afbeelding van BaukeB
Storm

Radeloos

23 jaar geleden vroeg ik me af wat de zin van het leven was. Wat is mijn doel op deze aarde. Wat is de reden van mijn bestaan. Ik had er geen zin in, ik zag het nut niet, ik wou niet meer.

Toen gebeurde het wonderbaarlijke ik ontmoete mijn soulmate.

Na een jaar getrouwd, ziels gelukkig en het leven had een doel. 23 jaar zijn we samen geweest, zeer intens. We hadden niet veel vrienden, we gingen niet veel weg. Maar we waren samen, we waren gelukkig.

Toen 7 jaar geleden werd je ziek. Het starte met een hersen infarct, gevolgd door een 2e. Nier falen, een nier transplantatie, daarna hart problemen en vaten die het op haan het geven waren. 7 jaar lang hebben we 24/7 samen door gebracht. 4x per week moest ik je 20 minuten verlaten om vers brood te halen. De overige tijd waren we altijd samen. 

Afgelopen 6 weken ging het niet goed, maar je vocht, je hebt gesteden je wou door. Een been amputatie volgde, en nog bleef je positief en vechten. Je kon het je deed het, 6 weken vechten en je ging van de intensieve care naar medium care, en daarna naar een normale afdeling. Je had geen slangen of infuus meer. We waren bezig met het plannen van de verhuizing, revalidatie etc etc.

2 dagen later krijg ik een telefoontje. Zeer onverwacht heb jij toch deze planeet verlaten. Mijn wereld storte in, ik weet me geen raad, mijn hoofd zegt dat ik door moet dat heb ik je beloofd. Maar heel mijn wezen heeft het opgegeven.

Je was pas 47 en het is pas 8 dagen. Als ik lees dat mensen hier maanden en jaren met deze gevoelens lopen, zakt de moed in de schoenen. Ik heb me vast gehouden aan je uitvaart afgelopen zaterdag. Ik heb geen idee hou ik afgelopen 2,5 dag ben door gekomen. Dus weken, maanden of jaren ga ik het niet redden.

Hartjes 4

Er zijn 9 reacties op dit bericht

AndreaJ 24 novemver 2018 Zo intens als onze liefde, is nu het gemis en verdriet.
afbeelding van AndreaJ
Storm
AndreaJ 24 novemver 2018 Zo intens als onze liefde, is nu het gemis en verdriet.
#1

Beste Radeloos,

Ik begrijp zo goed waar je momenteel in zit,  je denkt dat je gek wordt, (ben je ook volgens mij wel als je je zielsmaatje verliest) en je denkt dat je niet zonder hem door kunt.

Ook ik heb mijn liefste beloofd dat ik zal proberen door te gaan, hij stierf 24 november 2018. De eerste week tot aan de crematie en de dag van de crematie, kom je door in als in soort roes. Pas daarna begint het missen met meest. Elke dag een worsteling, alsof je loopt in de ergste storm ooit.

Ook ik schrok van de diverse verhalen hier, dat zelfs na een aantal jaren het gemis nog steeds aanwezig is. Ik weet het niet, de tijd zal het laten weten. Het is nu voor mij 11 weken en 3 dagen geleden, en ja ik worstel er iedere dag mee, ik huil, ik praat tegen mijn lief en daarbij ben ik ook gaan schrijven. Vanaf het sterven dacht ik geen dag te kunnen en zullen overleven, desondanks verbaasd het mij dat er nu al zoveel weken doorleefd zijn zonder mijn lief. Misschien ook omdat ik nog met allerlei zakelijke kwesties zit en bezig ben om dingen te regelen, bezig zijn en blijven helpt mij.

Ik weet niet wat er voor jou gaat werken, je hebt niet enkel verdriet om het gemis van je partner, maar je valt van dagelijkse zorg naar dagen zonder voor iemand te zorgen, en dat valt heel zwaar, ook dat heb ik ondervonden.

Ik kan je niets meer dan ongelooflijk veel sterkte wensen, krop je gevoelens niet op, huil als je daar behoefte aan hebt, en schreeuw als dat nodig is.

een warme groet,

Andrea

Loves 1
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
afbeelding van Ricardo
Storm
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
#2

Beste Bauke,

gecondoleerd met het verlies van je”alles”.... 

ben nu 5 mnd verder. De emoties, verdriet en de leegte word alleen maar erger. Ik vraag me ook steeds af in godsnaam hoe ga ik dit redden. Ik weet het niet.. doe het allemaal op de automatische piloot. Jemoet een nieuw leven opbouwen. Dat valt zwaar!!!! 

Radeloos is hetjuiste woord.......

Sterkte voor de komende tijd

mvrgr,

 

ricardo

 

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#3

Och , och, och lieve Bauke... Wát een verdriet hé?!

Van mij nu even geen tekst ..... het is al zwaar genoeg om te beseffen dat je keihard in het donkere dal van rouw bent gedonderd.... zoals wij allen hier op dit forum

lieverd, een dikke knuffel....

