afbeelding van Mukje
Storm

Hoe verder

Ik ben mijn man verloren op 17 oktober jl aan longkanker. Hij heeft zoveel overwonnen. Twee hartinfarcten, tumor op zijn tong, melanoom. Bij deze dacht hij "dat overwin ik ook weer". Meegedaan aan een nieuw soort immuun therapie icm chemo. Het leek aan te slaan maar de tumoren gingen weer groeien  en er kwamen weer nieuwe bij. Hij heeft zoveel pijn gehad. Moest aan de morfine pomp waar hij van ging hallucineren. Al die tijd heb ik voor hem gezorgd. Slapeloze nachten omdat hij steeds uit het bed wilde klimmen. Toen moest hij aan de slaappomp zodat ik ook wat rust had. Een dag later gaf hij aan dat hij niet meer kon en hebben we de slaappomp voorgoed aangezet. Hij is een dag later overleden. Ik weet echt niet hoe ik verder moet. Eigenlijk hoeft het van mij niet meer. Ik ben ook mijn vader en zus verloren bij een auto ongeluk. Wat ik zo erg vind is dat iedereen je laat barsten. 

Hartjes 2

Er zijn 15 reacties op dit bericht

Poppetje ❤ Ik ben 56 jaar. Heb 2 dochters en 5 kleinkinderen. Op 07-09-2019 is mijn man overleden aan de gevolgen van uitgezaaide slokdarmkanker.
afbeelding van Poppetje ❤
Storm
Poppetje ❤ Ik ben 56 jaar. Heb 2 dochters en 5 kleinkinderen. Op 07-09-2019 is mijn man overleden aan de gevolgen van uitgezaaide slokdarmkanker.
#1

Hoi mukje, ik ben ook mijn man verloren aan slokdarmkanker op 7 sept jl. Ook ik heb hem verzorgd. Het is een nachtmerrie om te zien hoe hij achteruit gaat. Toch blijf je sterk voor hem.... Na veel morfine was de pijn toch niet meer uit te houden en werd hij in slaap gehouden. 3 dagen later was hij voorgoed weg.... Ik heb zelf ook vaker t gevoel dat ik niet meer verder wil of kan zonder hem zo n vreselijk pijn doet t om hem te moeten missen. Je leven staat op de kop. Toch komen er soms kleine momentjes dat t wel even gaat. Toch kunnen we alleen maar de pijn er laten zijn in de hoop dat t ooit beter gaat.  Wat ik ook gemerkt heb is dat mensen niet goed weten hoe ze ermee om moeten gaan. De 1 vraagt hoe t met je gaat en de ander loopt met n boog om je heen. Toch denk ik niet dat we dit persoonlijk moeten nemen. Eerlijk gezegd vermijd ik de mensen zelf soms ook omdat ik niet weer t verhaal wil vertellen of het er ff niet over hebben.  Ik hoop dat je hier wat steun kunt vinden van lotgenoten,,. Je bent niet alleen hiermee.....

Ik wens je heel veel sterkte! 

Liefs mia

Loves 0
afbeelding van Mukje
Storm
#2

Dank je wel Mia. Jij ook veel sterkte. 

Loves 0
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#3

Hallo beste Mukje.

Mijn oprechte condoleance met t overlijden van jouw liefste echtgenoot.

Ik weet,en ja,nogmaals,ik weet zoooooooo ontzettend goed wat je bedoelt met

"En iedereen laat je barsten"

IK NIET

IK WEET T UIT EIGEN ERVARING

NIEMAND KOMT HIER BIJ MIJ OM OVER MIJN LIEFSTE MARINA TE PRATEN

Ik begrijp jouw verdriet en pijn en jouw teleurstelling

Oh ja.dan ga je door de grond van pijn.

Jij hebt een hevige doodstrijd van jouw schat mee gemaakt,dat zit en blijft helemaal in jou,vast geintregeerd.

Het blijft op jouw netvlies,en in jouw hetinnering,en dus ook in jouw pijn.En in de gedachte dat t zo ONEERLIJK EN WREED IS.

