Dan Na een ziekbed van 2 jaar mijn vrouw, soulmate en moeder van onze 2 boys (15 en 11) verloren aan uitgezaaide borstkanker.
afbeelding van Dan
Storm
Dan Na een ziekbed van 2 jaar mijn vrouw, soulmate en moeder van onze 2 boys (15 en 11) verloren aan uitgezaaide borstkanker.

Leger dan Leeg

Even voorstellen. Ik ben Danny, vader van 2 jongens. Op 2 september hebben wij mijn vrouw en onze lieve mama moeten missen aan de gevolgen van uitgezaaide borstkanker. Ze was pas 43 jaar. De laatste twee jaar is mijn vrouw ziek geweest. Geen moment ben ik van haar zijde geweken. Uiteindelijk stond ik machteloos aan de zijlijn en ervoer hoe mijn vrouw mij (maar ook de artsen) door de vingers glipte. Vanuit een 2 jarige modus waarbij ik permanent alert en scherp moest zijn, val ik nu in een gat waarbij alle zorg voor mijn vrouw is weggevallen. Gelukkig heb ik onze boys om voor te knokken, maar wat onvoorstelbaar leeg voel ik mij.... Leger dan leeg eigenlijk.
Hartjes 0

Er zijn 8 reacties op dit bericht

#1
Hallo Danny, Heel veel sterkte met het verlies van je vrouw, ja dat machteloze gevoel hoort erbij en ja inderdaad voor je zoons moet je door maar het geeft ook wat afleiding en een doel maar er blijft een gapend gat wat je niet kan vullen je zult leren om het een plaatsje te geven maar dit zal gaan met vallen en opstaan Groetjes Joke
Loves 0
Dan Na een ziekbed van 2 jaar mijn vrouw, soulmate en moeder van onze 2 boys (15 en 11) verloren aan uitgezaaide borstkanker.
afbeelding van Dan
Storm
Dan Na een ziekbed van 2 jaar mijn vrouw, soulmate en moeder van onze 2 boys (15 en 11) verloren aan uitgezaaide borstkanker.
#2
Dankjewel voor je troostende woorden Joke
Loves 0
#3
Heftig en niet te bevatten. Mijn man was 59 jaar. 3 maanden geleden kregen we te horen dat hij longkanker had met uitzaaiingen. 3 maanden dag en nacht verzorgen. Op 15 september, ja twee weken geleden is hij overleden. En ineens abrupt uit dit je leven getrokken, toch? Wel fijn dat je 2 kids hebt om voor te zorgen. Dat scheelt denk ik echt.
Loves 2
draad Mijn allerliefste is van mij heengegaan op 10-01-2018 Voor altijd in mijn hart
afbeelding van draad
Storm
draad Mijn allerliefste is van mij heengegaan op 10-01-2018 Voor altijd in mijn hart
#4
heel veel sterkte met dit grote verlies knuf Corrie Draad
Loves 0
afbeelding van Mawial
Licht bewolkt
#5
Ook ik begrijp heel erg goed wat je bedoelt. Mijn man is as vrijdag precies 4 maanden geleden overleden. Wat is het toch moeilijk, eigenlijk lijkt het steeds moeilijker te worden
Loves 0
#6
Ik ben Tamara ben 41 jaar oud en heb 3 zonen 21, 16 en 8 jaar. Mijn man is afgelopen 6 mei overleden aan endocarditis en had al een hartafwijking na 21 jaar bij elkaar te zijn geweest heeft hij ons op maar 49 jaar verlaten.... Ik heb het er erg moeilijk mee vooral s'avonds en als ik naar bed ga. Het is nu 5 maanden geleden en merk, dat het steeds erger wordt het gemis. Heb wel erg veel steun aan mijn prachtige zonen, maar voel mij erg eenzaam vlak na overlijden alles alleen moeten regelen en nu kom ik aan het rouwen toe.... Voor altijd in mijn ❤
Loves 0
#7
Ook heel erg herkenbaar mijn man is ook 5 mnd geleden overleden ik besef het nu nog steeds niet. Als ik denk dat ik hem nooit meer kan aanraken en zijn lichaamsgeur kan ruiken krijg ik een een naar gevoel in mijn maag.....
Loves 0
alwin man 58 jaar
afbeelding van alwin
Licht bewolkt
alwin man 58 jaar
#8
Hallo Danny ik wens je heel veel goeds de komende tijd het zal een lange weg worden om de dingen een plaats te geven en weer door te gaan met het leven je hebt gelukkig 2 zoons waar je voor mag zorgen dat geeft afleiding in de dagen maar de avonden en nachten zullen eerst heel moeilijk zijn .ik heb mijn partner 25 okt 2019 verloren aan een hart stilstand gelukkig was hij thuis dat heeft hij ook altijd gezegd als het mijn tijd is wil ik thuis zijn in mijn eigen bed bij Awin .het gemis is groot de normale dingen kosten veel moeite zoveel onbeantwoorde vragen en alles wat van ons was is nu opeens alleen nog van mij .de herinneringen. de dingen die we samen deden .alles wat wij alleen wisten is nu allemaal alleen nog van mij . in het begin deed het veel pijn om er doorheen te komen en om een weg te vinden hoe ik er mee om moest gaan dat stukje rouwverwerking dicht bij je hart loop je namelijk alleen . er kunnen veel mensen zijn die troost geven en helpen maar ik heb wel geleerd uit het hele proces dat je het uit eindelijk alleen doet en dat is verdrietig maar geeft ook kracht om door te gaan mensen om je heen gaan door met hun leven er word minder aandacht aan gegeven af en to praten ze er nog over ik begin er altijd zelf over ik wil mijn verhaal kwijt kunnen .en dat mensen er zijn om te luisteren dat is belangrijk zorg dat je blijft praten over je verdriet en het gemis dat is heel belangrijk ook al kost het moeite het hoort bij het verwerken ze zeiden tegen mij de scherpe kantjes gaan er van af na een paar maand nee dus ik ben een jaar verder maar de kantjes worden scherper tuurlijk komt er een dag dat het dragelijk word dat merk je vanzelf ik begon een maand geleden opeens weer te zingen een klein lichtpuntje voor mij en ik hoop dat er nog veel meer komen vergeten zal ik nooit maar ben blij dat er af en toe een lichtpuntje is ik hoop voor jou en je zoons dat jullie ooit de lichtpuntjes kunnen bundellen en het weer licht word in jullie leven met mooie liefdevolle herinneringen
Loves 0