Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
afbeelding van Klara
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.

Gemis

Maart 2016  is mijn man overleden.

Ons huwelijk duurde 52 jaar.

Na ongeveer 6 maanden heb ik rouwbegeleiding gehad.  Veel heb ik er niet aan gehad. Daarna na twee jaar doe ik een online programma Rouw. Ik weet niet of dit programma mij geholpen heeft. Ik moet namelijk nog steeds  meerdere keren per dag huilen. IIk mis mijn man heel erg. 

Klara 

Hartjes 3

Er zijn 7 reacties op dit bericht

draad Mijn allerliefste is van mij heengegaan op 10-01-2018 Voor altijd in mijn hart
afbeelding van draad
Storm
draad Mijn allerliefste is van mij heengegaan op 10-01-2018 Voor altijd in mijn hart
#1

Lieve Clara 

Volgens mij blijft het verdriet een deel van ons leven omdat we onze geliefde man missen .

Het blijft moeilijk maar iedereen zegt dat het minder zal worden ,daar hopen en wachten we dan maar op.

sterkte en knuffels 

Corrie Draad 

 

Loves 0
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#2

Dag beste Clara,

Er wordt veel over geschreven en meningen zijn verdeeld.

Tja,ik denk dat t Gemis   Blijft.

Omdat de verlorene geliefde in ons geintregeerd is.

Dat gebeurt in een relatie.

Je neemt dingen van elkaar over,je vindt t fijn dat je partner indringt in jouw leven,je gewoontes,je denken en voelen en handelen.

Omdat dat pure belangstelling is en je zo met elkaar onderweg bent in een evenwichtige harmonieuze relatie met wederzijds respect.

Je intregeert in de ander

Zo is dat ook met ,als de ander overlijdt.

Het deel van de ander is in jou

Maar ook het gevoel van MISSEN van de ander is in jou

En dus ook de PIJN en VERDRIET is in jou

Wordt het minder???????

Stel je voor,dat het Gemis   ieder jaar   Minder zal worden

Dan is het Gemis na 15 jaar helemaal 0

Dus HELEMAAL WEG

           VERSCHRIKKELIJK!!!!

dan ben je je Liefste helemaal Vergeten,Kwijt,alsof ze niet in jouw leven bestaan heeft.

         !!!  ECHT    VERSCHRIKKELIJK !!!

dat mag je toch niet voor waar hebben

Door de jaren heen wordt je sterker,harder,en krijg je Kracht ,   om    het Gemis en de pijn en verdriet die daarbij zijn,     BETER TE KUNNEN DRAGEN

HET GEMIS EN VERDRIET BLIJFT

                    MAAR 

      WIJ WORDEN STERKER NA VERLOOP VAN TIJD,OM HET TE KUNNEN DRAGEN

en hoelang tijd is

Is voor iedereen anders

geen enkele Rouw gedraagt zich hetzelfde

Omdat wij allemaal verschillende mensen zijn,met verschillend DENKEN en VOELEN

en Rouw   is    VOELEN

en iedere relatie of verbondenheid is ook verschillend.

Oppervlakkigheid of diepverbondenheid

en hoezeer de Hechtingsband is,etc,etc

Voor mij voelt de pijn ,als LIEFDE voor die ander,die ik zo Verschrikkelijk moet Missen

Zoals die Liefde in mij voor Marina Leeft,

  zo Leeft ook het Gemis van haar in mij

      Onlosmakelijk Verbonden

 

     Dat is mijn blijvend gevoel

Het blijft voor iedereen persoonlijk,en dus ook voor haar of zijn gevoel hiermee verder te kunnen,de rest van haar of zijn leven.

Warme troost voor iedereen

martien mols

 

Loves 0
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
afbeelding van Klara
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
#3
draad schreef op Vrijdag 13 december 2019 11:10
Lieve Clara 

Volgens mij blijft het verdriet een deel van ons leven omdat we onze geliefde man missen .

Het blijft moeilijk maar iedereen zegt dat het minder zal worden ,daar hopen en wachten we dan maar op.

sterkte en knuffels 

Corrie Draad

Lieve Corrie,

Ik weet, dat het verdriet de rest van mijn leven bij mij blijft. Maar het wordt niet minder, wel hetzelfde als na  het overlijden van mijn man. maart 2016.. 

Ik wens jou veel kracht en moed om toch door te gaan.

