MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....

Muziek

Och lieve lotgenoten,

Ik zit nog helemaal na te trillen.....

Al dagen ben ik behoorlijk in evenwicht ...en vanochtend .... godallemachtig !

Ik schiet wakker met de muziek zó luid in mijn hoofd, de muziek van Wims uitvaart..... en ik hoor duidelijk steeds de tekst : "Voglio stare insieme a te..." (Ik wil samen zijn met jou).

Ik zie mezelf naast zijn kist staan, terwijl ik met gebroken stem mijn speech voordraag..... en het meest schokkende is dat ik exact weer vóel wat ik toen voelde.....de ontreddering , de wanhoop, het ongeloof en het intense verdriet...

Zomaar zonder aanleiding, zonder aankondiging ís het er ineens. Waar komt dat in eens zo heftig vandaan? Zijn dat stoffen in je hersenen die dat proces ineens doen oplaaien?

Nu , een uur, drie zwarte koffies en een gebakken eitje later, begint mijn hartslag van 600 (geloof ik) weer wat rustiger te worden.....

De muziek zit nog steeds in mijn hoofd, maar al meer op de achtergrond.....

Sterkte lieverds, sterkte en liefs, Marianne

Hartjes 2

Er zijn 17 reacties op dit bericht

Zebraatje53 Weduwnaar sinds 30- 9- 2016
afbeelding van Zebraatje53
Bewolkt
Zebraatje53 Weduwnaar sinds 30- 9- 2016
#1
Hallo, Marianne m, ik weet ook niet waar dit ineens vandaan komt, ik weet wel dat ikzelf dit ook wel eens heb meegemaakt hebt, dan met het liedje van max nijman,,, Ad jossi,, dit was het laatste liedje wat toen bij de crematie van mijn vrouw is gespeeld nu bijna 21 maanden geleden ik zag toen ook alles weer voor me, een soort herbeleving, de laatste tijd draai ik dit liedje vaak vanaf mijn telefoon als ik op het plekje ben waar we toen een gedeelte van haar as hebben uitgestrooid, dit geeft mij een gevoel van een zekere rust, Marianne m ik wens je alle sterkte en groet, mario
Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#2
Zebraatje53 schreef op Woensdag 13 juni 2018 10:32
Hallo, Marianne m, ik weet ook niet waar dit ineens vandaan komt, ik weet wel dat ikzelf dit ook wel eens heb meegemaakt hebt, dan met het liedje van max nijman,,, Ad jossi,, dit was het laatste liedje wat toen bij de crematie van mijn vrouw is gespeeld nu bijna 21 maanden geleden ik zag toen ook alles weer voor me, een soort herbeleving, de laatste tijd draai ik dit liedje vaak vanaf mijn telefoon als ik op het plekje ben waar we toen een gedeelte van haar as hebben uitgestrooid, dit geeft mij een gevoel van een zekere rust, Marianne m ik wens je alle sterkte en groet, mario

Dank je Mario,

Zo fijn om te lezen dat ook dit mij niet alleen overkomt.....van die herkenning en ook erkenning gaat een grote troost uit.

Is mooi zoals je schrijft dat je dat liedje vaak vanaf je telefoon beluistert op de plek waar je vrouw is uitgestrooid....en vooral heel mooi dat je dat een zekere rust oplevert.

Ook voor jou veel sterkte gewenst, liefs, Marianne

Loves 0
AnkNiek Op onze 48e trouwdag 11 september 2017 totaal onverwacht verder zonder de liefste van mijn leven.
afbeelding van AnkNiek
AnkNiek Op onze 48e trouwdag 11 september 2017 totaal onverwacht verder zonder de liefste van mijn leven.
#3

Ach lieve Marianne dat is weer zo'n onverwachte dreun. 

Het zal wel weer een stukje helpen bij de rouw en de acceptatie (voor zo ver daar ooit sprake van zal/kan zijn).

Zelf word ik op de vreemdste momenten overvallen door een huilbui of voel ik mij ineens weer intens verdrietig. Bij het huwelijk van Harry en Meghan (???), als ik iemand lekker zie zitten drummen ........Met de muziek van het afscheid heb ik dat niet zo. Het was dan ook echt Niek's muziek waar ikzelf minder mee had. Alleen het laatste nummer To make my life beautiful, waar wij altijd 'YOU make' van maakten, was een beetje ons nummer. Al is de tekst echt voor een man geschreven heb ik dit toch laten spelen bij het zakken van de kist. Want op mijn laatste verjaardag samen (inmiddels heb ik op 31 december, ja wat een dag, mijn eerste verjaardag zonder Niek gevierd) heeft hij nog geprobeerd dit voor mij te zingen en te spelen op gitaar, moeilijk vanwege de emoties en in een andere hoek van de kamer zodat hij mij niet zag. Deze herinnering overheerst die van het afscheid en brengt toch een glimlach.