Ja,je verliest t vertrouwen in die wereld die jullie2 hadden,toen jullie gelukkig waren,en nu neemt die wereld jullie ALLES AF.ALLES WAT JIJ LIEFHAD.

Oh ja,ik begrijp je ,in welke ZIELEPIJN je nu zit,en de situatie,waarin je aan je lot wordt overgelaten.

De wereld RAAST DOOR,EN KIJKT NIET ACHTEROM,NAAR DE GEKWETSTE EN VERWONDE

ZE ZIJN ALLEEN MET ZICHZELF BEZIG

Ze rennen weg voor onderwerpen als de DOOD

En zeker voor mensen die daarin hun verhaal en verdriet willen uitten.

Alsof t een besmettelijke ziekte is

Ja,de wereld,t leven is KEIHARD

EN DAT IS NIET TEGEN TE SPREKEN

T lijkt dat als je partner overleden is,je op een andere planeet wordt geadviseerd

De buitenwereld,zo noem ik hun nu;vinden ons verdriet maar LASTIG,OVERDREVEN,ZELFMEDELIJDEN,        ZIELIG,en Alles wat hun niet goed uitkomt.

Beste Mukje,ja ik weet hoe je nu thuis kapot dreigt te gaan van verdriet.Verdrinken in de overvloed van tranen en intense kwelling

Radeloosheid en wanhoop dreigen je te verstikken wanneer je je niet in woorden kan uitten naar anderen aangaande jouw intens verdriet en pijn.

T is zo verschrikkelijk dat niemand naar je omkijkt,naar je luisterd,even bij je te zijn,gewoon een oor om te luisteren,of liefdevolle nabijheid in tijden van nood.

Ik heb dit al 3,5 jaar.

Ja.en als ik naar  de stad ga,zit ik altijd alleen.alleen.ja.

Dus ik weet hoe ontzettend klote ,sorry voor de uitdrukking,jij je voelt,en zo in de steek gelaten door jouw omgeving

Ja beste Mukje,

Zonder jouw lieverd verder te moeten voelt als 100 bruggen te ver.

Nee,als ALLE BRUGGEN TE VER

Ja,ik heb elke dag Zielpijn,het Gemis is ENORM TERGEND EN KWELLEND,En met regelmaat overvalt mij een zee van tranen ,omdat zij er niet meer is.

Llieve Mukje,

Wat eens een sterrenhemel was bij volle maan,en samen omarmd verbonden in totaal geluksbevinden

Is nu ,in een oneindig vergezicht,een verstilde lege horizon,gevuld met onbeantwoorde verlangens en hetinnering

Ik weet wat je voelt,lieve Mukje

Er is geen troost die dit verdriet kan dragen

De Liefde die er is tussen jullie heeft wel deze kracht,en ook zijn verbondenheid,om toch dicht bij elkaar te zijn en blijven

Lieve groet

Martien Mols

Loves 0
Jack Na 7 jr heeft mijn vrouw de strijd verloren. Na 30 jr samen tot 25-10-2019 nu alleen met veel pijn en stilte .nu verder alleen.......
afbeelding van Jack
Bewolkt
Jack Na 7 jr heeft mijn vrouw de strijd verloren. Na 30 jr samen tot 25-10-2019 nu alleen met veel pijn en stilte .nu verder alleen.......
#4

Ik ben 25 oktober mijn vrouw verloren aan borstkanker we hebben de oneerlijke strijd verloren.

Heel herkenbaar wat he schrijft iedereen gaat gewoon door met zijn leven en voelt alsof ze je laten barsten.

In sommige gevallen is dat ook zo het voelt in ieder geval niet ok.

We moeten het helaas zelf doen met een paar mensen die nog wel wat meeleven. 

Veel sterkte in deze rot decembermaand. 