Klara

Loves 0
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
afbeelding van Klara
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
#4
Martien schreef op Vrijdag 13 december 2019 12:43
Dag beste Clara,

Er wordt veel over geschreven en meningen zijn verdeeld.

Tja,ik denk dat t Gemis   Blijft.

Omdat de verlorene geliefde in ons geintregeerd is.

Dat gebeurt in een relatie.

Je neemt dingen van elkaar over,je vindt t fijn dat je partner indringt in jouw leven,je gewoontes,je denken en voelen en handelen.

Omdat dat pure belangstelling is en je zo met elkaar onderweg bent in een evenwichtige harmonieuze relatie met wederzijds respect.

Je intregeert in de ander

Zo is dat ook met ,als de ander overlijdt.

Het deel van de ander is in jou

Maar ook het gevoel van MISSEN van de ander is in jou

En dus ook de PIJN en VERDRIET is in jou

Wordt het minder???????

Stel je voor,dat het Gemis   ieder jaar   Minder zal worden

Dan is het Gemis na 15 jaar helemaal 0

Dus HELEMAAL WEG

           VERSCHRIKKELIJK!!!!

dan ben je je Liefste helemaal Vergeten,Kwijt,alsof ze niet in jouw leven bestaan heeft.

         !!!  ECHT    VERSCHRIKKELIJK !!!

dat mag je toch niet voor waar hebben

Door de jaren heen wordt je sterker,harder,en krijg je Kracht ,   om    het Gemis en de pijn en verdriet die daarbij zijn,     BETER TE KUNNEN DRAGEN

HET GEMIS EN VERDRIET BLIJFT

                    MAAR 

      WIJ WORDEN STERKER NA VERLOOP VAN TIJD,OM HET TE KUNNEN DRAGEN

en hoelang tijd is

Is voor iedereen anders

geen enkele Rouw gedraagt zich hetzelfde

Omdat wij allemaal verschillende mensen zijn,met verschillend DENKEN en VOELEN

en Rouw   is    VOELEN

en iedere relatie of verbondenheid is ook verschillend.

Oppervlakkigheid of diepverbondenheid

en hoezeer de Hechtingsband is,etc,etc

Voor mij voelt de pijn ,als LIEFDE voor die ander,die ik zo Verschrikkelijk moet Missen

Zoals die Liefde in mij voor Marina Leeft,

  zo Leeft ook het Gemis van haar in mij

      Onlosmakelijk Verbonden

 

     Dat is mijn blijvend gevoel

Het blijft voor iedereen persoonlijk,en dus ook voor haar of zijn gevoel hiermee verder te kunnen,de rest van haar of zijn leven.

Warme troost voor iedereen

martien mols

Dag Martien Mols,

Ik weet, dat verdriet en gemis de rest van mijn leven bij mij blijft. Ik bedoel met niet minder worden, dat ik bijna vanaf het overlijden van mijn man diverse keren per dag moet huilen. en dat is nu bijna vier jaar zo. Het zou niet zo erg zijn als het huilen af en toe gebeurt, niet elke dag met of zonder aanleiding. Maar misschien moet ik het huilen aanvaarden,  zoals het is. En dat is precies wat ik moeilijk vind.

Groeten,

Klara

Loves 0
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#5
Klara schreef op Zaterdag 14 december 2019 11:08
Martien schreef op Vrijdag 13 december 2019 12:43
Dag beste Clara,

Er wordt veel over geschreven en meningen zijn verdeeld.

Tja,ik denk dat t Gemis   Blijft.

Omdat de verlorene geliefde in ons geintregeerd is.

Dat gebeurt in een relatie.

Je neemt dingen van elkaar over,je vindt t fijn dat je partner indringt in jouw leven,je gewoontes,je denken en voelen en handelen.

Omdat dat pure belangstelling is en je zo met elkaar onderweg bent in een evenwichtige harmonieuze relatie met wederzijds respect.

Je intregeert in de ander

Zo is dat ook met ,als de ander overlijdt.

Het deel van de ander is in jou

Maar ook het gevoel van MISSEN van de ander is in jou

En dus ook de PIJN en VERDRIET is in jou

Wordt het minder???????

