afbeelding van PaulH
Bewolkt

Het verlies van mijn lieve vrouw

Vorig jaar begon mijn vrouw, Nelleke, vaker last te krijgen van haar rug. Omdat de pijn steeds heviger werd hebben we uiteindelijk een afspraak gemaakt met een orthopeed. Omdat Nelleke altijd zwaar werk heeft gedaan dachten we zelf aan een slijtage of op z'n ergst een hernia. Er werd een MRI gemaakt en op 1 okt 2019 kregen we het vreselijke nieuws te horen dat er een kwaadaardige tumor in haar ruggenwervel zat en dat deze een uitzaaing was van een tumor in de long. Even werd ons nog hoop gegeven dat, als de kanker alleen in haar long en ruggenwervel zat, ze met een grote dosis bestraling op haar rug en een operatie van haar long een kans had op genezing. Een PET-scan liet echter zien dat er ook een hele kleine uitzaaing in haar bekken te zien was en dat alles wat er vanaf dat moment zou worden gedaan, levensverlengend zou zijn. Op dat moment stort je wereld in. Nelleke had totaal geen last van haar longen maar de pijn in haar rug werd zo hevig dat verdere scans de mogelijk van een dwarslaesie lieten zien. Er volgde een spoedoperatie in Tilburg met een reeks bestralingen van haar rug. Dat heeft de pijn wat dragelijker gemaakt en ze werd ook wat mobieler. Nelleke kwam in aanmerking voor een trial in het Erasmus ziekenhuis (poziotinib). De eerste behandelingen daarvan begonnen in december er waren vreselijk. NIet alleen de kille sfeer in Rotterdam maar ook de verschrikkelijke bijwerking waren niet te doen. Na een paar weken kreeg ze hoge koorts en liet een nieuwe scan zien dat de tumor in haar long alleen maar was gegroeid. De trial werd toen meteen stopgezet. In jan kreeg Nelleke haar eerste chemotherapie die ook erg zwaar was maar wel de longtumor stabiel hield. Nar 3 kuren werd de immuun therapie gestart. Op 9 mei 2020 werd ze 50 jaar en hebben we haar, ondanks de corona, nog een prachtige dag kunnen bezorgen. De vaak onmenselijke pijn, en regelmatig ook de angst, maakten het onmogelijk om nog echt dingen te ondernemen maar we hebben wel nog onze momentjes gepakt. Zo heeft onze docher (20) ism een plaatselijk bruidsmodezaak nog een jurk voor haar mogen showen zodat ze toch een beeld had van Lucie in haar trouwjurk. MIjn zoon (22) heeft een tatoegae laten zetten van een hele mooie foto van Nelleke die zo sprekend was dat we allemaal sprakeloos waren. In deze laatste tijd verloor ze snel de kracht in haar benen en kon uiteindelijk ook niet meer lopen of in een rolstoel. Het gevoel in haar onderlichaam was weg en nieuwe scans lieten zien dat de longtumor nog steeds stabiel was maar dat in haar rug, bekken, shouder en zelfs in het hersenvlies heel veel uitzaaingen zaten. We hebben lang gepraat over hoe ze uit het leven wilde stappen, euthanasie of palliatieve sedatie. Er werd gekozen voor het laatste en toen het moment kwam dat ze niet meer verder kon van de pijn is ze in slaap gebracht. Ook dat verliep helaas niet zoals was voorspeld. Ze is nog een aantal keren weer bij kennis gekomen. De eerste 2 keren was dat wel bijzonder en was ze zelf heel rustig maar de volgende keren zag ik meer angst en paniek was het heel zwaar voor haar, de kinderen en mij. Gelukkig werd daarna een extra rustgevend middel toegevoegd die haar in een diepe slaap bracht. Toen ze uiteindelijk overleed, was dat heel rustig met (heel bijzonder voor mij) een paar tranen die uit haar ogen liepen. Nelleke was een vrouw die haarzelf altijd op de 2e plaats heeft gezet, zoveel liefde kon geven aan iedereen die het nodig had en altijd en overal gezelligheid en warmte kon creƫren. Ik mis haar ontzettend veel en weet nog niet hoe ik verder moet met mijn leven maar ik ga haar laten zien dat we de kinderen en ik het gaan redden.
Hartjes 0

Er zijn 3 reacties op dit bericht

#1
Hallo, Veel sterkte met je verlies, ook mijn man is overleden aan uitgezaaide longkanker, hij kreeg last van zijn nek bleek 2de halswevel wegevreten helaas heeft het bij ons maar 12 dagen geduurd na diagnose ok mijn is dmv van sedative overleden ook hij werd een aantal keren wakker en was dan in paniek. Nu breekt er voor ons een periode aan van vallen en opstaan voorzichtig een nieuwe weg bewandelen soms 2 stappen vooruit dan weer 1 achteruit, ik wens je veel kracht toe in dit moeilijke proces
Loves 1
Miranda0304 Ik ben een vrouw van 48 jaar. En heb 2 kinderen Ik heb in 5 dagen tijd plotseling mijn partner verloren . Wat een groot gemis is dat .
afbeelding van Miranda0304
Bewolkt
Miranda0304 Ik ben een vrouw van 48 jaar. En heb 2 kinderen Ik heb in 5 dagen tijd plotseling mijn partner verloren . Wat een groot gemis is dat .
#2
Heel veel sterkte.Ik weet hoe het voelt om je partner te verliezen. Ik heb mijn partner in 5 dsgen tijd ineens verloren. Je leven staat ineens om zijn kop maar je moet door. Dit valt niet mee. Fijn dat je kinderen je goed steunen.
Loves 0
Jenny L Mijn partner is 22 november overleden aan gevolgen van melanoom. En daarvan weer een hersentumor. Hij was 50 jaar.
afbeelding van Jenny L
Licht bewolkt
Jenny L Mijn partner is 22 november overleden aan gevolgen van melanoom. En daarvan weer een hersentumor. Hij was 50 jaar.
#3
Wat een heftig verhaal Paul Heel veel sterkte Groetjes van Jenny
Loves 0