afbeelding van Peter100
Bewolkt

Mijn vrouw verloren kort geleden.

Op 4 juni is mijn lieve vrouw overleden aan de verschrikkelijke ziekte. Een jaar geleden behoort dat ze ziek was en na vele ziekenhuisbezoeken kregen we op 8april de uitslag nog enkele weken te gaan.

de wereld stort in en je weet je samen geen raad, op 4juni is ze overleden. We waren 42 jaar samen en 39 jaar getrouwd. Ik heb veel verdriet en huil alle dagen om kleine dingen , ik mis haar enorm.

Ik mag hopen dat het huilen over gaat ik schaam me namelijk hiervoor.Ik weet wel dat rouwen soms erger is dan pijn lijkt het wel. Het zijn die kleine dingen die ik nu pas merk en het gemis met de dag groter wordt.

groet Peter

Hartjes 3

Er zijn 16 reacties op dit bericht

erika boots ik mis mijn man nog elke seconde eigenlijk praat ik steeds met en tegen hem helaas helaas krijg ik geen antwoord
afbeelding van erika boots
Bewolkt
erika boots ik mis mijn man nog elke seconde eigenlijk praat ik steeds met en tegen hem helaas helaas krijg ik geen antwoord
#1

gecondoleerd  peter

en schamen                waarom

 je hebt verdriet              en terecht

 sterkte met t verlies  en met t weer door moeten                         zonder

sterkte                        erika

Loves 0
afbeelding van Peter100
Bewolkt
#2
erika boots schreef op Dinsdag 10 juli 2018 14:13
gecondoleerd  peter

en schamen                waarom

 je hebt verdriet              en terecht

 sterkte met t verlies  en met t weer door moeten                         zonder

sterkte                        erika

Dank voor het reageren en ik begrijp het wel ,mijn verdriet is groot maar de buitenwereld weet dat niet.

groet peter

Loves 0
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Bewolkt
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#3

Allereerst gecondoleerd Peter, het is nog maar zo kort geleden. Waarom zou je je schamen omdat je huilt?  Natuurlijk doet het verlies van je partner ontzettend veel pijn, dus zijn tranen niet vreemd. Mijn man is nu ruim elf maanden geleden overleden en ik heb het gevoel dat het missen steeds meer wordt,

Heel veel sterkte,

Hilde

Loves 0
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
afbeelding van rienmuije
Bewolkt
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
#4

Beste Peter allereerst gecondoleerd met dit grote verlies...en als je je schaamt voor je huilen zou dat inhouden dat je je schaamt voor je verdriet dat zal nooit zo kunnrn zijn.......en je zorgen maken hoe lang je nog blijft huilen is ook totaal onbelangrijk.... het is nog heel kort allemaal voor jou, en je grootste zorg zal zijn hoe dat je er mee leert leven.....en als een huilbui je daarbij kan helpen moet je dat beslist doen......veel sterkte uit deze groep....Rien Muije...

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#5

Lieve Peter,

Wát een immens verdriet, hé.....het is té groot..... Op dit forum kennen en voelen we het allemaal, die pijn van het missen van je liefste....

Er zijn geen "trucjes" waardoor het makkelijker wordt.....Ik kan je alleen zeggen : geef je over aan wat je voelt opkomen....huilen, schelden, schreeuwen, razen, tieren of gewoon op de keukenvloer met je rug tegen de vaatwasser uren voor je uit zitten staren.....Die laatste was weken lang mijn plekje.....toen ik nog in de staat van verdrietige verbijstering verkeerde.... 

Niks is gek. Je rouwt. En dat is een zware, verdrietige klus.....het mag er allemaal bij.....

Sterkte en veel liefs, Marianne

 

Loves 1
afbeelding van Peter100
Bewolkt
#6
MarianneM schreef op Dinsdag 10 juli 2018 23:21
Lieve Peter,

Wát een immens verdriet, hé.....het is té groot..... Op dit forum kennen en voelen we het allemaal, die pijn van het missen van je liefste....

Er zijn geen "trucjes" waardoor het makkelijker wordt.....Ik kan je alleen zeggen : geef je over aan wat je voelt opkomen....huilen, schelden, schreeuwen, razen, tieren of gewoon op de keukenvloer met je rug tegen de vaatwasser uren voor je uit zitten staren.....Die laatste was weken lang mijn plekje.....toen ik nog in de staat van verdrietige verbijstering verkeerde.... 

Niks is gek. Je rouwt. En dat is een zware, verdrietige klus.....het mag er allemaal bij.....

Sterkte en veel liefs, Marianne

Marianne,

Dank voor de lieve woorden en zal je advies niet in de wind slaan.

