afbeelding van Alissa1
Licht bewolkt

Snijdende pijn

Oh wat doet het pijn, vooral in de ochtend! Zo zwart is alles, mijn gehele structuur en het zorgen van de afgelopen 2 jaar is weg! Ik weet niet waar ik het moet zoeken, het hoeft echt niet meer zo......

Waar moet ik beginnen,

 

Hartjes 1

Er zijn 4 reacties op dit bericht

thelo Vrouw van 62, weduwe sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan. Vraag me af of dat gaat lukken....
afbeelding van thelo
Bewolkt
thelo Vrouw van 62, weduwe sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan. Vraag me af of dat gaat lukken....
#1

Hi Alissa1, het valt niet mee. Zeker met die donkere dagen die er al geregeld zijn.

Probeer toch jezelf bezig te houden en hou je emoties nooit binnen.......mij deed het goed om veel naar buiten te gaan ff lopen/wandelen, of bij iemand n bakkie doen die jij vertrouwd. Er is helaas geen oplossing om jou je beter laat voelen het moet echt slijten, en dat zul je hier op deze site ook lezen. Maar mij hielp het wel om de eerste periode door te komen......vooral herkenning en te zien dat iedereen hetzelfde mee maakt. Op zijn of haar manier dan.

Mijn advies; doe alleen dingen waar je energie van krijgt, wat dan ook! Alles is oke.

Heel veel sterkte en kracht wens ik je toe,

liefs Loes.

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#2

De vaatwasser........ daar ben ik begonnen. Zittend op de harde keukenvloer, met mijn rug tegen de vaatwasser, zodat ik precies door het raam van de keukendeur de singel kon zien.....

En maar staren.....uren achtereen staren.... en huilen af en toe.....maar vooral staren....

De pijn in mijn rug en achterwerk , die al vrij snel zich lieten voelen door die koude, harde keukenvloer, deden me gek genoeg goed...

En dan, na maanden, realiseerde ik me dat ik al een tijdje de vaarwasser hiervoor niet meer had gebruikt.....en ook die behoefte niet meer voelde.....

Kijk, het ging nog steeds niet best met me..... maar er zit beweging in het proces van rouw, dat wel....

Maar dat het verlies van je dierbare enorm groot is, de pijn verschrikkellijk, Het verdriet enorm en de leegte immens.....ja, zeker!

En toch wordt het anders, dragelijker.... Hou vol, lieverd.....Hou vol....

liefs, Marianne

Loves 0
afbeelding van Alissa1
Licht bewolkt
#3
thelo schreef op Zaterdag 19 oktober 2019 11:58
Hi Alissa1, het valt niet mee. Zeker met die donkere dagen die er al geregeld zijn.

Probeer toch jezelf bezig te houden en hou je emoties nooit binnen.......mij deed het goed om veel naar buiten te gaan ff lopen/wandelen, of bij iemand n bakkie doen die jij vertrouwd. Er is helaas geen oplossing om jou je beter laat voelen het moet echt slijten, en dat zul je hier op deze site ook lezen. Maar mij hielp het wel om de eerste periode door te komen......vooral herkenning en te zien dat iedereen hetzelfde mee maakt. Op zijn of haar manier dan.

Mijn advies; doe alleen dingen waar je energie van krijgt, wat dan ook! Alles is oke.

Heel veel sterkte en kracht wens ik je toe,

liefs Loes.

Dank je wel voor je mooie woorden Loes, normaal ben ik niet iemand om zomaar mijn gevoel met vreemde te delen, maar het lijkt wel of ik strohalmen zoek om omhoog te blijven en vooral herkenning zoek

Voor jou veel liefs van mij

Loves 1
afbeelding van Alissa1
Licht bewolkt
#4
MarianneM schreef op Zaterdag 19 oktober 2019 13:13
De vaatwasser........ daar ben ik begonnen. Zittend op de harde keukenvloer, met mijn rug tegen de vaatwasser, zodat ik precies door het raam van de keukendeur de singel kon zien.....

En maar staren.....uren achtereen staren.... en huilen af en toe.....maar vooral staren....

De pijn in mijn rug en achterwerk , die al vrij snel zich lieten voelen door die koude, harde keukenvloer, deden me gek genoeg goed...

En dan, na maanden, realiseerde ik me dat ik al een tijdje de vaarwasser hiervoor niet meer had gebruikt.....en ook die behoefte niet meer voelde.....

Kijk, het ging nog steeds niet best met me..... maar er zit beweging in het proces van rouw, dat wel....

Maar dat het verlies van je dierbare enorm groot is, de pijn verschrikkellijk, Het verdriet enorm en de leegte immens.....ja, zeker!

En toch wordt het anders, dragelijker.... Hou vol, lieverd.....Hou vol....

liefs, Marianne

Hallo Marianne, wat een herkenning voel ik in jou verhaal, wat heftig wetende dat jij ook dezelfde pijn voelt of hebt gevoelt! Wat super dat jij beetje bij beetje jezelf weer hebt gevonden!

Dank je wel het doet me heel veel goed, Liefs Anita

 

Loves 0