partner verloren

het is nu 9 maanden geleden dat ik mijn partner verloor ik krijg het steeds zwaarder

Hartjes 0

Er zijn 10 reacties op dit bericht

afbeelding van Josephina
Licht bewolkt
#1
Avalon zegt: 
In 2010 overleed mijn man....kanker... Nu in 2015 voel ik pas, dat ik een beetje wen aan het feit dat ik alleen ben, en dat ik 'm nooit meer zal zien. 2014 was het slechtste jaar, het jaar waarin ik me zo realiseerde wat het betekent om alleen te zijn,


Avalon, het eerste en het vierde jaar zijn het moeilijkste, daarna begint het verdriet langzaam een eigen plekje te krijgen. Over gaat het nooit. Xxx en heel veel kracht en liefde stuur ik jou
Loves 0
afbeelding van Josephina
Licht bewolkt
#2

Mijn eerste man is overleden in 2006. Mijn tweede man in januari 2015. Toen mijn eerste man overleed waren we met vakantie, we zaten om 16.15 nog een kopje cappuccino te drinken, om 18.30 was alles achter de rug. Hij had een hartfibrilatie, mijn 2e echtgenoot was ernstig ziek. Dit heeft anderhalf jaar geduurd, eerste halfjaar, waren er wat meer onschuldige dingen, maar toch ook 2 operaties. Februari 2014 kregen we de uitslag kanker. Eerste keer was is 34 jaar getrouwd, nu pas 3 jaar. De liefde gaat nooit over. Bij het overlijden van mijn 1e man, dacht ik ook, had hij me maar meegenomen,  wat doe ik hier nog? Toen na 5 weken mijn dochter ernstig ziek werd en met een levensbedreigende astma aanval werd opgenomen,  wist ik ineens, waarom ik hier moest blijven. Schaamde me voor mijn egoïstische gedachten. Heb toen voor haar 2 kleintjes gezorgd. Gelukkig is dat goed gekomen. Ik had wel gehoopt, met mijn 2e man samen oud te mogen worden  maar helaas dachten ze daar hierboven

Anders over. Het verdriet wat ik nu voel is heel dubbel, lijkt nog erger dan de eerste keer. Is nu 5 weken geleden. Ik heb geweldige kinderen en kleinkinderen,  heel veel vrienden, supervriendinnen, maar toch ook erg veel verdriet. Het ergste hieraan is, dat je het proces, herkent. Je weet precies waar je doormoet. Het eerste en het 4e jaar zijn het zwaarste

Loves 0
#3

Ik ben mijn man in april 2013 verloren. Hij werd niet meer wakker. En wat je dan over je heen krijgt is heel veel. Ik probeer het nog steeds een plaats te geven. Maar het is moeilijk want zelf ik heb het gevoel dat ik nog steeds een stukje van mij zelf kwijt ben. Ik was 44 jaar met hem getrouwd.. Ja en als de kinderen weer eens thuis zijn en weg gaan naar huis is het zo stil. Geen goedemorgen lieve schat geen koffie en geen warmte van de cv die hij allemaal voor mij deed. Soms komen de muren op je af. Dan ga je maar even wat boodschappen doen. Of gewoon even naar buiten. Ja 2014 was het heel slecht en moeilijk. Je weet dat hij nooit meer terug komt. Maar het is wel zo alleen zijn is eenzaam en zo stil in huis.

Loves 0
afbeelding van Avalon
Licht bewolkt
#4

In 2010 overleed mijn man....kanker...

Nu in 2015 voel ik pas, dat ik een beetje wen aan het feit dat ik alleen ben, en dat ik 'm nooit meer zal zien.

2014 was het slechtste jaar, het jaar waarin ik me zo realiseerde wat het betekent om alleen te zijn,.

Loves 0
afbeelding van verlies 18
Licht bewolkt
#5

Het was 18 oktober toen ik mijn partner verloor na een kort ziekbed ! Hij was mijn tweede man, mijn eerste man is ook overleden. Geloof me, de klap komt hard aan ! We waren aan het genieten van betere tijden na voor beiden een heftige tijd. Allebei met pensioen, veel gereisd en hielden van het leven !