Marianne

 

Loves 0
#4

Radeloos,
zo voelt het geloof ik. Twee maanden en 12 dagen geleden overleed m'n lief en ik heb echt geen idee hoe ik verder moet. Je doet de dingen die je moet doen, je gaat naar je werk, eet op de tijden die moeten, gaat naar bed en probeert in ieder geval een dag door te komen, soms alleen maar een uur. En dan zitten soms mensen tegenover me te vertellen dat het leven niet zo eerlijk is en dan denk ik alleen maar dat ze gelijk hebben. Terwijl ik ze hoop moet geven en dat doe ik ook maar dat is m'n automatische piloot, je hebt gelijk Ricardo. Ik weet de woorden, ken de gebaren, weet hoe ik moet kijken maar ik voel het niet meer. Alsof er tussen mij en anderen een muur zit die ik maar het liefst zo hoog mogelijk wil houden.  

Hij was m'n leven en misschien ook wel ergens m'n redding, meer dan hij besefte. Ik zou zo graag willen dat ik mezelf een beetje hoop kon geven maar ik heb het gevoel dat ik voor een donkere ravijn sta en ieder moment in de diepte kan donderen. En echt geen enkel benul hoe ik dit moet overleven en soms zelfs niet of ik dat wel wil. 

Maar ik denk ook dat hij tenslotte los kon laten in de rotsvaste overtuiging dat ik het zou halen. Eigenlijk is dat op dit moment m'n enige drijfveer. Maar meer dan dat is er niet. 

Heel veel sterkte Bauke

Caro

 

Loves 0
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#5

Dag beste BaukeB,

Gecondoleerd met dit oneindig groot en verschrikkelijk intens pijnlijk verlies,van je Allerliefste soulmate ever.

Ja,ik weet en voel waar jij nu doorheen gaat.

Als je Allerliefste sterft,sterf jij ook

Het is een pijn in je Hele Zijn die je totaal krankzinnig maakt

De dood van je allerliefste VOELT ALS T EINDE VAN ALLES

en ze is GENADELOOS,ONBARMHARTIG,MEEDOGENLOOS,en EEUWIG

ik weet wat je voelt,en waar doorheen je gaat.

Verschrikkelijke en Verscheurende Pijn,en Wanhoop,Radeloosheid,Verlatenheid,Boosheid en teleurstelling,Totale Onmacht

Ik begrijp ook je angst,

hoe ga ik dat volhouden,overleef ik dat,bang voor de toekomst,je wilt niet zo verder ,etc etc

Allemaal herkent

Weet beste Bauke,dat een mens HEEEEEEEL VEEL AANKAN,en jij ook

maar ik begrijp je,omdat ik dat toen ook niet dacht.

Mijn Allerliefste stierf in Junie 2016

ik kan het nog niet bevatten,en t doet immens pijn,haar verloren te hebben.

Elke dag t pijnlijke gemis

Beste Bauke,t is Verschrikkelijk,maar je gaat kracht krijgen om t verlies te kunnen dragen.Ik weet,de PIJN IS ER,maar je krijgt kracht.

De pijn die je voelt en nog gaat voelen,IS DE LIEFDE VOOR JE ALLERLIEFSTE

VERTROUW OOK IN DIE LIEFDE,beste Bauke

ik weet hoe je je voelt,ik weet

Ik heb geen  troost  die bij machte is, jouw intens Groot Verdriet en Pijn te kunnen dragen

heel veel Liefde en Verbondenheid                                  in elkander                                             waaruit jij kracht mag ontvangen

 

martien mols

 

Loves 0
afbeelding van BaukeB
Storm
#6

Vandaag is mijn verjaardag. Het is stil en alleen.

je bent pas 11 dagen bij me weg, maar het voelt als een oneindigheid.

 

Loves 2
Anske Ben gehandicapt, rolstoel, DIV. Ziektes en lang voor mijn vrouw gezorgd die in oktober 2017 overleden is. Kan er niet overheen komen.
afbeelding van Anske
Bewolkt
Anske Ben gehandicapt, rolstoel, DIV. Ziektes en lang voor mijn vrouw gezorgd die in oktober 2017 overleden is. Kan er niet overheen komen.
#7

Je zal het redden, je soulmate zal je bijstaan vanuit de Hemel, hij zal voor je zorgen op intens verdrietige momenten, hij zal over je waken...je kracht en doorzettingsvermogen geven. Dat alles heeft mijn vrouw mij ook gegeven toen ik dacht...ik red het niet...en je zal altijd aan hem blijven denken, dat gaat niet over maar dat geeft niet. Hij is bij je want "Weet dat de Geest van God en je partner in je leeft". Sterkte...

Loves 0
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
afbeelding van Ricardo
Storm
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
#8
BaukeB schreef op Donderdag 14 februari 2019 08:28
Vandaag is mijn verjaardag. Het is stil en alleen.

je bent pas 11 dagen bij me weg, maar het voelt als een oneindigheid.

Ondanks het gemis, leegte en verdriet....... 

Loves 0
#9
BaukeB schreef op Donderdag 14 februari 2019 08:28
Vandaag is mijn verjaardag. Het is stil en alleen.

je bent pas 11 dagen bij me weg, maar het voelt als een oneindigheid.

Loves 0