afbeelding van Mirke
Bewolkt

Het went nooit

Sinds juli 2013 leef ik mijn leventje in mijn eentje na het overlijden van mijn allerliefste. Het lukt me maar niet om mijn leven weer op te pakken. Voel me zo alleen, we hadden geen kinderen, en veel vrienden ben ik kwijtgeraakt tijdens zijn ziekte. De meeste begrijpen ook niet hoe ik me voel. Wil ook geen vijfde wiel aan de wagen zijn, waardoor ik veel alleen thuis zit. Went dit ooit, zal ik ooit weer gelukkig zijn. Ik denk van niet, hij was en is nog steeds de belangrijkste man in mijn leven. Volgende maand zouden we 16 jaar getrouwd zijn. Door hem heb ik het leven leren te waarderen, maar zonder hem is het zo zinloos. Mis hem zo verschrikkelijk, dit lijkt niet minder maar eerder meer te zijn geworden. Hebben jullie dat ook?

Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

afbeelding van Claudia77
Licht bewolkt
#1

Dat het erger wordt ervaar ik ook zo. Mis mijn zus nu ruim een jaar en het is vreselijk. Zal het slijten? Ik hoop het maar. ....

Sterkte, liefs Claudia 

Loves 0
afbeelding van Mvandm
Licht bewolkt
#2

Hallo Mirke,

Het slijt misschien wel, maar het went moeilijk.

Na 3.5 jaar mis ik mijn lief nog steeds vreselijk. Alles wat je deelde met elkaar is uiteen gespat. Als je al toe bent aan iets gezelligs is er nooit meer die iemand aan wie je dat kunt vertellen... En alle andere lieve mensen om je heen kunnen je lief niet vervangen.

Niet bij het naar bed gaan, het opstaan, het koken, het eten, gewoon het er zijn...... Het leek altijd zo gewoon en vertrouwd en dat mis je pas als hij/zij er niet meer is. Ik strijd ook nog steeds met de gedachten aan zijn ziekbed. Wat vreselijk om dat mee te moeten maken en te weten dat hij het niet gaat redden.

Ik omring me met ziijn foto's, een grote ster in de kerstboom en maak zelfs mooie dingen van zijn stropdassen, zijn overhemden en zijn riemen! Altijd is hij bij me, in de auto dmv mooie muziek, op de fiets bij mooie vergezichten en bij mijn dochter thuis dmv praten over pap/opa. (Valt er ineens een kerstbal uit hun boom, zegt mijn kleinzoon: Hé, dat is opa die wat zeggen wil!)

Probeer zoveel mogelijk bezig te zijn met dingen die je eerder ook deed. En je zult zien dat dat helpt en verlicht.            Alleen zijn en eenzaamheid liggen dicht bij elkaar. Het eerste is een feit, het tweede heb je zelf in de hand. Probeer die eenzaamheid vóór te blijven....

Ik wens jou en de andere lezers goede kerstdagen en kracht voor het nieuwe jaar!

 

groet uit Delft,

Marguerite

Loves 0