  Want wat zou het fijn geweest zijn, als hij er nu nog geweest was, samen met mij, waar ik nu woon!  Ik denk vaak, straks als de bomen hun blad verloren hebben en je zo de schepen voorbij ziet varen, wat zou hij genoten hebben! Want hij was dol op de Scheepvaart!  En wat zou hij het hier fijn gevonden hebben, met zijn verrekijker  zo op de Water weg kijken!  Jammer , denk ik dan , wat mis ik jou toch verschrikkelijk!!!!!!!!                               Lieve Klara, ik wens je veel sterkte met het verlies van je man, maar wil je bedanken dat je dit boek van Femke onder de aandacht bracht, want ik ga het zeker  kopen!                                Veel Liefs  van mij:              MARGJE  .

Ja, dat zou ik ook wel willen, maar ik zal nooit meer samen met mijn man zijn. En dat maakt mij steeds weer verdrietig. Op deze site is de uitzending te zien, waarin Fem van der Laan over verdriet praat.

Ik wens jou ook veel kracht en moed om met dit verdriet om te gaan, ook later nog. Dat verdriet blijft, al kan het wel wat minder te voelen zijn in de loop van de tijd.

Loves 0