En zo zul jij ook je herinneringen hebben. Emotionele, dierbare, grappige en mooie herinneringen. Ik hoop dat ze je helpen en het verdriet soms wat minder zwaar zullen maken

Troost en lieve groeten

Ank

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#4
AnkNiek schreef op Woensdag 13 juni 2018 14:54
Ach lieve Marianne dat is weer zo'n onverwachte dreun. 

Het zal wel weer een stukje helpen bij de rouw en de acceptatie (voor zo ver daar ooit sprake van zal/kan zijn).

Zelf word ik op de vreemdste momenten overvallen door een huilbui of voel ik mij ineens weer intens verdrietig. Bij het huwelijk van Harry en Meghan (???), als ik iemand lekker zie zitten drummen ........Met de muziek van het afscheid heb ik dat niet zo. Het was dan ook echt Niek's muziek waar ikzelf minder mee had. Alleen het laatste nummer To make my life beautiful, waar wij altijd 'YOU make' van maakten, was een beetje ons nummer. Al is de tekst echt voor een man geschreven heb ik dit toch laten spelen bij het zakken van de kist. Want op mijn laatste verjaardag samen (inmiddels heb ik op 31 december, ja wat een dag, mijn eerste verjaardag zonder Niek gevierd) heeft hij nog geprobeerd dit voor mij te zingen en te spelen op gitaar, moeilijk vanwege de emoties en in een andere hoek van de kamer zodat hij mij niet zag. Deze herinnering overheerst die van het afscheid en brengt toch een glimlach.

En zo zul jij ook je herinneringen hebben. Emotionele, dierbare, grappige en mooie herinneringen. Ik hoop dat ze je helpen en het verdriet soms wat minder zwaar zullen maken

Troost en lieve groeten

Ank

Lieve Ank,

dank je dat je weer de moeite hebt genomen om lieve woorden te schrijven.

Af en toe, op mijn "goeie" dagen hou ik me vast aan de woorden van (ik meen) Simone Signoret; "once I was loved"..... Ik denk dat je gelijk hebt dat op een gegeven moment de mooie herinneringen gaan overheersen.....maar ik had er zó graag nog 10.000 aan toegevoegd....

Lieverd, jij ook sterkte gewenst. Veel liefs, Marianne

Loves 1
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
afbeelding van rienmuije
Bewolkt
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
#5

Marianne ja dat is een heftige reactie wij hadden niet zoveel met muziek dus zón ervsring zal ik niet vaak meemaken.....wel sta ik nog vaak vol onbegrip en totaal ontredderd in de kist te kijken waar ze roerloos in lag..dat beeld zit op mijn netvlies gebrand....wel ben ik al twee jaar bezig om alles wat door mijn hoofd spookt op te schrijven of te dichten, want nog steeds ben ik verbijsterd en vol ongeloof.....Ik wens jou veel sterkte en voel wat je doormaakt....liefs Rien...

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#6
rienmuije schreef op Woensdag 13 juni 2018 17:11
Marianne ja dat is een heftige reactie wij hadden niet zoveel met muziek dus zón ervsring zal ik niet vaak meemaken.....wel sta ik nog vaak vol onbegrip en totaal ontredderd in de kist te kijken waar ze roerloos in lag..dat beeld zit op mijn netvlies gebrand....wel ben ik al twee jaar bezig om alles wat door mijn hoofd spookt op te schrijven of te dichten, want nog steeds ben ik verbijsterd en vol ongeloof.....Ik wens jou veel sterkte en voel wat je doormaakt....liefs Rien...

Dank je , lieve Rien,

ja, die ongeloof hé......

En schrijven doe ik ook veel, alleen kan ik niet zulke mooie gedichten maken als jij...... dus ik schilder veel....soms heel mooi, en soms zit alles onder omdat ik me zo woest voel.....

Zo proberen we allemaal op onze eigen manier met deze pijn om te gaan, hé....

veel sterkte en veel liefs,

Marianne

 

Loves 1
Fade Out ik ben in rouw
afbeelding van Fade Out
Storm
Fade Out ik ben in rouw
#7

Lieve Marianne, 

Ik weet zo goed, waar jij doorheen gaat .

& leef zo intens met jou mee !

Dat stofje heet Dopamine...

Rouwen, is net als afkicken, van harddrugs....

het minste of geringste, kan de trigger zijn,...dat je Dopamine levels..

opeens weer ..Sky High ..gaan.

Het enige wat je in zon situatie kunt doen,...is ..het, uitzitten...

en, wachten tot de storm gaat liggen.

met de hoop,  in je hart,...dat je ooit weer.. dezelfde zal zijn,...

als toen Wim nog leefde...al denk je nu waarschijnlijk, ,..dat punt , dat geluk,..nooit meer te bereiken.

Rouwen, is een rotproces,...dat alles, in je hoofd en lijf ontregeld, en overhoop gooit.

De onmacht ..de boosheid...het verdriet....uit het vooral

en, op een manier die bij jou past...

& Stay in ,..."the Flow"....en blijf praten en schrijven...met mensen die je begrijpen.