Loves 0
Jack Na 7 jr heeft mijn vrouw de strijd verloren. Na 30 jr samen tot 25-10-2019 nu alleen met veel pijn en stilte .nu verder alleen.......
afbeelding van Jack
Bewolkt
Jack Na 7 jr heeft mijn vrouw de strijd verloren. Na 30 jr samen tot 25-10-2019 nu alleen met veel pijn en stilte .nu verder alleen.......
#5
Martien schreef op Maandag 9 december 2019 22:17
Hallo beste Mukje.

Mijn oprechte condoleance met t overlijden van jouw liefste echtgenoot.

Ik weet,en ja,nogmaals,ik weet zoooooooo ontzettend goed wat je bedoelt met

"En iedereen laat je barsten"

IK NIET

IK WEET T UIT EIGEN ERVARING

NIEMAND KOMT HIER BIJ MIJ OM OVER MIJN LIEFSTE MARINA TE PRATEN

Ik begrijp jouw verdriet en pijn en jouw teleurstelling

Oh ja.dan ga je door de grond van pijn.

Jij hebt een hevige doodstrijd van jouw schat mee gemaakt,dat zit en blijft helemaal in jou,vast geintregeerd.

Het blijft op jouw netvlies,en in jouw hetinnering,en dus ook in jouw pijn.En in de gedachte dat t zo ONEERLIJK EN WREED IS.

Ja,je verliest t vertrouwen in die wereld die jullie2 hadden,toen jullie gelukkig waren,en nu neemt die wereld jullie ALLES AF.ALLES WAT JIJ LIEFHAD.

Oh ja,ik begrijp je ,in welke ZIELEPIJN je nu zit,en de situatie,waarin je aan je lot wordt overgelaten.

De wereld RAAST DOOR,EN KIJKT NIET ACHTEROM,NAAR DE GEKWETSTE EN VERWONDE

ZE ZIJN ALLEEN MET ZICHZELF BEZIG

Ze rennen weg voor onderwerpen als de DOOD

En zeker voor mensen die daarin hun verhaal en verdriet willen uitten.

Alsof t een besmettelijke ziekte is

Ja,de wereld,t leven is KEIHARD

EN DAT IS NIET TEGEN TE SPREKEN

T lijkt dat als je partner overleden is,je op een andere planeet wordt geadviseerd

De buitenwereld,zo noem ik hun nu;vinden ons verdriet maar LASTIG,OVERDREVEN,ZELFMEDELIJDEN,        ZIELIG,en Alles wat hun niet goed uitkomt.

Beste Mukje,ja ik weet hoe je nu thuis kapot dreigt te gaan van verdriet.Verdrinken in de overvloed van tranen en intense kwelling

Radeloosheid en wanhoop dreigen je te verstikken wanneer je je niet in woorden kan uitten naar anderen aangaande jouw intens verdriet en pijn.

T is zo verschrikkelijk dat niemand naar je omkijkt,naar je luisterd,even bij je te zijn,gewoon een oor om te luisteren,of liefdevolle nabijheid in tijden van nood.

Ik heb dit al 3,5 jaar.

Ja.en als ik naar  de stad ga,zit ik altijd alleen.alleen.ja.

Dus ik weet hoe ontzettend klote ,sorry voor de uitdrukking,jij je voelt,en zo in de steek gelaten door jouw omgeving

Ja beste Mukje,

Zonder jouw lieverd verder te moeten voelt als 100 bruggen te ver.

Nee,als ALLE BRUGGEN TE VER

Ja,ik heb elke dag Zielpijn,het Gemis is ENORM TERGEND EN KWELLEND,En met regelmaat overvalt mij een zee van tranen ,omdat zij er niet meer is.

Llieve Mukje,

Wat eens een sterrenhemel was bij volle maan,en samen omarmd verbonden in totaal geluksbevinden

Is nu ,in een oneindig vergezicht,een verstilde lege horizon,gevuld met onbeantwoorde verlangens en hetinnering

Ik weet wat je voelt,lieve Mukje

Er is geen troost die dit verdriet kan dragen

De Liefde die er is tussen jullie heeft wel deze kracht,en ook zijn verbondenheid,om toch dicht bij elkaar te zijn en blijven

Lieve groet

Martien Mols

Mooie woorden .

