Peggy Vangangelt Ik ben op 8 juni jl. voor de derde keer weduwe geworden, woon in Noord-Holland en heb 1 dochter die studeert.
afbeelding van Peggy Vangangelt
Licht bewolkt
Peggy Vangangelt Ik ben op 8 juni jl. voor de derde keer weduwe geworden, woon in Noord-Holland en heb 1 dochter die studeert.

mijn 3e man verloren aan kanker, hoe moet ik nu verder?

Het is ongelooflijk, maar waar. 8 juni jl. stierf mijn lieve man aan kanker. Welke vorm van kanker zullen we nooit weten, het ging zo snel dat de artsen wel wisten te vertellen dat het een carcinoom was, maar welke vorm, dat wisten ze niet, daar was de kanker te grillig en agressief voor. Deze veranderde steeds van vorm. Behandeling was niet mogelijk. 4 juni, diagnose kanker, 8 juni dood. Hoe dan? Ik heb nooit de kans gehad om het tot mij door te laten dringen, en mijn man al helemaal niet. Het gebeurde gewoon. Buikpijn, wij dachten corona, maar nee, kanker, niets aan te doen. En nu, nu zie ik het niet meer zitten. Eigenlijk wil ik helemaal niet meer leven. Laat mij maar corona krijgen, en naar mijn lieve man(nen) toe gaan. Dit jaar is het twintig jaar geleden dat ik mijn eerste man verloor. En mijn tweede man stierf in 2014. Alle drie hadden ze kanker, alle drie zijn ze er niet meer. Mijn eerste man vocht een half jaar voor zijn leven, en is op een mensonterende vreselijke manier gestorven. Mijn tweede man heeft bijna tien jaar in reservetijd geleefd. Hij had een melanoom en de artsen zeiden gelijk dat hij niet lang meer te leven zou hebben omdat het was uitgezaaid. En mijn derde man, hij was gezond, stoer, sterk. Ik kon op hem leunen, hij was mijn alles. Ik hoefde niet meer te zorgen, dat deed hij. Hij was lief, de beste. En toen, in eens, weg, en nu zit ik hier, niet alleen, maar wel zonder mijn geliefde. Hoe ik verder moet? Geen idee. Werkelijk geen idee. Ik doe wat er van mij wordt verwacht, maar eigenlijk ben ik dit hele leven helemaal zat. Excuses als ik hier over te recht door zee ben, maar ik moest dit gewoon kwijt.
Hartjes 5

Er zijn 8 reacties op dit bericht

afbeelding van Betsy D.
Bewolkt
#1
fijn juist zo recht door zee te zijn. Jeetje joh, dit is toch ook niet te doen. Ik wens je heel veel kracht om iedere dag op te staan en er toch wat van te maken.
Loves 0
Jan Tabak 1 Verdriet overheerst nu om iets zinnigs over mijzelf te zeggen.
afbeelding van Jan Tabak 1
Bewolkt
Jan Tabak 1 Verdriet overheerst nu om iets zinnigs over mijzelf te zeggen.
#2
Je verwoord het uitsteken. Ik zie er als een berg tegenop om Tineke uit te strooien dat op 16 september zal gaan plaatsvinden met dochter en oudste kleindochter. Er komt een herinneringzuil waar haar naam op komt te staan zodat ik altijd even langs kan gaan. Dat niet meer willen leven herken ik ook en telkens is er dan weer een stemmetje die zegt dat ik door moet gaan maar, wat gebeurd er als ik dat stemmetje niet meer hoor, zover durf ik nog niet te denken. Wat kan verdriet veel pijn veroorzaken.
Loves 1
marja 1 weduwe
afbeelding van marja 1
Licht bewolkt
marja 1 weduwe
#3
Verschrikkelijk dit dat je dat mee moet maken voor de 3 e keer. Mijn man is plotseling overleden en ik zou dat nooit weer voor de 2 e en 3 e keer mee kunnen of willen maken wat heftig. Jou mannen waren ziek helemaal verschrikkelijk en weer dat afscheid de pijn en verdriet dat zou nu mijn grootste reden zijn om nergens meer aan te beginnen. Veel veel sterkte!
Loves 0
Sandra Houben Sandra 43 jaar en nu 4 jaar vrijgezel
afbeelding van Sandra Houben
Storm
Sandra Houben Sandra 43 jaar en nu 4 jaar vrijgezel
#4
Wat vreselijk voor je. Heel veel sterkte ❤❤
Loves 0
#5
Verstikkend om jouw verhaal te lezen. Ik heb al moeite met vasthouden aan het leven, aan dierbaren. Dan heb jij zoveel verloren. Ik leef met je mee. Ik hoop echt dat je er bovenop komt maar ik snap dat het vertrouwen alleen nog maar ruimte overlaat voor verdriet. Je hebt een dochter, blijf sterk.
Loves 0
#6
Woorden schieten tekort, wat heb je veel voor je kiezen te verwerken gekregen iedere keer bn je uit een diep dal omhoog geklommen het is begrijpelijk dat het nu niet meer hoeft van je maar denk aan je dochter die heeft je nog steeds nodig Heel veel sterkte om dit leed te dragen Joke
Loves 0
afbeelding van Nici
Storm
#7
O mijn god... Wat verschrikkelijk Ik ben 1 maand geleden mijn lieve man verloren.. Ook aan kanker.. En op een mensonterende manier, net als jouw eerste man... Ik was op mijn 26e beide ouders al kwijt (1 aan dezelfde ziekte, de ander die eraan kapot ging voor hem te zorgen) en nu op mijn 43e weduwe met 2 kinderen (14 en 6jaar) Wat een hel... Ik kan me niet voorstellen dat 3x mee te maken!!!!
Loves 0
afbeelding van Ilocus
Storm
#8
Inderdaad zoals anderen reeds aangaven: woorden schieten te kort. Ieder woord van troost van mij zou banaal zijn want inderdaad: dit is niet te bevatten. De totale ontreddering na drie keer deze verschrikking.
Loves 0