Het brengt je,...in kleine stapjes,...weer meer en meer  in evenwicht..

Terug bij jezelf....en terug naar het vertrouwen,..in het leven.

Veel Licht, ..Moed,  & Kracht toegewenst !

Warme knuffel

Liefs, van 

Fade Out,....

 

 

Loves 0
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Storm
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#8

Marianne,

Wat ik herken is opeens weer het gevoel hebben wat je toen had. De pijn, wanhoop, verdriet. Bij mij kan het op elk willekeurig moment komen, wel vaker als ik op een "beladen" plek ben zoals op de begraafplaats waar hij gecremeerd is of in het ziekenhuis waar hij overleden is.

Veel sterkte

Loves 0
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#9

Ja lieve Marianne,zoals jij en wij allen weten dat emoties je plots volledig in de ban hebben,en wetende dat ons brein de meest beste computor ooit is met zijn geheugenopslag.Ja,ook wat Fade out zegt van dat stofje. Interessant.En waar ik nu ook aan denk.

Dat speciale nummer: ik wil samen zijn met jou

Dat wat je hebt uitgezocht,en nog belangrijker;  dat je dat op de crematie ook WERKELIJK VOELDE EN INTENS WILDE

Dat is zoo diep in het onbewuste opgeslagen,dat het ook wordt opgeroepen wanneer je intens met (onbeantwoorde en koesterende verlangens)bevangen wordt,in bv dromen waarin verwerking plaats vindt van allerlei.en hier bv verdriet,gemis,pijn etc.

Kan zijn.

Maar het is ook tevens bijzonder en waardevol belangrijk,dat je deze ervaring hebt,en dat je het precies weer eender zo meemaakt en daadwerkelijk voelt.Mooi en ook vermoeiend,vraagt heel veel energie.

Toen Marina op de IC lag,zonder enige reacties,alleen starend naar een punt,heb ik achter elkaar het nummer van Henk Westbroek gezongen met mijn mobiel

Jouw naam is mooier dan die van iedereen

In de hoop dat zij,    heeeeeeeel diep waar ze ook was,    het zou horen

Op de crematie ook toegevoegd

De CD Rom van de crematie nog niet kunnen nazien en beluisteren.Teveel emotie.

Muziek ontluikt zoveel gevoel,het neemt je mee doorheen al je emoties,van welke aard dan ook,en heeft genezende kracht,en doet nieuwe dingen geboren worden

Het is ook intens pijnlijk  en verschrikkelijk opnieuw je volledige ontreddering en in wanhoop je verlatenheid en het voor altijd afgescheiden te zijn van je allerliefste Wim,die in de geloten kist ligt,te moeten meemaken en de totale onmacht die jou volledig belemmerd het wederkerig te maken.

Het steeds weer opnieuw beleven met al haar hevige emotie,zal naar ik hoop ook een helende werking teweeg brengen

Waarin jij de liefde en kracht ervaart,dit immens grote verlies te kunnen dragen

Lieve Marianne

Warme troost en liefde

Martien Mols

 

 

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#10
Fade Out schreef op Woensdag 13 juni 2018 18:02
Lieve Marianne, 

Ik weet zo goed, waar jij doorheen gaat .

& leef zo intens met jou mee !

Dat stofje heet Dopamine...

Rouwen, is net als afkicken, van harddrugs....

het minste of geringste, kan de trigger zijn,...dat je Dopamine levels..

opeens weer ..Sky High ..gaan.

Het enige wat je in zon situatie kunt doen,...is ..het, uitzitten...

en, wachten tot de storm gaat liggen.

met de hoop,  in je hart,...dat je ooit weer.. dezelfde zal zijn,...

als toen Wim nog leefde...al denk je nu waarschijnlijk, ,..dat punt , dat geluk,..nooit meer te bereiken.

Rouwen, is een rotproces,...dat alles, in je hoofd en lijf ontregeld, en overhoop gooit.

De onmacht ..de boosheid...het verdriet....uit het vooral

en, op een manier die bij jou past...

& Stay in ,..."the Flow"....en blijf praten en schrijven...met mensen die je begrijpen.

Het brengt je,...in kleine stapjes,...weer meer en meer  in evenwicht..

Terug bij jezelf....en terug naar het vertrouwen,..in het leven.

Veel Licht, ..Moed,  & Kracht toegewenst !

Warme knuffel

Liefs, van 

Fade Out,....

Lieve Fade Out,

Dank je voor je lieve woorden. Ik ben meteen ga googlen....al je trefwoorden gezocht; rouw , dopamine, afkicken, harddrugs (ik moest daar wel om grinniken...dat ik nog eens "harddrugs" zou opzoeken).... Maar het is een soort wanhopig zoeken naar elke vorm van een antwoord, van een houvast...

"Terug naar het vertrouwen in het leven"...... mooie zin......het is een lange weg, naar dat vertrouwen, hoop dat ik het weer kan vinden ... 

Voor jou ook kracht, troost en veel liefs, Marianne

 

Loves 1

Pagina's