MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....

Het is groot, hé ?

Bijna 2 jaar .....13 maart....

Het gaat best aardig met mij, het is een zware weg geweest en het is nog steeds niet eenvoudig.... maar zoals gezegd; het gaat best aardig met mij..... Geregeld voel ik rust, aanvaarding en dankbaarheid...

En dan ineens......zomaar....onaangekondigd.... plotseling.....in alle hevigheid..... wordt in een klap de rust, aanvaarding en dankbaarheid weggevaagd....

Overmand door het besef dat Wim er niet meer is en ook nooit meer terugkomt, voel ik in mijn hoofd, hart en hele lijf het gemis van zijn liefde, zijn humor, zijn support..... 

Op zo’n moment, en dít is zo’n moment, kan ik het gewoon niet geloven dat Wim dood is.... De rest van mijn leven zónder Wim??? Ik wéét dat het mogelijk is.....maar op dit moment vóélt het als onmogelijk.....

Het blijft erg fijn dit te mogen schrijven op dit forum.....aan jullie hoef ik niets uit te leggen.... En nu ik het geschreven heb, gaat het al weer iets beter.....

Allemachtig, het is groot,hé.... het verlies van je dierbare..... Het is heel groot !

liefs, Marianne

Hartjes 4

Er zijn 16 reacties op dit bericht

Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
afbeelding van Pimpelmees
Bewolkt
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
#1

Zeker. Het is heel groot. Allesomvattend. Je hele leven staat op zijn kop. Identiteit van een setje, een twee eenheid is weg. Proberen een nieuwe balans te vinden. Je leven ligt in duizend scheven. Stukje bij beetje  probeer je weer te lijmen, maar er blijven stukjes ontbreken. 

Ik ben nog geen 6 maanden alleen. Het gaat met hele kleine ups en hele diepzwarte downs.  

Soms heb ik ook het gevoel dat ik het ga redden. Dan ineens val je weer terug. Ik blijf vertrouwen hebben dat de donkere tijden minder heftig en korter zullen zijn. Ik troost me met de gedachten dat de intense liefde die je met elkaar had, de reden is dat het verdriet zo allesomvattend kan zijn. 

Zonder liefde hadden we dit verdriet niet gehad. 

Er zullen wel weer betere tijden komen, vroeg of laat. 

 

Loves 2
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#2
Pimpelmees schreef op Zaterdag 1 februari 2020 20:47
Zeker. Het is heel groot. Allesomvattend. Je hele leven staat op zijn kop. Identiteit van een setje, een twee eenheid is weg. Proberen een nieuwe balans te vinden. Je leven ligt in duizend scheven. Stukje bij beetje  probeer je weer te lijmen, maar er blijven stukjes ontbreken. 

Ik ben nog geen 6 maanden alleen. Het gaat met hele kleine ups en hele diepzwarte downs.  

Soms heb ik ook het gevoel dat ik het ga redden. Dan ineens val je weer terug. Ik blijf vertrouwen hebben dat de donkere tijden minder heftig en korter zullen zijn. Ik troost me met de gedachten dat de intense liefde die je met elkaar had, de reden is dat het verdriet zo allesomvattend kan zijn. 

Zonder liefde hadden we dit verdriet niet gehad. 

Er zullen wel weer betere tijden komen, vroeg of laat.

“Zonder liefde hadden we dit verdriet niet gehad”...... dat is zó waar!

Dank je voor je reactie.....veel sterkte gewenst...met veelvuldige, steeds minder kleine, “upjes”

 

liefs, Marianne

Loves 0
thelo Alleen...... sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan.....dus moet er doorheen.....
afbeelding van thelo
Bewolkt
thelo Alleen...... sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan.....dus moet er doorheen.....
#3
MarianneM schreef op Zaterdag 1 februari 2020 21:16
Pimpelmees schreef op Zaterdag 1 februari 2020 20:47
Zeker. Het is heel groot. Allesomvattend. Je hele leven staat op zijn kop. Identiteit van een setje, een twee eenheid is weg. Proberen een nieuwe balans te vinden. Je leven ligt in duizend scheven. Stukje bij beetje  probeer je weer te lijmen, maar er blijven stukjes ontbreken. 