Groet Peter

Loves 0
afbeelding van Peter100
Bewolkt
#7
Hilde schreef op Dinsdag 10 juli 2018 21:18
Allereerst gecondoleerd Peter, het is nog maar zo kort geleden. Waarom zou je je schamen omdat je huilt?  Natuurlijk doet het verlies van je partner ontzettend veel pijn, dus zijn tranen niet vreemd. Mijn man is nu ruim elf maanden geleden overleden en ik heb het gevoel dat het missen steeds meer wordt,

Heel veel sterkte,

Hilde

Hilde 

dank voor de lieve woorden en ik hield en houd ontzettend veel van haar.Huilen lucht wel op maar is vreemd voor de buitenwereld.

zal het wel blijven doen zolang het gemis zo groot blijft.

groet Peter

Loves 0
Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
afbeelding van Anzjuhla
Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
#8

Lieve Peter,

Gecondoleerd met dit zware verlies.

Net als iedereen hier al heeft geschreven: je hoeft je nergens voor te schamen.
Voor jou is het nog maar zo enorm kort geleden. Het is logisch dat het vreselijk pijn doet, dat je soms het gevoel hebt verscheurd te worden door verdriet.

Ik wou dat ik iets wist waardoor de pijn wat draaglijker zou worden, maar helaas...
Het gaat met mij ietsje beter dan maanden geleden, maar nog heb ik er dagen tussen zitten dat het allemaal niet gaat en ik de hele tijd zit te huilen. Deze huilbuien slaan ook soms ineens om naar woede en machteloosheid. Dan weet ik: het wordt vandaag allemaal niks. Ik geef me er maar gewoon aan over. Die tip kreeg ik ook van de praktijkondersteuner waar ik maandelijks mijn verhaal kwijt kan.
Ik zal je eerlijk vertellen dat ik me eerst ook schaamde om hulp te gaan zoeken. Ik ben iemand die sterk is, die het allemaal wel alleen aan kan. Dacht ik tenminste... Totdat 3 maanden geleden mijn schoonvader ook kwam te overlijden. Alles wat ik had geprobeerd te blokkeren aan emoties toen mijn partner was overleden, kwam dubbel zo hard nu binnen. Ik kon het niet meer alleen.

Ik geef je een goedbedoeld advies: laat alles eruit. Huil maar flink, schreeuw, doe hier je verhaal kwijt, koop desnoods een boksbal. Maar krop het niet op. En mocht je over een half jaar het gevoel hebben nog niet verder te kunnen/functioneren, neem dan contact op met je huisarts.

Heel veel sterkte toegewenst.

 

Loves 0
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Bewolkt
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#9
MarianneM schreef op Dinsdag 10 juli 2018 23:21
Lieve Peter,

Wát een immens verdriet, hé.....het is té groot..... Op dit forum kennen en voelen we het allemaal, die pijn van het missen van je liefste....

Er zijn geen "trucjes" waardoor het makkelijker wordt.....Ik kan je alleen zeggen : geef je over aan wat je voelt opkomen....huilen, schelden, schreeuwen, razen, tieren of gewoon op de keukenvloer met je rug tegen de vaatwasser uren voor je uit zitten staren.....Die laatste was weken lang mijn plekje.....toen ik nog in de staat van verdrietige verbijstering verkeerde.... 

Niks is gek. Je rouwt. En dat is een zware, verdrietige klus.....het mag er allemaal bij.....

Sterkte en veel liefs, Marianne

Hoe herkenbaar Marianne jouw zin:  "gewoon op de keukenvloer met je rug tegen de vaatwasser uren voor je uit zitten staren.....Die laatste was weken lang mijn plekje.....toen ik nog in de staat van verdrietige verbijstering verkeerde.... "

Mijn plekje was in de inpandige berging, geen licht en geluiden van buitenaf. Als het echt niet gaat zit ik er soms nog weleens.

Liefs,

Hilde

 

Loves 0
AnkNiek Op onze 48e trouwdag 11 september 2017 totaal onverwacht verder zonder de liefste van mijn leven.
afbeelding van AnkNiek
AnkNiek Op onze 48e trouwdag 11 september 2017 totaal onverwacht verder zonder de liefste van mijn leven.
#10

Lieve Peter,

Gecondoleerd met het verlies van je lieve vrouw.

Het is nog zo kort geleden en het verdriet enorm. Maar tijd speelt geen rol en niets is raar, of fout. Dat lees je ook in de reacties hier op het forum. Doe waar jij je het best bij voelt ongeacht wat de 'buitenwereld' er mogelijk van vindt. Het is jouw verdriet en jouw rouw waar je iets mee moet.

Troost, kracht en een lieve groet,

Ank

Loves 0

Pagina's