Helaas allemaal waar.

Veel sterkte

Loves 0
afbeelding van Mukje
Storm
#6
Martien schreef op Maandag 9 december 2019 22:17
Hallo beste Mukje.

Mijn oprechte condoleance met t overlijden van jouw liefste echtgenoot.

Ik weet,en ja,nogmaals,ik weet zoooooooo ontzettend goed wat je bedoelt met

"En iedereen laat je barsten"

IK NIET

IK WEET T UIT EIGEN ERVARING

NIEMAND KOMT HIER BIJ MIJ OM OVER MIJN LIEFSTE MARINA TE PRATEN

Ik begrijp jouw verdriet en pijn en jouw teleurstelling

Oh ja.dan ga je door de grond van pijn.

Jij hebt een hevige doodstrijd van jouw schat mee gemaakt,dat zit en blijft helemaal in jou,vast geintregeerd.

Het blijft op jouw netvlies,en in jouw hetinnering,en dus ook in jouw pijn.En in de gedachte dat t zo ONEERLIJK EN WREED IS.

Ja,je verliest t vertrouwen in die wereld die jullie2 hadden,toen jullie gelukkig waren,en nu neemt die wereld jullie ALLES AF.ALLES WAT JIJ LIEFHAD.

Oh ja,ik begrijp je ,in welke ZIELEPIJN je nu zit,en de situatie,waarin je aan je lot wordt overgelaten.

De wereld RAAST DOOR,EN KIJKT NIET ACHTEROM,NAAR DE GEKWETSTE EN VERWONDE

ZE ZIJN ALLEEN MET ZICHZELF BEZIG

Ze rennen weg voor onderwerpen als de DOOD

En zeker voor mensen die daarin hun verhaal en verdriet willen uitten.

Alsof t een besmettelijke ziekte is

Ja,de wereld,t leven is KEIHARD

EN DAT IS NIET TEGEN TE SPREKEN

T lijkt dat als je partner overleden is,je op een andere planeet wordt geadviseerd

De buitenwereld,zo noem ik hun nu;vinden ons verdriet maar LASTIG,OVERDREVEN,ZELFMEDELIJDEN,        ZIELIG,en Alles wat hun niet goed uitkomt.

Beste Mukje,ja ik weet hoe je nu thuis kapot dreigt te gaan van verdriet.Verdrinken in de overvloed van tranen en intense kwelling

Radeloosheid en wanhoop dreigen je te verstikken wanneer je je niet in woorden kan uitten naar anderen aangaande jouw intens verdriet en pijn.

T is zo verschrikkelijk dat niemand naar je omkijkt,naar je luisterd,even bij je te zijn,gewoon een oor om te luisteren,of liefdevolle nabijheid in tijden van nood.

Ik heb dit al 3,5 jaar.

Ja.en als ik naar  de stad ga,zit ik altijd alleen.alleen.ja.

Dus ik weet hoe ontzettend klote ,sorry voor de uitdrukking,jij je voelt,en zo in de steek gelaten door jouw omgeving

Ja beste Mukje,

Zonder jouw lieverd verder te moeten voelt als 100 bruggen te ver.

Nee,als ALLE BRUGGEN TE VER

Ja,ik heb elke dag Zielpijn,het Gemis is ENORM TERGEND EN KWELLEND,En met regelmaat overvalt mij een zee van tranen ,omdat zij er niet meer is.

Llieve Mukje,

Wat eens een sterrenhemel was bij volle maan,en samen omarmd verbonden in totaal geluksbevinden

Is nu ,in een oneindig vergezicht,een verstilde lege horizon,gevuld met onbeantwoorde verlangens en hetinnering

Ik weet wat je voelt,lieve Mukje

Er is geen troost die dit verdriet kan dragen

De Liefde die er is tussen jullie heeft wel deze kracht,en ook zijn verbondenheid,om toch dicht bij elkaar te zijn en blijven

Lieve groet

Martien Mols

Wat kan je dat mooi uitdrukken Martien. Alles is zoals je het omschrijft. Sinds mijn man weg is heb ik ook het gevoel datik niet meer besta. Heel veel sterkte Martien. 