Ik ben nog geen 6 maanden alleen. Het gaat met hele kleine ups en hele diepzwarte downs.  

Soms heb ik ook het gevoel dat ik het ga redden. Dan ineens val je weer terug. Ik blijf vertrouwen hebben dat de donkere tijden minder heftig en korter zullen zijn. Ik troost me met de gedachten dat de intense liefde die je met elkaar had, de reden is dat het verdriet zo allesomvattend kan zijn. 

Zonder liefde hadden we dit verdriet niet gehad. 

Er zullen wel weer betere tijden komen, vroeg of laat.

“Zonder liefde hadden we dit verdriet niet gehad”...... dat is zó waar!

Dank je voor je reactie.....veel sterkte gewenst...met veelvuldige, steeds minder kleine, “upjes”

 

liefs, Marianne

Hi,

het is niet normaal zo groot dat verlies, 

kun je daar ooit mee dealen?

Overdag lukt het wel een beetje maar s'nachts........ ik zie geregeld de laatste uren voor de euthanasie voorbijkomen en denk dan vaak vertwijfeld had ik niet dit of dat beter kunnen doen.......dat vreet gewoon aan me. Die laatste seconde en toen dat besef.........weg....mijn grote sterke vent zomaar weg.

Niet te bevatten dit maar je moet door.

Lees hier gelukkig ook geregeld dat dit gevoel van kapot zijn zal afzwakken tot een te dragen verdriet.

 

Nee het leven alleen zonder m'n "alles" zal glansloos blijven,  ZE LACHT MAAR ZE HUILT, zo is het en zo zal het blijven. 
 

Sterkte iedereen,

 

Loes.

Loves 1
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#4

Lieve Loes,

naast alle enorme emoties, ook nog vertwijfeling.....zucht!

Ik wens je kracht en veel liefs..... 

Marianne

Loves 0
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Bewolkt
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#5

Marianne,

Het is heel groot. Frans is nu 2,5 jaar geleden overleden, maar zo af en toe voelt het nog als gisteren.

Liefs, Hilde

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#6
Hilde schreef op Zondag 2 februari 2020 18:12
Marianne,

Het is heel groot. Frans is nu 2,5 jaar geleden overleden, maar zo af en toe voelt het nog als gisteren.

Liefs, Hilde

Lieve Hilde,

Bijzonder hé, hoe de tijd zomaar ineens kan wegvallen en het moment van dat je leven voor altijd veranderde omdat je Liefste overleed ineens weer in alle hevigheid wordt gevoeld...... 

Met hetzelfde verdriet en dezelfde pijn als toen......

Ik wens je kracht en liefs, lieve Hilde

Marianne

Loves 0
#7


Er zijn dagen geweest dat ik best gelukkig ben geweest en dan ineens.....de grond onder m'n voeten vandaan want hij is er niet meer en zal er nooit meer zijn. Maar ik ga het halen, ga dit overleven en het gaat de meeste dagen best wel goed. Dan word ik 's morgens wakker en voel naast me....nog steeds...en die allesomvattende leegte is dan zo enorm dat ik zeker weet dat ik dit niet kan...niet zonder hem...maar ik kan het wel. 

Dat is wat hij achterliet...een leven dat nooit meer hetzelfde zal zijn....waarin nooit (en dat weet ik zeker) iemand zoveel van me zal houden. Heb het gevuld met mensen die me dierbaar zijn, die ik graag om me heen heb. Nee, het maakt het gemis nooit minder, wel draaglijker. 

Ik ga het halen, ik heb het gehaald en de meeste dagen denk ik vooral...hij is er geweest...zo'n bijzonder mens en ik had tijd met hem, niet genoeg....maar er was tijd....

