Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk

Leeg van binnen

5 maanden na het verlies van mijn lieve man en ik voel me steeds leger worden van binnen. Ik mis hem iedere dag meer en meer. Alles lijkt zo zinloos en ik voel me doelloos. Ik hoor en lees....het word anders, het scherpe randje gaat er af als je verder bent in het rouwproces! Maar eerlijk gezegd, ik weet het niet. Ik weet alleen dat ik heel veel verdriet heb en me ontzettend eenzaam voel.....

EmotioneelMarjan

Hartjes 3

Er zijn 12 reacties op dit bericht

Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
afbeelding van Pimpelmees
Bewolkt
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
#1

Herkenbaar. Ik ben nu 6 maanden verder. Men zegt inderdaad de scherpe randjes verdwijnen, maar wanneer weet niemand.

Ook ik ben regelmatig radeloos tot aan paniek. Heb nu een hondje genomen. Dat verplicht me om naar buiten te gaan en te wandelen. Moet zeggen dat ik het wel erg gezellig vind zo’n aanhankelijk diertje en iets om voor te zorgen.

Wanneer het beter zal gaan, wie zal het zeggen. Ik heb ook vaak mijn twijfels. Voor nu is het overleven, en toch weer proberen weer dingen te ondernemen.

Alles is anders, maar af en toe kan ik wel weer genieten. Heel kort, dat wel, en daarna is het gemis weer extra hevig. Ik probeer moed te houden en blijf wel hopen op betere tijden. In de vorm dat ik weer een beetje vrede in mijn lijf krijg.  

Die eenzaamheid is inderdaad afschuwelijk, dat zal ook wel niet meer veranderen.

Ik wens je sterkte, moed, vrede, en alle goeds

Pimpelmees

 

Loves 1
thelo Vrouw van 62, weduwe sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan. Vraag me af of dat gaat lukken....
afbeelding van thelo
Bewolkt
thelo Vrouw van 62, weduwe sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan. Vraag me af of dat gaat lukken....
#2

Goedemorgen allemaal,

bij mij nu bijna 8 maanden....... kan t nog steeds niet bevatten. Afgelopen week veel huilen....mede door een herdenkingsdienst in het Hospice en doordat de urn te water is gelaten, door zijn beste vriend op een afgesproken plek in de Rijn.  Waar hij zo vele jaren heeft gevaren voor zijn werk. Zoveel emoties en weer opnieuw in die "rollercoaster". 
Ik vraag me ook af; blijft het zo'n pijn doen?

Er zijn af en toe betere dagen inderdaad maar;  2 stappen vooruit en 1 stap achteruit...... en zo zal het voorlopig wel blijven denk ik.

Vandaag de laatste dag van een ROT week, ook weer iets moeten vandaag waar ik totaal GEEN zin in heb, en dat vreet aan me..... eten met de schoonfamilie, er zijn mensen bij die ik al heel lang niet gehoord of gezien heb. Weinig tot geen steun gehad van hen. Hoe kan dat vraag ik me af.....ik heb 35 Jaar lief en leed gedeeld met zijn familie en nu....... bah het gevoel dat ik niks voor hen beteken. Hoop dat ik me goed (en in) kan houden........ ga m'n best doen.

Morgen weer een nieuwe week......hoop dat die me weer fijne afleiding gaat geven.

Sterkte en kracht voor iedereen,

liefs,

Loes.

 

Loves 1
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#3
Pimpelmees schreef op Zaterdag 15 februari 2020 20:04
Herkenbaar. Ik ben nu 6 maanden verder. Men zegt inderdaad de scherpe randjes verdwijnen, maar wanneer weet niemand.

Ook ik ben regelmatig radeloos tot aan paniek. Heb nu een hondje genomen. Dat verplicht me om naar buiten te gaan en te wandelen. Moet zeggen dat ik het wel erg gezellig vind zo’n aanhankelijk diertje en iets om voor te zorgen.

Wanneer het beter zal gaan, wie zal het zeggen. Ik heb ook vaak mijn twijfels. Voor nu is het overleven, en toch weer proberen weer dingen te ondernemen.

Alles is anders, maar af en toe kan ik wel weer genieten. Heel kort, dat wel, en daarna is het gemis weer extra hevig. Ik probeer moed te houden en blijf wel hopen op betere tijden. In de vorm dat ik weer een beetje vrede in mijn lijf krijg.  

Die eenzaamheid is inderdaad afschuwelijk, dat zal ook wel niet meer veranderen.

Ik wens je sterkte, moed, vrede, en alle goeds

Pimpelmees

Hoi Pimpelmees

Ik geniet nergens meer van sinds mijn man overleden is. Ik denk niet dat dit gevoel ooit nog over gaat, wat iedereen ook zegt! Ik hoop dat voor jou ooit alles weer wat beter word meis.

Liefs Marjan

Loves 1
#4
thelo schreef op Zondag 16 februari 2020 10:45
Goedemorgen allemaal,

bij mij nu bijna 8 maanden....... kan t nog steeds niet bevatten. Afgelopen week veel huilen....mede door een herdenkingsdienst in het Hospice en doordat de urn te water is gelaten, door zijn beste vriend op een afgesproken plek in de Rijn.  Waar hij zo vele jaren heeft gevaren voor zijn werk. Zoveel emoties en weer opnieuw in die "rollercoaster". 
Ik vraag me ook af; blijft het zo'n pijn doen?

Er zijn af en toe betere dagen inderdaad maar;  2 stappen vooruit en 1 stap achteruit...... en zo zal het voorlopig wel blijven denk ik.