Loves 0
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#7

Lieve Mukje

Mijn man is ook overleden aan longkanker. Hij heeft ook de immuno plus chemotherapie gehad maar helaas zonder resultaat. Hij is 6 maanden ziek geweest en 14 september jl overleden. En toen hij te onrustig werd ging hij ook aan de morfine en de slaapmiddelen. Ik weet hoe jij je voelt, ik vraag me ook steeds af hoe ik verder moet, wat het allemaal nog voor zin heeft. Ik ga verder voor onze hond, zij is mijn laatste link met mijn man. En ja iedereen laat je barsten, dat ervaar ik ook. Dan hoor je...mensen vinden het moeilijk! Maar ze vergeten dat wij onze geliefde hebben verloren en zij s'avonds met elkaar op de bank zitten. Het is heel oneerlijk lieverd en heel zwaar. Ik zou iets willen zeggen om je verdriet weg te nemen maar helaas kan ik dat niet. Het is een gevecht, iedere dag weer. Ik kan je alleen heel veel sterkte en kracht wensen en je een dikke knuffel geven. En als je eens wilt praten, stuur me gerust een berichtje.

Liefs Marjan

Loves 0
afbeelding van gerardverdriet
Storm
#8
Martien schreef op Maandag 9 december 2019 22:17
Hallo beste Mukje.

Mijn oprechte condoleance met t overlijden van jouw liefste echtgenoot.

Ik weet,en ja,nogmaals,ik weet zoooooooo ontzettend goed wat je bedoelt met

"En iedereen laat je barsten"

IK NIET

IK WEET T UIT EIGEN ERVARING

NIEMAND KOMT HIER BIJ MIJ OM OVER MIJN LIEFSTE MARINA TE PRATEN

Ik begrijp jouw verdriet en pijn en jouw teleurstelling

Oh ja.dan ga je door de grond van pijn.

Jij hebt een hevige doodstrijd van jouw schat mee gemaakt,dat zit en blijft helemaal in jou,vast geintregeerd.

Het blijft op jouw netvlies,en in jouw hetinnering,en dus ook in jouw pijn.En in de gedachte dat t zo ONEERLIJK EN WREED IS.

Ja,je verliest t vertrouwen in die wereld die jullie2 hadden,toen jullie gelukkig waren,en nu neemt die wereld jullie ALLES AF.ALLES WAT JIJ LIEFHAD.

Oh ja,ik begrijp je ,in welke ZIELEPIJN je nu zit,en de situatie,waarin je aan je lot wordt overgelaten.

De wereld RAAST DOOR,EN KIJKT NIET ACHTEROM,NAAR DE GEKWETSTE EN VERWONDE

ZE ZIJN ALLEEN MET ZICHZELF BEZIG

Ze rennen weg voor onderwerpen als de DOOD

En zeker voor mensen die daarin hun verhaal en verdriet willen uitten.

Alsof t een besmettelijke ziekte is

Ja,de wereld,t leven is KEIHARD

EN DAT IS NIET TEGEN TE SPREKEN

T lijkt dat als je partner overleden is,je op een andere planeet wordt geadviseerd

De buitenwereld,zo noem ik hun nu;vinden ons verdriet maar LASTIG,OVERDREVEN,ZELFMEDELIJDEN,        ZIELIG,en Alles wat hun niet goed uitkomt.

Beste Mukje,ja ik weet hoe je nu thuis kapot dreigt te gaan van verdriet.Verdrinken in de overvloed van tranen en intense kwelling

Radeloosheid en wanhoop dreigen je te verstikken wanneer je je niet in woorden kan uitten naar anderen aangaande jouw intens verdriet en pijn.