XX

Loves 0
thelo Alleen...... sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan.....dus moet er doorheen.....
afbeelding van thelo
Bewolkt
thelo Alleen...... sinds 21/6/19. Mis m’n maatje verschrikkelijk, maar heb hem beloofd door te gaan.....dus moet er doorheen.....
#8
caro1965 schreef op Zaterdag 8 februari 2020 19:14
Er zijn dagen geweest dat ik best gelukkig ben geweest en dan ineens.....de grond onder m'n voeten vandaan want hij is er niet meer en zal er nooit meer zijn. Maar ik ga het halen, ga dit overleven en het gaat de meeste dagen best wel goed. Dan word ik 's morgens wakker en voel naast me....nog steeds...en die allesomvattende leegte is dan zo enorm dat ik zeker weet dat ik dit niet kan...niet zonder hem...maar ik kan het wel. 

Dat is wat hij achterliet...een leven dat nooit meer hetzelfde zal zijn....waarin nooit (en dat weet ik zeker) iemand zoveel van me zal houden. Heb het gevuld met mensen die me dierbaar zijn, die ik graag om me heen heb. Nee, het maakt het gemis nooit minder, wel draaglijker. 

Ik ga het halen, ik heb het gehaald en de meeste dagen denk ik vooral...hij is er geweest...zo'n bijzonder mens en ik had tijd met hem, niet genoeg....maar er was tijd....

XX

Ja Caro, en zo is het. 

Ben ook heel dankbaar dat ik met hem 35 jaar lief en leed heb mogen meemaken, zo intens soms. Dat komt maar 1 keer voor in je leven! Zo bijzonder. Er zijn zoveel mensen die dit niet hebben mogen meemaken.......

Daarom moet je doorgaan er is geen andere keuze.

Sterkte en liefs,

Loes.

Loves 0
alwin man 58 jaar
afbeelding van alwin
Licht bewolkt
alwin man 58 jaar
#9

het is inderdaad groot het gemis   .ik ben nu 3 maand alleen mijn echtgenoot is 24 okt2019  overleden   hartstilstand  ..het is leeg thuis en stil als ik thuis kom  zet  de tv  aan als ik weg ga dan is er in ieder geval geluid en beeld als ik thuis kom  . de meeste dagen gaat het goed   maar inderdaad  zo maar uit het niets is er weer dat doordringend verdriet   en het feit dat  ik alleen ben en de deur nooit meer open gaat en het klinkt  ik ben dr  weer ..  het is gewoon soms nog zo onwerkelijk  

Loves 0
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#10
caro1965 schreef op Zaterdag 8 februari 2020 19:14
Er zijn dagen geweest dat ik best gelukkig ben geweest en dan ineens.....de grond onder m'n voeten vandaan want hij is er niet meer en zal er nooit meer zijn. Maar ik ga het halen, ga dit overleven en het gaat de meeste dagen best wel goed. Dan word ik 's morgens wakker en voel naast me....nog steeds...en die allesomvattende leegte is dan zo enorm dat ik zeker weet dat ik dit niet kan...niet zonder hem...maar ik kan het wel. 

Dat is wat hij achterliet...een leven dat nooit meer hetzelfde zal zijn....waarin nooit (en dat weet ik zeker) iemand zoveel van me zal houden. Heb het gevuld met mensen die me dierbaar zijn, die ik graag om me heen heb. Nee, het maakt het gemis nooit minder, wel draaglijker. 

Ik ga het halen, ik heb het gehaald en de meeste dagen denk ik vooral...hij is er geweest...zo'n bijzonder mens en ik had tijd met hem, niet genoeg....maar er was tijd....

XX

Lieve Caro,

Zo mooi, jouw woordkeuze; “.... zo’n bijzonder mens en ik had tijd met hem, niet genoeg....maar er was tijd”.

Kenmerkt de grote liefde, denk ik...je toevoeging “niet genoeg”.....

Het zou nooit genoeg zijn, de hoeveelheid tijd......nooit!

liefs, Marianne

Loves 0

Pagina's