foxeslake hoi, ik ben een vrouw van 64jr, 5 weken geleden mijn man verloren aan darm kanker,de ene dag is de andere niet, verdriet, leeg huis enz.
afbeelding van foxeslake
Bewolkt
foxeslake hoi, ik ben een vrouw van 64jr, 5 weken geleden mijn man verloren aan darm kanker,de ene dag is de andere niet, verdriet, leeg huis enz.

lastig

goedendag, met interesse de verhalen gelezen, ik ben een vrouw van 64 jr en bijna 6 weken geleden mijn man aan darmkanker verloren, hij was 70, de laatste 2 jr waren niet fijn, zoveel hoop na de chemo's, soms deed dit wel iets, (in het begin), gaandeweg steeds slechter, met pijn en enorm veel onrust in zijn lijf. dus enerzijds opluchting dat de strijd is gestreden, anderzijds de ellendige eenzaamheid, ondanks kinderen en kleinkinderen en lieve mensen. het is een hard en schrijnend proces, we hadden zo graag samen "echt oud"geworden, nu maar weer de draad te zien op te pakken, veel wandelen met onze lieve hond, kopjes thee met vriendinnen, maar soms ook graag alleen willen zijn.... er is zoveel om over na te denken . hoe kan je je draai weer vinden?!
Hartjes 3

Er zijn 2 reacties op dit bericht

thelo Alleen...... sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan.....dus moet er doorheen.....
afbeelding van thelo
Bewolkt
thelo Alleen...... sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan.....dus moet er doorheen.....
#1
Hallo Foxeslake, Ben na enige tijd weer op dit forum......lees de verhalen van lotgenoten....en merk dat ik nu, na bijna 2 jaar, eindelijk mijn draai weer een beetje kan vinden. Het blijft een heel groot gemis, maar ik leer er een beetje mee omgaan. Het besef dat je alleen (geen kinderen helaas) door MOET gaan is er wel nu. Soms dagen dat het niet zo goed gaat, maar er komen toch geregeld lichtpuntjes. Ben er wel achter dat je er zelf aan moet werken/trekken om er door heen te komen. Denk dat je met de tijd een gevoel van rust en berusting krijgt. Kijk ...... het leven is 50% minder leuk en dat zal voorlopig zo blijven. Nu ga ik proberen om nieuwe fijne herinneringen te maken. Zal mijn maatje altijd missen. Hoop zo dat het gaat lukken, ik ga er mijn best voor doen in ieder geval! Probeer bij jezelf te blijven en trek aan de bel mocht het te moeilijk worden voor je, en besef goed dat het toch een soort van “goed” komt, dat je er mee kunt leven! Liefs Loes.
Loves 2
alwin man 58 jaar
afbeelding van alwin
Licht bewolkt
alwin man 58 jaar
#2
Hallo Foxeslake mijn man is in oktober 2019 aan een hartstilstand overleden wij zijn 30 jaar samen geweest .. ik heb de eerste maanden in een soort roes geleefd nu merk ik pas dat er heel langzaam verandering komt in mijn leven ik ben soms weer een beetje blij met de dingen om me heen het is en blijft een achtbaangevoel soms gaat het goed en soms ben ik weer terug bij af ik bekijk dag voor dag hoe het gaat en hoe ik mij voel . en zoals Loes al zegt we zullen er zelf aan moet werken/trekken om er door heen te komen. .. het leven is 50% minder leuk en dat zal voorlopig zo blijven. ik proberen ook om nieuwe fijne herinneringen te maken ook al kost het soms moeite om op plaatsen en plekken te komen waar wij altijd samen waren alles wat ooit samen was is nu van mij alleen sommige dingen kun je niet delen met een ander dat was van ons alleen Jans zij altijd als het mijn tijd is wil ik thuis zijn bij Alwin in mijn eigen bed dat is gelukkig ook zo gegaan en ik ergerde mij altijd aan de woorden ...erger is gelukkig bespaard gebleven ... maar door de copd longemfyzeem die Jans had waardoor hij de laatste maanden snel achteruit ging ben ik blij dat erger hem bespaard is gebleven ik werk met mensen die de zelfde klachten hebben en zie hoe die achteruit gaan met hun gezondheid . dat is ook de enige troost die ik heb dat Jans dat niet hoefde mee te maken ik mis hem in alles .maar ik weet ook dat ik door moet met mijn leven Jans zij atijd als ik er ooit niet meer ben zorg goed voor je zelf maak mooie zomers en laat eventueel liefde toe als het voorbij komt het mag van mij omdat ik toch altijd bij je blijf ik leef en woon dan in je hart en in je hoofd ik lachte er altijd om maar weet nu dat het waar is waar ik ook heen ga voor mijn gevoel is hij er altijd bij ....
Loves 2