afbeelding van anja61
Bewolkt

Mijn lieverd is niet meer en wat doet dit pijn

Hallo

Ik zal mij eerst even voorstellen. Ik ben dus Anja 61 jaar en sinds 28 mei dit jaar weduwe van Dik.Ik was al eerder weduwe van Geert. Mijn eerste grote liefde die in 2007 overleden is aan blaaskanker. De drie jaar dat het geduurd heeft heel veel meegemaakt aan operaties...chemokuren etc. Tot er in januari 2007 uitzaaingen werden ontdekt, en er niets meer aan te doen was, het ging snel bergafwaarts en Geert kwam op bed te liggen. Geert was een open boek en we hebben in die periode heel veel gepraat en ik moest hem beloven dat als ik een nieuwe liefde tegen kwam ik dat niet tegen moest houden....25 april 2007 is hij overleden.

Een jaar later kwam ik Dik tegen, het was meteen raak. Eerst latten en na 5 jaar samen gaan wonen. Een jaar later zijn we getrouwd. Heel veel raakvlakken hadden we en een mooi leven. Tot hij klachten kreeg in augustus 2018 met plassen. En mijn grootste angst werd waarheid 2 maanden later. Dik had blaaskanker, mijn wereld storte letterlijk en figuurlijk in, maar er was nog hoop.

Hoop die al snel weggeblazen werd in december toen hij een blaasverwijdering zou krijgen. Een operatie die ongeveer 6 uur zou duren. Maar na 2 uur werd ik al gebeld....te veel uitzaaiingen ze waren gestopt met opereren. Afschuwelijk natuurlijk onze hoop vervlogen. Chemokuren ...Imuuntherapie...alles geprobeerd om te remmen, maar 4 mei kregen we het bericht dat er niets meer aan te doen was. Vanaf die tijd ging het heel snel, Dik zat onder de morfine voor pijn in zijn nierstreek omdat die op knappen stond, hij was dus heel veel afwezig. Zijn tong kapot door diezelfde morfine en bijna niets meer naar binnen kunnen krijgen. Ondertussen de euthanasieverklaring ingevuld, waar hij na een week al gebruik van ging maken. Zo snel is het gegaan en niet te bevatten voor mij. Dik was in tegenstelling tot Geert een binnenvetter en dat is vreselijk als je iemand waar je zo van houd op zijn sterfbed zo ziet piekeren en er niet met je over wil praten, misschien wilde hij mij wel beschermen voor zijn gevoelens maar ik zit hier nu mee. Kan hem nooit meer iets vragen en het lege huis na alle hectiek doet pijn. Ik heb zelf geen kinderen, Dik wel en daar heb ik de laatste weken veel steun aan gehad, maar na het overlijden voel ik me zo in de steek gelaten. Volgende week een gesprek met een maatschappelijk werker want er moet heel veel geregeld worden , iets wat ik niet meer alleen kan, ik heb de moed er niet meer voor.

 

Hartjes 0

Er zijn 7 reacties op dit bericht

Anneke Poort Ik ben mijn moeder verloren na een relatief kort ziekbed. Ik ervaar veel slechte mentale momenten. Alles valt zwaar.
afbeelding van Anneke Poort
Bewolkt
Anneke Poort Ik ben mijn moeder verloren na een relatief kort ziekbed. Ik ervaar veel slechte mentale momenten. Alles valt zwaar.
#1

Hallo Anja,

Met tranen over mijn wangen lees ik je verhaal. En ik weet hoe verschrikkelijk die ziekte kan zijn. Ik wens je heel veel sterkte toe en ik hoop dat de maatschappelijk werker ook mentaal wat voor je kan betekenen.

Loves 0
afbeelding van anja61
Bewolkt
#2
Anneke Poort schreef op Zondag 7 juni 2020 00:50
Hallo Anja,

Met tranen over mijn wangen lees ik je verhaal. En ik weet hoe verschrikkelijk die ziekte kan zijn. Ik wens je heel veel sterkte toe en ik hoop dat de maatschappelijk werker ook mentaal wat voor je kan betekenen.


Dank je wel Anneke .....

 

Loves 0
thelo Alleen...... sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan.....dus moet er doorheen.....
afbeelding van thelo
Bewolkt
thelo Alleen...... sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan.....dus moet er doorheen.....
#3

Hi Anneke,

gecondoleerd met je verlies....... vreselijk om te lezen, wat een verdriet.

Lees je bericht met tranen in mijn ogen, herken het zo. Het gevecht, de beslissing van de euthanasie en hem niet kunnen helpen met alle gedachtes die door hem heen gingen, omdat hij dat niet kon/of wilde. Zo hard en moeilijk, maar je weet dat je door moet gaan er is geen andere optie.

