ernestina weduwe
afbeelding van ernestina
Bewolkt
ernestina weduwe

mijn steunpilaar en liefste schat is niet meer

het is nu ruim 2 weken geleden dat mijn liefste allessie en maatje is overleden , en ik kan het nog steeds niet bevatten , ik wist dat het moeilijk zou worden omdat ik zelf ook ziekelijk ben en hulpbehoevend .mijn lievert heeft 15 mnd samen met mij tegen de rotziekte gevochten , maar de strijd toch moeten opgeven. hij is in mijn bijzijn heen gegaan. wat stond ik er machteloos bij , kon niks doen en hij was zo bang , riep steeds , zuurstof , zuurstof ik ga dood .maar zuurstof was er niet in huis , ik heb 112 gebelt en die waren er ook heel snel .mijn lievert was zo in paniek en ik ook , hij had een hevige longbloeding , zo uit het niets om 8 uur in de morgen.ik heb hem vastgehouden in de badkamer waar hij maar bloed bleef overgeven in de wc pot . echt heel traumatisch , ik wens de grootste vijand deze dood niet .maar de broeders konden niks meer voor hem doen . ik heb een autistische zoon van 43 j en die is zijn maatje ook kwijt en kan er heel moeilijk mee omgaan , die schat .zijn biologishe pa is hij al verloren en zijn  stiefmoeder ook , binnen 10 mnd en na een jaar rust verliest hij ook mijn lievert nog , waar hij zo gek mee was en wat mijn allerliefste schat ook was en nog steeds is . ik kan maar niet het beeld van mijn netvlies af krijgen en ik hoor hem nog steeds roepen , help mij , help mij .slapen doe ik heel slecht ,maar nu met medicatie gaat het iets beter. ik kan niet alleen verder , ik kan niet alleen zijn doordat ik bijna overal hulp bij nodig ben . maar de thuiszorg is geweldig zorgzaam ,maar die zijn niet de hele dag aanwezig .ik zal in de toekomst graag begeleid willen wonen , zodat ik onder de mensen blijf .maar er komt nog heel veel op me af zeggen mensen , wat geregelt moet worden .he , ik ben blij dat ik even van me af kan schrijven en ik houd vanaf dag 1 dat mijn man ziek werd een dag boek bij en dat houd ik zolang mogelijk vol .bedant dat ik mijn verhaal kwijt kon , gr mevr e pruim

Hartjes 0

Er is 1 reactie op dit bericht

#1

Ik hoop dat het schrijven een beetje helpt. Al is het maar tijdelijk. Twee weken! Zo pril nog. Je kan het nog niet bevatten. De wanhoop! De film die zich steeds weer voor je ogen afspeelt. Ik wens je heel veel sterkte en steun.

Groetjes,

Saartje
(man overleden 13 augustus 2013  aan kanker)

Loves 0