afbeelding van Lien
Licht bewolkt

Mijn anker, mijn boei, mijn kapitien

Wat hebben we een leuke tocht gehad met de boot naar Almelo. Daar nog een leuk openingsfeest meegemaakt, ik trots op jou in je mooie pak en jij trots op mij in die hele mooie jurk die jij zo mooi vondt. We waren intussen  weer onderweg naar een volgende tocht, Zeeland. Ons geliefde vaarwater , met heerlijk zout water, leuke plaatsjes, het heerlijke onbevangen leven. Hans, wat hadden we er zin in !!!! We zaten op de ochtend van 30 April even te kijken waar we boodschappen zouden gaan doen, eerst een heerlijk ontbijtje op en daar gingen we.  Trossen los en op naar Zeeland !!!!

Helaas, we voeren net de haven van Drimmelen uit toen het noodlot toesloeg. Je zei "Ik zak weg" en inderdaad je zakte weg! Je gaf op dat moment het roer uit handen, aan mij, je matroos, je lief , je alles ! Ik heb een half uur gedaan wat ik moest doen, jou reanimeren, beademen en de boot op koers houden, intussen bellend met 112. Schat, ik wist al vrij snel dat het te laat was, een acute harstilstand. Maar toch blijf je proberen, je moet wel !!!  Na 27 minuten kwamen de hulptroepen aan boord. Helaas voor jou, TE laat. Zoals zand uit je handen glipt was jij uit mijn leven geglipt. Ik moest je laten gaan !!! We hebben ons laatste tochtje gehad op de boot van de brandweer, jij liggend op de grond in de brancard met mij ernaast, je goed vasthoudend !!  

Ik wilde je niet laten gaan, we zouden nog een hele fijne toekomst hebben, ik was net gestopt met werken en dus had jij voortaan altijfd je matroos aan boord. Daar hoorde ik ook, naast mijn kapitein !!  We hadden nog leuke plannen voor de wintermaanden, heerlijk even naar de zon. Maar helaas, we hebben het niet voor het zeggen. 

Ik ben nu bijna 10 weken zonder mijn liefde, mijn trots, mijn alles en weet soms niet hoe ik verder moet. Want het vreemde is dat mijn leven door gaat, door moet.  Het gemis is zo giga groot !!!  Het is nu een stapje vooruit en twee stapjes achteruit .............. Paniek slaat soms toe !!! Ik weet het af en toe ook niet meer ondanks lieve vrienden, familie en kennissen om me heen !!!

Schat, ik ben niet boos op jou, jij kunt er niets aan doen. Ook koester ik alleen maar fijne herinneringen aan ons leven samen, een tof leven!!! Dankjewel daarvoor !!! Maar dat zei ik iedere dag tegen je en dat al 15 jaar lang !!

Nu ga ik proberen niet te denken aan  wat/als , want dan maak ik me gek, ik ga proberen te "genieten" van de dingen die ik nog heb en die ik nog kan krijgen !!! Hoe moeilijk ook !!! Jij zei altjd 'komt goed schat' als ik het even niet meer zag zitten ivm met mijn werk, nu zeg  ik "komt goed met me schat"...........

Flowing in my mind, love youy forever !!

" Een schip verdwijnt achter de horizon, het is niet weg, je ziet het alleen niet meer "

Lien

Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

#1

hallo lien

zou je even willen wijzen op mijn verhaal zoekend naar een weg ,dit heb ik pas geschreven en dat heeft mij zogoed gedaan .ben nu weer een week verder en zag met heeeel veeel angst de dag van gisteren naderen ,de verjaardag van mijn erik .

het was vorige week al zo moeilijk en hoe moest dit dan ook nog lukken ik wist het echt niet de helse pijn het verdriet het gemis mijn hoofd en gedachten en mijn hart konden het niet meer trekken .

maar door het schrijven en weer lezen kwam er een eind aan die warboel in mijn hoofd ,het werdt rustiger en kon gaan denken aan de mooie dingen van ons samenzijn ,de pijn verloor zijn scherpe kantjes het gemis en verlies blijft maar kan weer ademen ,het beklemmende ,bedompte en bedrukte gevoel is over en dan staat zijn verjaardag voor de deur ,ik hield mijn adem in van angst. ben s,morgens naar hem toegeweest op de natuurbegraafplaats en veel aanloop gehad .samen met  anderen er over gepraat dat ik mij weer blij voelde ,klinkt gek maar als je van die pijn verlost bent  kun je niet anders en blijf je verdrietig om het gemis en het nooit  meer .......  maar dat mag ook . natuurlijk zijn er geen diingen die ervoor zorgen dat het allemaal goed komt als je dit of dat maar doet  heb toen iedereen gisteravond weg was een potje zitten janken van verdriet maar met een glimlach omdat het zo,n bijzondere dag was geweest  hopelijk geeft dit jou ook moed en vooral ook steun om de komende dagen en weken door te komen en denk erom blijf schrijven he al verscheur of delite je alles weer hihi dat we maar weer snel van je horen hoe het beter met je gaat gr hermien 

Loves 0
afbeelding van Teun
Licht bewolkt
#2

lieve Lien

verschrikelijk wat ik lees en snap u verdriet hoe is het mogenlijk dat het gebeurt maar zo is helaas het leven het leven is hard kei hard maar ik denk wel dat er overal een rede voor is al is het allemaal nog zo oneerlijk ik weet natuurlijk niet hoe jong u man was maar dan nog elk verlies doet pijn maar inderdaad u moet verder en natuurlijk mag u verdriet hebben maar denk eraan ga door met leven ik heb ook na een jaar ingezien dat ik door moet ik ben nu bijna een half jaar verder na dat ik tegen mezelf zei dat ik het moest afsluiten ik ben naar het plekje geweest waar ik en mn vriendin kwamen op de dijk toen mijn vriendin jarig was in januari gaf ze me een ring een soort van trouw ring en die heb ik toen in het water gegooid op ons plekje sybolis terug geven op ons plekje en het heeft mij geholpen om door te gaan voor u is het nog te vers maar ik geloof wel dat het goed komt sterkte

 

veel liefs Teun

Loves 0