inge 1959 31 oktober 2019 stierf mijn man Robert . Na een korte ziekte periode van 4 weken, "vloog" hij zomaar weg.
afbeelding van inge 1959
Licht bewolkt
inge 1959 31 oktober 2019 stierf mijn man Robert . Na een korte ziekte periode van 4 weken, "vloog" hij zomaar weg.

Het lijkt alsof het gemis steeds erger wordt....

Eind december plaatste ik hier mijn bericht over het overlijden van mijn man Robert (31 oct 2019)....

De maand januari is nu voorbij, en met veel afleiding, rust, en verdriet ben ik die toch aardig doorgekomen.

Maar het gekke is...het lijkt wel alsof het nu pas gaat doordringen dat het ECHT zo is ! Hij komt echt nooit meer terug....

Ondertussen leef ik door, natuurlijk, maar het besef ....nooit meer.....!!!

Hoe gaat dat ooit "een plekje" (zoals men zegt)  krijgen ?

Ik merk dat afleiding helpt, dus elke dag doe ik iets...maar hoe help je jezelf het beste om hier goed doorheen te komen ?

Ik zorg goed voor mezelf qua gezondheid, en mensen zeggen "dat ik goed bezig ben".......maar toch..........

Het gevoel, het gemis, het verdriet.......soms ben ik dat zo zat !

Herkennen jullie dit ?

Inge.   

Hartjes 0

Er zijn 8 reacties op dit bericht

Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
afbeelding van Pimpelmees
Bewolkt
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
#1

Helemaal herkenbaar. Ik had precies hetzelfde. De eerste 3 maanden doorgekomen, daarna leek het wel elke dag erger en moeilijker te worden.

Nu is het bijna 6 maanden dat mijn man er niet meer is. Het gaat gepaard met diepdonkere periodes en weer proberen op te krabbelen. De zogeheten pieken en dalen.

Heb ook elke dag iets wat ik van mezelf moet doen, plus elke dag probeer ik een wandeling te maken. Dat deden mijn man en ik ook altijd voor zijn ziekte.

Ach ja, ze zeggen tegen mij ook dat ik goed bezig ben. Goed bedoeld, dat wel. 

Ik wens je veel sterkte en lieve mensen om je heen.

Pimpelmees

Loves 0
Hans777 Op 16 januari 2020 overleed mijn allerliefste schatje na een ziektebed van 9 maanden
afbeelding van Hans777
Storm
Hans777 Op 16 januari 2020 overleed mijn allerliefste schatje na een ziektebed van 9 maanden
#2

Het is vaak zo dat men na 3 maanden zich het slechts voelt. En dat kan nog even zo blijven. Maar geleidelijk aan zal je met vallen en opstaan ,weer overeind krabbelen.

Praat er veel over en uit je emoties, dat is de raad die alle lotgenoten geven. Die raad heb ik deze week nog van een koppel gekregen die 20 jaar geleden hun 16 jarige dochter plots verloren,  zelfs zij zeggen dat het allemaal betert en ik geloof hen (al voeltvhet nu zo abs nog niet).

Google eens Manu Keirse of zoek hem op YouTube. Die man zijn lezingen zijn echt balsem voor de ziel. 

Loves 0
leokappe Op dit moment behoorlijk in de war. Dan weer berustend, daarna weer hevige paniek en verdriet.
afbeelding van leokappe
Bewolkt
leokappe Op dit moment behoorlijk in de war. Dan weer berustend, daarna weer hevige paniek en verdriet.
#3

Helemaal. Mijn vrouw is  eind november plotseling overleden. Met hulp van mijn kinderen en kleinkinderen ben ik december redelijk goed doorgekomen. En hoewe ik besef dat het verlies definitief is, komt het verdriet over het gemis en nooit meer zoals vroeger, steeds harder door. Ik hoop alleen dat het op den duur  alles toch een plekje krijgt.

Loves 0
afbeelding van Jali
Bewolkt
#4

Ik werd naar je bericht toegetrokken door je titel. Het lijkt alsof het steeds erger wordt... mijn vader is in oktober plots, zonder ziekte of tekenen plots overleden. Mijn moeder zegt deze zin dagelijks... als ik bij haar ben. 
haar intense verdriet en gemis is zo verdrietig. Ook ik merk dit... na vier mnd als alles doorlijkt te gaan is het contrast juist groter met mijn gemis. Het nooit meer naar de fijne werkelijkheid terug gaan... heftig is dat hè?! 

Loves 0
Elisabethcm Mijn sterke en gezonde man van 49 kreeg zomaar uit het niets een zware hersenbloeding. Zonder nog een woord gewisseld te hebben, bleef ik achter
afbeelding van Elisabethcm
Bewolkt
Elisabethcm Mijn sterke en gezonde man van 49 kreeg zomaar uit het niets een zware hersenbloeding. Zonder nog een woord gewisseld te hebben, bleef ik achter
#5

Mijn man is op 8 december jl. overleden en ik voel sinds vorige week een vreselijke nog nooit eerder ervaren pijn. Ik dacht dat de eerste weken het ergste waren maar nu besef ik dat ik toen eigenlijk helemaal verdoofd was. Nu voelt het zo definitief allemaal en kan me niet voorstellen dat dit ooit nog goed komt. 

Loves 1
afbeelding van Jali
Bewolkt
#6
Elisabethcm schreef op Woensdag 5 februari 2020 17:45
Mijn man is op 8 december jl. overleden en ik voel sinds vorige week een vreselijke nog nooit eerder ervaren pijn. Ik dacht dat de eerste weken het ergste waren maar nu besef ik dat ik toen eigenlijk helemaal verdoofd was. Nu voelt het zo definitief allemaal en kan me niet voorstellen dat dit ooit nog goed komt.

Ik denk dat het precies zo is als je beschrijft. De eerste week ben je in shock en verdoofd. Het gemis wordt ook steeds erger... om vervolgens minder hevig te worden. En dan weer hevig terug te zijn. Het schijnt dat de periodes er tussen steeds langer duren en minder pijn tot in je tenen.. 

Rouwen is liefde zonder bestemming... dit geeft mij kracht op zo'n pijn momenten. De pijn die je voelt wil alleen maar zeggen hoe fijn het was. 

Loves 0
#7

Zeker Inge

In oktober verloor ook ik mijn man plotseling. Het gemis besef het nooit meer........ Je moet door..........Hoe?????

Laat ons hopen dat het ooit eennplekjeckrijgt en dat de intense pijn verzacht.

Sterkte 

Liefs Helena

Loves 1
#8

Lieve Inge,

Zo herkenbaar. Ik heb mijn Wim ook in oktober verloren. Heb mijn verjaardag overleeft, onze trouwdag, kerst oud en nieuw . Maar lijkt of het gemis erger wordt, vooral nooit meer besef je het eigenlijk wat het is. Elke dag pijn pijn soms het gevoel hebben dat je niet verder kan.

Sterkte 

Helena

Loves 0