nooit meer

Deze 2 woorden...nooit meer....komen steeds vaker in me op en het besef wordt met de dag

groter dat het onomkeerbaar is.  Na  5 maanden merk ik een beetje dat de omgeving er

eigenlijk wel een beetje klaar mee is...maar de pijn en het gemis wordt alsmaar erger...

Herrkent iemand dit gevoel?

Liefs Christa

Hartjes 2

Er zijn 8 reacties op dit bericht

rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
afbeelding van rienmuije
Bewolkt
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
#1

Allereerst gecondoleerd met het verlies van je...(maatje)....herkenbaar is dit zeker ik zet nu al twee jaar gedichten op deze site en lees ook de berichten waarin telkenmale dit gebrek aan emphatie terug komt mensen mijden het kontakt met iemand die verdriet heeft en dat ook uitstraald, er zijn er maar weinig die er echt zijn om je te steunen, want er is geen verbruikers tijd voor rouwen......want rouwen is een nieuwe relatie die je aangaat....en bij je leven gaat horen......veel sterkte..Rien Muije....

 

Loves 2
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Bewolkt
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#2

Christa,

Voor mij zijn dat de twee moeilijkste woorden: nooit meer.

Ook ik herken het gevoel. Voor veel mensen moet je er op een gegeven moment maar"klaar mee zijn" of het"een plekje hebben gegeven" Deze mensen ontloop ik zoveel mogelijk, maar volgens mij zijn de enigen die echt begrijpen wat wij voelen, degenen die hetzelfde hebben meegemaakt. Ik merk dat ik die steeds meer opzoek, zoals hier.

Veel sterkte 

Hilde

Loves 2
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#3

Lieve Christa, Rien, Hilde,

Herkenbaar ? Nou en of!

"Ik wil er voor je zijn." Klinkt heel lief, maar die eerste twee woordjes geven het al aan .... ja dat is wat "jij wil".... maar het is niet waar IK behoefte aan heb.... kortom, boos...want ik ben weer eens onredelijk en ondankbaar!

Het is een heel verdrietig, heel eenzaam , heel moeilijk pad die we te gaan hebben.... het gemis van onze geliefde is allesoverheersend. En "de wereld om ons heen" maakt dat pad niet eenvoudiger...

Dank jullie voor je berichtjes....de timing was goed.

liefs, Marianne

Loves 1
Yvonne Jansen Ik ben 23 september 2017 mijn man verloren aan kanker
afbeelding van Yvonne Jansen
Storm
Yvonne Jansen Ik ben 23 september 2017 mijn man verloren aan kanker
#4

Christa,gecondoleerd met het verlies van je liefste,en helaas zijn  nooit meer  ,twee woorden die momenteel meer dan ooit door mij heen gaan .Dag en nacht ben ik me bewust van het feit dat hij,mijn liefste Geurt nooit meer terug komt ,de eerste maanden gingen in een roes maar sinds een paar weken is de roes weg ,de “verdoving”uitgewerkt en overspoeld letterlijk het verdriet en gemis mij.Loodzwaar en soms ondraaglijk maar zoals men zegt wordt het ooit minder scherp en dus wat draaglijker maar tot die tijd is het keihard werken om overeind te blijven.Gelukkig heb ik een fijne groep vrienden die er voor mij zijn als ik ze nodig heb  en gelukkig geen nare ervaringen zoals Rien beschrijft en zoals ik wel vaker op het Forum lees .Ook is het  hier lezen en reageren voor mij erg  belangrijk geworden,de herkenning en het begrip is oprecht.Lieve Christa ik wens je veel kracht en een warme groet Yvonne.

Loves 1
#5
rienmuije schreef op Donderdag 11 oktober 2018 14:49
Allereerst gecondoleerd met het verlies van je...(maatje)....herkenbaar is dit zeker ik zet nu al twee jaar gedichten op deze site en lees ook de berichten waarin telkenmale dit gebrek aan emphatie terug komt mensen mijden het kontakt met iemand die verdriet heeft en dat ook uitstraald, er zijn er maar weinig die er echt zijn om je te steunen, want er is geen verbruikers tijd voor rouwen......want rouwen is een nieuwe relatie die je aangaat....en bij je leven gaat horen......veel sterkte..Rien Muije....

Dankjewel Rien en voor jou ook heel veel kracht en sterkte...liefs

Loves 1
#6
Hilde schreef op Donderdag 11 oktober 2018 19:18
Christa,

Voor mij zijn dat de twee moeilijkste woorden: nooit meer.

Ook ik herken het gevoel. Voor veel mensen moet je er op een gegeven moment maar"klaar mee zijn" of het"een plekje hebben gegeven" Deze mensen ontloop ik zoveel mogelijk, maar volgens mij zijn de enigen die echt begrijpen wat wij voelen, degenen die hetzelfde hebben meegemaakt. Ik merk dat ik die steeds meer opzoek, zoals hier.

Veel sterkte 

Hilde

Dankjewel lieve Hilde....heel veel sterkte voor je xxx

Loves 0
#7
MarianneM schreef op Donderdag 11 oktober 2018 21:35
Lieve Christa, Rien, Hilde,

Herkenbaar ? Nou en of!

"Ik wil er voor je zijn." Klinkt heel lief, maar die eerste twee woordjes geven het al aan .... ja dat is wat "jij wil".... maar het is niet waar IK behoefte aan heb.... kortom, boos...want ik ben weer eens onredelijk en ondankbaar!

Het is een heel verdrietig, heel eenzaam , heel moeilijk pad die we te gaan hebben.... het gemis van onze geliefde is allesoverheersend. En "de wereld om ons heen" maakt dat pad niet eenvoudiger...

Dank jullie voor je berichtjes....de timing was goed.

liefs, Marianne

Heel veel liefs voor jou Marianne...veel sterkte

Loves 0
#8
Yvonne Jansen schreef op Donderdag 11 oktober 2018 21:39
Christa,gecondoleerd met het verlies van je liefste,en helaas zijn  nooit meer  ,twee woorden die momenteel meer dan ooit door mij heen gaan .Dag en nacht ben ik me bewust van het feit dat hij,mijn liefste Geurt nooit meer terug komt ,de eerste maanden gingen in een roes maar sinds een paar weken is de roes weg ,de “verdoving”uitgewerkt en overspoeld letterlijk het verdriet en gemis mij.Loodzwaar en soms ondraaglijk maar zoals men zegt wordt het ooit minder scherp en dus wat draaglijker maar tot die tijd is het keihard werken om overeind te blijven.Gelukkig heb ik een fijne groep vrienden die er voor mij zijn als ik ze nodig heb  en gelukkig geen nare ervaringen zoals Rien beschrijft en zoals ik wel vaker op het Forum lees .Ook is het  hier lezen en reageren voor mij erg  belangrijk geworden,de herkenning en het begrip is oprecht.Lieve Christa ik wens je veel kracht en een warme groet Yvonne.

Jij ook heel veel sterkte en lieve groetjes xxx

Loves 0