T is zo verschrikkelijk dat niemand naar je omkijkt,naar je luisterd,even bij je te zijn,gewoon een oor om te luisteren,of liefdevolle nabijheid in tijden van nood.

Ik heb dit al 3,5 jaar.

Ja.en als ik naar  de stad ga,zit ik altijd alleen.alleen.ja.

Dus ik weet hoe ontzettend klote ,sorry voor de uitdrukking,jij je voelt,en zo in de steek gelaten door jouw omgeving

Ja beste Mukje,

Zonder jouw lieverd verder te moeten voelt als 100 bruggen te ver.

Nee,als ALLE BRUGGEN TE VER

Ja,ik heb elke dag Zielpijn,het Gemis is ENORM TERGEND EN KWELLEND,En met regelmaat overvalt mij een zee van tranen ,omdat zij er niet meer is.

Llieve Mukje,

Wat eens een sterrenhemel was bij volle maan,en samen omarmd verbonden in totaal geluksbevinden

Is nu ,in een oneindig vergezicht,een verstilde lege horizon,gevuld met onbeantwoorde verlangens en hetinnering

Ik weet wat je voelt,lieve Mukje

Er is geen troost die dit verdriet kan dragen

De Liefde die er is tussen jullie heeft wel deze kracht,en ook zijn verbondenheid,om toch dicht bij elkaar te zijn en blijven

Lieve groet

Martien Mols

Zoals Martien het beschrijft,  zo voel ik het nog altijd. Zit naar de Kerstboom te kijken en vind een lege stoel. Alleen degene, die het zelf meemaakten, begrijpen je. Dus schrijf je pijn van je af, uit je verdriet .

Er staat geen tijd voor rouwen, volgens mij blijft het.

Sterkte gerardverdriet

Loves 0
#9

Als de mensen het niet zelf hebben meegemaakt is het voor hun ook moeilijk. Ze weten vaak niet hoe te reageren t.o. de nabestaanden.

Loves 0
afbeelding van Mukje
Storm
#10
Marjan vd Veen schreef op Dinsdag 10 december 2019 18:27
Lieve Mukje

Mijn man is ook overleden aan longkanker. Hij heeft ook de immuno plus chemotherapie gehad maar helaas zonder resultaat. Hij is 6 maanden ziek geweest en 14 september jl overleden. En toen hij te onrustig werd ging hij ook aan de morfine en de slaapmiddelen. Ik weet hoe jij je voelt, ik vraag me ook steeds af hoe ik verder moet, wat het allemaal nog voor zin heeft. Ik ga verder voor onze hond, zij is mijn laatste link met mijn man. En ja iedereen laat je barsten, dat ervaar ik ook. Dan hoor je...mensen vinden het moeilijk! Maar ze vergeten dat wij onze geliefde hebben verloren en zij s'avonds met elkaar op de bank zitten. Het is heel oneerlijk lieverd en heel zwaar. Ik zou iets willen zeggen om je verdriet weg te nemen maar helaas kan ik dat niet. Het is een gevecht, iedere dag weer. Ik kan je alleen heel veel sterkte en kracht wensen en je een dikke knuffel geven. En als je eens wilt praten, stuur me gerust een berichtje.

Liefs Marjan

Lieve Marjan,

Gecondoleerd lieverd. We hebben allebei hetzelfde doorgemaakt. Mijn hond houdt me ook op de been en zorgt dat ik eruit moet. We hebben alleen maar een luisterend oor nodig. Is dat zo moeilijk.? Ze beseffen niet dat er een moment komt dat zij ook hun geliefde zullen verliezen. Of misschien juist wel, en dat ze daarom weglopen. Uit angst. Het doet echt zeer, als ik mijn hond uitlaat, dat mensen waar je vroeger een praatje mee maakte, nu met een boog om je heen lopen. Zelfs degenen die het ook hebben meegemaakt. Ik wens je heel veel sterkte Marjan. Ook tijdens de feestdagen. Wou dat dat al voorbij was. 

 

Liefs,

Mukje 

Loves 0

Pagina's