afbeelding van Saskia72
Licht bewolkt

Mijn rots in de branding Bas

17 april was de vreselijkste dag uit mijn leven. Ik heb die dag mijn man moeten laten gaan. Na 2 jaar hard knokken met zijn ziekte was zijn lichaam op maar zijn geest nog zo helder. Ik mis me maatje, me lieffie me rots. De stilte zonder het praten wat we altijd deden. En ja voor hij overleed 14 april hebben wij onze droom toch nog werkelijk gekregen we zijn getrouwd. De meest bewuste keus met al onze liefde voor elkaar. Nu bijna 3 maanden verder klim ik stapje voor stapje uit een diep dal. Hoelang het verdriet blijft geen idee het gemis zal steeds groter worden als ik naar onze mooie zoon kijk. Na de periode van dag voor dag kijken. Probeer ik nu per maand te kijken. En weer een beetje hoop te hebben voor onze toekomst. Blijft nog steeds onwerkelijk dat hij er niet meer is.
Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

#1
Hoi Saskia, Wat vreselijk voor je. Voor mij heel herkenbaar. De geest van mijn vrouw was tot het einde ook helemaal helder. Wat fijn om te horen dat jullie droom nog is uitgekomen. Voor mij is het een week geleden dat ik mijn vrouw ben verloren. Het gemis zal denk ik altijd blijven maar de leegte zal uiteindelijk meer invulling gaan krijgen Veel sterkte en kracht toegewenst
Loves 0
.Adri Schillemans Adri 68 jaar. Sinds 9 weken alleen. Op 2 maanden na 50 jaar getrouwd geweest.
afbeelding van .Adri Schillemans
Storm
.Adri Schillemans Adri 68 jaar. Sinds 9 weken alleen. Op 2 maanden na 50 jaar getrouwd geweest.
#2
Hallo Saskia, Zo herkenbaar. Mijn man en maatje overleed op 25 april. Nog steeds zo onwerkelijk. Het gemis is groot en het idee hem nooit meer te zien of te voelen is bijna ondragelijk We zullen door moeten. Ik zeg soms tegen mezelf ik heb 2 keuzes Met al mn verdriet er toch wat van proberen te maken of in het diepe dal vallen. En dat willen we toch niet. Maar het is vreselijk moeilijk. Soms is het een geworstel om de dag door te komen. Ik hoop ook zo dat het zachtjes aan meer verdraaglijk wordt..Wennen zal het nooit. We zijn 54 jaar bij elkaar geweest. We moeten het in ons hart meedragen en op een gegeven moment gaan koesteren en met een glimlach aan de mooie momenten van toen en het samenzijn denken. Sterkte lieve Saskia.
Loves 0