Wat een ongelofelijk verlies ! Na een drukke periode van veel geregel en de feestmaanden, veel bezoek, veel lieve aandacht van allen die me dierbaar zijn, maar......het gemis wordt steeds groter en ik kijk erg uit naar het voorjaar om mijn leven weer eniszins op de rails te krijgen en vindt het alleen dingen doen ontzettend moeilijk maar moet ik het leven weer wat vorm geven ! Ik heb veel steun uit mijn omgeving maar besef dat ik het uiteindelijke toch alleen moet doen !

 

Loves 0
afbeelding van verlies 18
Licht bewolkt
#6
partner verloren zegt: 
het is nu 9 maanden gelede


Loves 0
afbeelding van verlies 18
Licht bewolkt
#7

Ja, dit is me twee keer overkomen waarvan de eerste keer na een hartstilstand ! Ik heb het toen aardig kunnen verwerken en was toen jonger met nog een baan etc. en had het idee, ik kan dit nu ook wel aan maar een foute inschatting ! Met alle drukte achter de rug voel ik me toch wel eenzaam want je bent toch alleen en weliswaar met je dierbaren om je heen, ik moet weer alleen verder !

groeten verlies 18

 

Loves 0
afbeelding van verlies 18
Licht bewolkt
#8

Het was 18 oktober toen ik mijn partner verloor na een kort ziekbed ! Hij was mijn tweede man, mijn eerste man is ook overleden. Geloof me, de klap komt hard aan ! We waren aan het genieten van betere tijden na voor beiden een heftige tijd. Allebei met pensioen, veel gereisd en hielden van het leven !

Wat een ongelofelijk verlies ! Na een drukke periode van veel geregel en de feestmaanden, veel bezoek, veel lieve aandacht van allen die me dierbaar zijn, maar......het gemis wordt steeds groter en ik kijk erg uit naar het voorjaar om mijn leven weer eniszins op de rails te krijgen en vind het alleen dingen doen ontzettend moeilijk maar moet ik het leven weer wat vorm geven ! Ik heb veel steun uit mijn omgeving maar besef dat ik het uiteindelijke toch alleen moet doen !

 

Loves 0
#9

Hoi Gerda,

Dit gevoel is zo herkenbaar !!

Het begint steeds meer door te dringen hij komt nooit nooit meer terug .

De draad van het leven weer oppakken met ups en downs .Zolang je het rouwen maar niet uit de weg gaat en het aangaat hoe moeilijk dan ook dan ben je op de juiste weg .

Vandaag , morgen ,volgende week ,volgende maand , volgend jaar dit gevoel zal er altijd blijven soms intens soms wat meer op de achtergrond .

Voor mij is het nu bijna half jaar geleden dat mijn man is overleden ,soms voelt het als nog zo kort geleden , maar er zijn nu al herinneringen opgebouwd in mijn leven waar mijn man geen deel meer van heeft uitgemaakt ,hoe snel gaat de tijd .

Ik hou van het leven wil weer genieten ik doe mijn best gelukkig kan ik zeggen dat het mij lukt maar er zo vaak momenten ineens onverwacht op momenten dat ik denk hoe kan dit nu op dit moment dat het verdriet mij overvalt .

Ik moet het alleen aangaan maar prijs mij gelukkig met familie en vrienden en mijn lieve kinderen om mij heen die als ik het moeilijk heb er voor mij zijn daar ben ik dankbaar voor .

 

Loves 0
afbeelding van orchidee
Licht bewolkt
#10

Hallo,

IK ben nu vijf maanden mijn partner kwijt en merk ook dat het steeds heftiger wordt. In het begin kon ik weinig emoties laten gaan. Nu is er veel geregeld allemaal en wordt het stiller maar het gemis wordt steeds erger.De stilte, het praatje mis ik enorm. IK heb wel mensen om me heen maar het alleen thuis zijn valt me steeds moeilijker en zwaarder. Ook merk ik dat ik minder kan hebben.. Maar ja, het leven gaat door en dat is hard. Ik hoop dat er toch ook weer betere tijden komen. Ik wens je ook veel sterkte en kracht toe.

Liefs gerda

 

Loves 0