thelo Vrouw van 61, familiemens, was doorgaans een opgewekt type. Door de dood van mijn partner alle glans in mijn leven verloren......
afbeelding van thelo
Bewolkt
thelo Vrouw van 61, familiemens, was doorgaans een opgewekt type. Door de dood van mijn partner alle glans in mijn leven verloren......

Grond is onder mijn voeten verdwenen.....

Gewoon niet voor te stellen dat je allerliefste er niet meer is na 35 jaar lief en heel veel leed de laatste 10 jaar. Kanker is voor de derde keer in 10 jaar teruggekomen en deze keer “uitbehandeld”.  Nog 3/4 maanden de tijd.....gehad om afscheid te nemen. Hoe is godsnaam? Niet te doen, nog pas 62 jaar en nog vol plannen en levenslust. Zo moeilijk om te accepteren voor ons allebei, hij wilde me niet alleen achterlaten maar kon niet anders. Hij koos voor euthanasie de allermoeilijkste beslissing van zijn leven......hij wilde niet maar een verschrikkelijke doodstrijd wilde hij zeker niet. Gaf hem daar gelijk in, hoe moeilijk die beslissing ook is.....je wil nooit dood maar de manier waarop moet wel menselijk blijven en dat was het echt niet. Zo enorm dapper van hem....

het is nog maar zo kort geleden, eind juni, vind het verschrikkelijk!

Zie enorm op tegen de komende tijd, de visites nemen nu af en ik ben bang voor het gevoel van eenzaamheid dat vast en zeker komen gaat. Onwezenlijk dit......

 

Loes.

 

Hartjes 1

Er zijn 3 reacties op dit bericht

AndreaJ 24 november 2018 Zo intens als onze liefde, is nu ook het gemis en verdriet.
afbeelding van AndreaJ
Bewolkt
AndreaJ 24 november 2018 Zo intens als onze liefde, is nu ook het gemis en verdriet.
#1

Beste Loes,

Voor een deel loop ik met je mee....ook mijn lief kreeg te horen dat er niets meer mogelijk was. Dat was op 1 augustus vorig jaar. Hij stierf op 24 november uiteindelijk aan een septic shock door bloedvergiftiging.

Voor jou is het nog maar zo kort, en o wat begrijp ik je gevoel goed helaas. Het is ook heel onwerkelijk en dat gevoel overvalt me af en toe nog heel rauw, dan denk ik, nee dat kan gewoon niet, hij komt zo thuis.....

Eenzaamheid, bovenop het vreselijke gemis komt dan de eenzaamheid, ik heb kinderen maar die laten mij letterlijk en figuurlijk stikken en verder weinig mensen om me heen, dus de eenzaamheid druipt hier van de muren.

Hoe het voor jou gaat worden, niemand die het weet, iedereen rouwt op zn eigen manier en ik wens je heel veel sterkte, en als je soms behoefte hebt om je hart te luchten, neem maar contact op.

 

liefs,

Andrea

 

Loves 0
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#2

Gecondoleerd Loes,

We worstelen hier allemaal mee denk ik, maar we moeten verder.

Voor mij is het ook kort geleden dat mijn man stierf aan kanker.

Ook wij zouden op 2 augustus 35 jaar getrouwd zijn.

Maar gelukkig zijn wij om elkaar te steunen en bij ons mag je uithuilen, en wij huilen met jou mee.

Lucht vooral je hart,  want hier kan je het kwijt. 

Heel veel sterkte en kracht toegewenst 

Liefs 

Jose

Loves 0
thelo Vrouw van 61, familiemens, was doorgaans een opgewekt type. Door de dood van mijn partner alle glans in mijn leven verloren......
afbeelding van thelo
Bewolkt
thelo Vrouw van 61, familiemens, was doorgaans een opgewekt type. Door de dood van mijn partner alle glans in mijn leven verloren......
#3
AndreaJ schreef op Dinsdag 9 juli 2019 18:50
Beste Loes,

Voor een deel loop ik met je mee....ook mijn lief kreeg te horen dat er niets meer mogelijk was. Dat was op 1 augustus vorig jaar. Hij stierf op 24 november uiteindelijk aan een septic shock door bloedvergiftiging.

Voor jou is het nog maar zo kort, en o wat begrijp ik je gevoel goed helaas. Het is ook heel onwerkelijk en dat gevoel overvalt me af en toe nog heel rauw, dan denk ik, nee dat kan gewoon niet, hij komt zo thuis.....

Eenzaamheid, bovenop het vreselijke gemis komt dan de eenzaamheid, ik heb kinderen maar die laten mij letterlijk en figuurlijk stikken en verder weinig mensen om me heen, dus de eenzaamheid druipt hier van de muren.

Hoe het voor jou gaat worden, niemand die het weet, iedereen rouwt op zn eigen manier en ik wens je heel veel sterkte, en als je soms behoefte hebt om je hart te luchten, neem maar contact op.

 

liefs,

Andrea

Dankjewel Andrea voor je lieve reactie, hoop dat ik veel steun kan krijgen van deze site!

Jij ook heel veel kracht toegewenst,

liefs,

Loes.

Loves 1