Ostade Op 6 november is mijn lief overleden 46 jaar samen valt er een groot gat in mijn leven vooral de stilte valt mij aan.
afbeelding van Ostade
Bewolkt
Ostade Op 6 november is mijn lief overleden 46 jaar samen valt er een groot gat in mijn leven vooral de stilte valt mij aan.

Leegte

Nog zo vers 2 weken geleden is ze bij mij weggehaald.

ik wist dat het zou gebeuren en toch doet het zo,n pijn en dan de stilte 

ze zeggen dat het gaat wennen maar geen streel meer geen kus meer en niet meer die stem horen.

Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

afbeelding van Alissa1
Licht bewolkt
#1

Lieve Ostade, oh wat erg, nog zo vers! Ik kan je niet troosten, dat kan niemand nu! Wel kan ik je vertellen dat ik en wij allemaal op deze forum jou als geen ander begrijpen wat je nu doormaakt!

Zelf ben ik 6 weken geleden mijn lieve man verloren aan kanker, hij was nog maar 47 jaar oud en vader van onze 2 dochters.

Je voelt een scheur, leegte en een onmenselijk gevoel, hoe nu verder, al die kleine dingen die normaal zo vanzelfsprekend waren, kopje koffie, hand vasthouden, een kus, knuffel, warmte.....het is er niet meer!

Huil maar, voel de pijn, dat is de andere kant van de liefde, die kan ongelofelijk veel pijn doen, je zal hier doorheen moeten!

Het komt echt goed!!!! Daar heb ook ik het vertrouwen in!

Liefs en sterkte,

Anita

Loves 1
Ostade Op 6 november is mijn lief overleden 46 jaar samen valt er een groot gat in mijn leven vooral de stilte valt mij aan.
afbeelding van Ostade
Bewolkt
Ostade Op 6 november is mijn lief overleden 46 jaar samen valt er een groot gat in mijn leven vooral de stilte valt mij aan.
#2
Alissa1 schreef op Zaterdag 16 november 2019 22:34
Lieve Ostade, oh wat erg, nog zo vers! Ik kan je niet troosten, dat kan niemand nu! Wel kan ik je vertellen dat ik en wij allemaal op deze forum jou als geen ander begrijpen wat je nu doormaakt!

Zelf ben ik 6 weken geleden mijn lieve man verloren aan kanker, hij was nog maar 47 jaar oud en vader van onze 2 dochters.

Je voelt een scheur, leegte en een onmenselijk gevoel, hoe nu verder, al die kleine dingen die normaal zo vanzelfsprekend waren, kopje koffie, hand vasthouden, een kus, knuffel, warmte.....het is er niet meer!

Huil maar, voel de pijn, dat is de andere kant van de liefde, die kan ongelofelijk veel pijn doen, je zal hier doorheen moeten!

Het komt echt goed!!!! Daar heb ook ik het vertrouwen in!

Liefs en sterkte,

Anita

Bedankt Anita

het is een leegte 13 jaar was zij ziek de laatste 3 maanden waren zwaar ze kon niets meer.

ik had haar beloofd dat ze thuis mocht blijven en dat heb ik volbracht had was fijn dat ze tot woensdag bij mij bleef.

wij hebben haar een fijne dienst gegeven een kinderdienst voor onze kleinkinderen dat was fijn .

ik wil door voor mijn kinderen weet nog niet hoe maar de tijd zal het leren.

gr ostade

Loves 2