Vandaag de laatste dag van een ROT week, ook weer iets moeten vandaag waar ik totaal GEEN zin in heb, en dat vreet aan me..... eten met de schoonfamilie, er zijn mensen bij die ik al heel lang niet gehoord of gezien heb. Weinig tot geen steun gehad van hen. Hoe kan dat vraag ik me af.....ik heb 35 Jaar lief en leed gedeeld met zijn familie en nu....... bah het gevoel dat ik niks voor hen beteken. Hoop dat ik me goed (en in) kan houden........ ga m'n best doen.

Morgen weer een nieuwe week......hoop dat die me weer fijne afleiding gaat geven.

Sterkte en kracht voor iedereen,

liefs,

Loes.

Beste Loes,

Bij mij nu bijna,4 maanden. Ook ik heb geen steun gehad van schoonfamilie. Na 42 jaar huwelijk. Niet te bevatten. Maar gebruik je energie om het weer te proberen op te pakken. Zonde van je energie. Niet waard gewoon.

Hou de eer aan jezelf, en denk aan je dierbare, doe het voor hem.

Liefs

Helena

Loves 1
afbeelding van joane
Storm
#5

Hoi marjan, mijn man is pas 3 weken geleden overleden.

Ik weet totaal niet meer wat ik moet.

Lijkt wel of ik niet verder kan, wil t ook niet.

Het is zo vreselijk. Mensen zijn allemaal vriendelijk. maar ik ben zo eenzaam.

gr Joane

Loves 2
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#6
joane schreef op Woensdag 19 februari 2020 13:41
Hoi marjan, mijn man is pas 3 weken geleden overleden.

Ik weet totaal niet meer wat ik moet.

Lijkt wel of ik niet verder kan, wil t ook niet.

Het is zo vreselijk. Mensen zijn allemaal vriendelijk. maar ik ben zo eenzaam.

gr Joane

Lieve Joane

Gecondoleerd met je grote verlies, het is nog wel heel vers he meis. Ik begrijp je eenzaamheid zo goed en je gevoel dat je niet weet wat je moet. Het is een vreselijk gevoel. Ik heb dat gevoel nog steeds, nu 5 maanden verder, ook nog vers. Het blijft moeilijk! Heb je wel hulp, nazorg? 

Stuur me gerust een berichtje als je dat wilt meis. 

Liefs Marjan xx

Loves 0
afbeelding van joane
Storm
#7
Marjan vd Veen schreef op Woensdag 19 februari 2020 13:47
joane schreef op Woensdag 19 februari 2020 13:41
Hoi marjan, mijn man is pas 3 weken geleden overleden.

Ik weet totaal niet meer wat ik moet.

Lijkt wel of ik niet verder kan, wil t ook niet.

Het is zo vreselijk. Mensen zijn allemaal vriendelijk. maar ik ben zo eenzaam.

gr Joane

Lieve Joane

Gecondoleerd met je grote verlies, het is nog wel heel vers he meis. Ik begrijp je eenzaamheid zo goed en je gevoel dat je niet weet wat je moet. Het is een vreselijk gevoel. Ik heb dat gevoel nog steeds, nu 5 maanden verder, ook nog vers. Het blijft moeilijk! Heb je wel hulp, nazorg? 

Stuur me gerust een berichtje als je dat wilt meis. 

Liefs Marjan xx

Dag marjan,

Ja heb veel steun van mijn kinderen en heb gesprekken met praktijkondersteuner.

Maar weet niet hoe ik verder moet. Het ia te moeilijk

Loves 0
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#8
joane schreef op Woensdag 19 februari 2020 13:50
Marjan vd Veen schreef op Woensdag 19 februari 2020 13:47
joane schreef op Woensdag 19 februari 2020 13:41
Hoi marjan, mijn man is pas 3 weken geleden overleden.

Ik weet totaal niet meer wat ik moet.

Lijkt wel of ik niet verder kan, wil t ook niet.

Het is zo vreselijk. Mensen zijn allemaal vriendelijk. maar ik ben zo eenzaam.

gr Joane

Lieve Joane

Gecondoleerd met je grote verlies, het is nog wel heel vers he meis. Ik begrijp je eenzaamheid zo goed en je gevoel dat je niet weet wat je moet. Het is een vreselijk gevoel. Ik heb dat gevoel nog steeds, nu 5 maanden verder, ook nog vers. Het blijft moeilijk! Heb je wel hulp, nazorg? 

Stuur me gerust een berichtje als je dat wilt meis. 

Liefs Marjan xx

Dag marjan,

Ja heb veel steun van mijn kinderen en heb gesprekken met praktijkondersteuner.

Maar weet niet hoe ik verder moet. Het ia te moeilijk

Lieve Joane

Dat is begrijpelijk, het is nog zo kort meis. Fijn dat je steun hebt aan je kinderen en de poh. Laat alles komen zoals het komt, je verdriet moet er toch uit. Voor rouw staat geen tijd of manier, voor iedereen is het anders. Doe het zoals het goed voelt voor jou lieverd, dat is alles wat ik zeggen. Ik heb helaas geen toverstaf om alles beter voor je te maken. Het is gewoon zwaar.....

Liefs Marjan xx

Loves 0
#9

Lieve Koene,

Ik voel jouw pijn, jouw verdriet . Dagen vliegen voorbij, nog niet te bevatten. Huil maar lieverd dat is het enige wat oplucht. Helaas is het voor ons op deze forum het enige wat we kunnen doen. Het niet meer verder willen heb ik ook, maar kunnen we dat onze kinderen aan doen?. Dus we moeten verder.

Heel veel sterkte .

Knuffel

Helena

Loves 0
#10

Lieve Joane,

Door een type fout heb ik een ander naam gezet. Sorry. maar het is voor jou bedoeld lieve Joane

Loves 0

Pagina's