Bijna een jaar verder nu, en het leven is niet fijn. Probeer elke dag zo goed mogelijk door te komen, mag nu op de tweeling van mn nichtje passen 1 dag in de week.........zij gaan me er door heen helpen.  Zelf geen kinderen mogen krijgen dus te stil in huis. Heb Theo beloofd om door te gaan, dus doe ik mn best!   

Zet 'm op Anneke, ik hoop dat je voldoende kracht vind om deze periode door te komen.......

liefs,

Loes.

Loves 0
thelo Alleen...... sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan.....dus moet er doorheen.....
afbeelding van thelo
Bewolkt
thelo Alleen...... sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan.....dus moet er doorheen.....
#4
thelo schreef op Zondag 7 juni 2020 08:30
Hi Anneke,

gecondoleerd met je verlies....... vreselijk om te lezen, wat een verdriet.

Lees je bericht met tranen in mijn ogen, herken het zo. Het gevecht, de beslissing van de euthanasie en hem niet kunnen helpen met alle gedachtes die door hem heen gingen, omdat hij dat niet kon/of wilde. Zo hard en moeilijk, maar je weet dat je door moet gaan er is geen andere optie.

Bijna een jaar verder nu, en het leven is niet fijn. Probeer elke dag zo goed mogelijk door te komen, mag nu op de tweeling van mn nichtje passen 1 dag in de week.........zij gaan me er door heen helpen.  Zelf geen kinderen mogen krijgen dus te stil in huis. Heb Theo beloofd om door te gaan, dus doe ik mn best!   

Zet 'm op Anneke, ik hoop dat je voldoende kracht vind om deze periode door te komen.......

liefs,

Loes.

ps: bedoel Anja, maar Anneke ook veel sterkte natuurlijk.....

Loves 0
afbeelding van anja61
Bewolkt
#5
thelo schreef op Zondag 7 juni 2020 08:30
Hi Anneke,

gecondoleerd met je verlies....... vreselijk om te lezen, wat een verdriet.

Lees je bericht met tranen in mijn ogen, herken het zo. Het gevecht, de beslissing van de euthanasie en hem niet kunnen helpen met alle gedachtes die door hem heen gingen, omdat hij dat niet kon/of wilde. Zo hard en moeilijk, maar je weet dat je door moet gaan er is geen andere optie.

Bijna een jaar verder nu, en het leven is niet fijn. Probeer elke dag zo goed mogelijk door te komen, mag nu op de tweeling van mn nichtje passen 1 dag in de week.........zij gaan me er door heen helpen.  Zelf geen kinderen mogen krijgen dus te stil in huis. Heb Theo beloofd om door te gaan, dus doe ik mn best!   

Zet 'm op Anneke, ik hoop dat je voldoende kracht vind om deze periode door te komen.......

liefs,

Loes.


Hoi Loes

Vreselijk is dat he we hebben hem zo zien worstelen met de beslissing over de euthanasie en dat doe pijn.

Zijn kleinzoon van 3 was hier ook veel tot op de woensdag voor Dik overleed, Dik deed anders niets dan die kleine volgen en heeft intens afscheid genomen van die kleine, het zou zo´n lieve opa zijn geweest Verdrietig De stilte is oorverdovend hier pffft. 

Loves 2
afbeelding van anja61
Bewolkt
#6
thelo schreef op Zondag 7 juni 2020 08:32
thelo schreef op Zondag 7 juni 2020 08:30
Hi Anneke,

gecondoleerd met je verlies....... vreselijk om te lezen, wat een verdriet.

Lees je bericht met tranen in mijn ogen, herken het zo. Het gevecht, de beslissing van de euthanasie en hem niet kunnen helpen met alle gedachtes die door hem heen gingen, omdat hij dat niet kon/of wilde. Zo hard en moeilijk, maar je weet dat je door moet gaan er is geen andere optie.

Bijna een jaar verder nu, en het leven is niet fijn. Probeer elke dag zo goed mogelijk door te komen, mag nu op de tweeling van mn nichtje passen 1 dag in de week.........zij gaan me er door heen helpen.  Zelf geen kinderen mogen krijgen dus te stil in huis. Heb Theo beloofd om door te gaan, dus doe ik mn best!   

Zet 'm op Anneke, ik hoop dat je voldoende kracht vind om deze periode door te komen.......

liefs,

Loes.

ps: bedoel Anja, maar Anneke ook veel sterkte natuurlijk.....


Snapte ik wel hoor Knipogend

Loves 0
#7

Heel veel sterkte Anja,

Goed dat je hulp aanvaard je kunt het niet alleen en dat hoeft ook niet.

Verschrikkelijk wat je hebt mee gemaakt. 

Mijn lieve Geert - Jan is na een zware depressie uit het leven gestapt.  

Ik mis hem verschrikkelijk. 

We konden elkaar zes jaar . 

Totaal onverwachts ben ik alleen .

Had zo graag samen oud geworden maar helaas. 

Colinda 

Loves 0