Stel je voor,dat het Gemis   ieder jaar   Minder zal worden

Dan is het Gemis na 15 jaar helemaal 0

Dus HELEMAAL WEG

           VERSCHRIKKELIJK!!!!

dan ben je je Liefste helemaal Vergeten,Kwijt,alsof ze niet in jouw leven bestaan heeft.

         !!!  ECHT    VERSCHRIKKELIJK !!!

dat mag je toch niet voor waar hebben

Door de jaren heen wordt je sterker,harder,en krijg je Kracht ,   om    het Gemis en de pijn en verdriet die daarbij zijn,     BETER TE KUNNEN DRAGEN

HET GEMIS EN VERDRIET BLIJFT

                    MAAR 

      WIJ WORDEN STERKER NA VERLOOP VAN TIJD,OM HET TE KUNNEN DRAGEN

en hoelang tijd is

Is voor iedereen anders

geen enkele Rouw gedraagt zich hetzelfde

Omdat wij allemaal verschillende mensen zijn,met verschillend DENKEN en VOELEN

en Rouw   is    VOELEN

en iedere relatie of verbondenheid is ook verschillend.

Oppervlakkigheid of diepverbondenheid

en hoezeer de Hechtingsband is,etc,etc

Voor mij voelt de pijn ,als LIEFDE voor die ander,die ik zo Verschrikkelijk moet Missen

Zoals die Liefde in mij voor Marina Leeft,

  zo Leeft ook het Gemis van haar in mij

      Onlosmakelijk Verbonden

 

     Dat is mijn blijvend gevoel

Het blijft voor iedereen persoonlijk,en dus ook voor haar of zijn gevoel hiermee verder te kunnen,de rest van haar of zijn leven.

Warme troost voor iedereen

martien mols

Dag Martien Mols,

Ik weet, dat verdriet en gemis de rest van mijn leven bij mij blijft. Ik bedoel met niet minder worden, dat ik bijna vanaf het overlijden van mijn man diverse keren per dag moet huilen. en dat is nu bijna vier jaar zo. Het zou niet zo erg zijn als het huilen af en toe gebeurt, niet elke dag met of zonder aanleiding. Maar misschien moet ik het huilen aanvaarden,  zoals het is. En dat is precies wat ik moeilijk vind.

Groeten,

Klara

Dag Klara,

Ik begrijp je.

Omdat ik het herken,t dagelijkse moment van huilen om t gemis van je liefste.

Ik heb dat ook,en ik laat t gebeuren,zonder weerstand uit t oefenen.

Voor mij is dit een teken dat mijn Innerlijke Ziel enorm veel pijn lijdt,en zich herkent wilt voelen in mijn uiting

Ik laat t er zijn.

We zijn tenslotte allemaal mensen waarin t gevoel een heel grote betekenis heeft.

Groter dan wij denken.

Wat ik wilde zeggen is,dat ik ook elke dag overvallen wordt door huilen omdat zij is moeten sterven.

En dat is mijn leven geworden nu

Ik doe ook mijn dagelijkse dingen,maar alles is anders geworden.

Zoals de blauwe hemel in de zomer

maar Altijd vergezeld met wolken van verdriet.

Ik begrijp je heel goed beste Klara

Omdat je ook ruimte nodig hebt voor herstel

In een rouw heb je afwisselende verliesgerichte en herstelgerichte momenten en of periode's

bij de ene mens zijn er meer verliesgerichte

en bij de ander weer meer herstelgerichte

t ligt ook eraan hoe een mens in elkaar zit

dus t is voor iedereen ook weer heel verschillend.

maar iedereen heeft een eigen tijd nodig voor zgn heling

en hierin is forceren een slechte zaak

dus doe t gewoon op jouw manier,beste Klara,op jouw gevoel

er komt een tijd dat jij t beter kan dragen

warme troost

Martien Mols

Loves 0
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
afbeelding van Klara
Klara Na 52 jaar huwelijk heb ik mijn man verloren maart 2016. Nu bijna 4 jaar later komen nog steeds elke dag de tranen. Ik mis hem.
#6
Martien schreef op Zaterdag 14 december 2019 12:20
Klara schreef op Zaterdag 14 december 2019 11:08
Martien schreef op Vrijdag 13 december 2019 12:43
Dag beste Clara,

Er wordt veel over geschreven en meningen zijn verdeeld.

Tja,ik denk dat t Gemis   Blijft.

Omdat de verlorene geliefde in ons geintregeerd is.

Dat gebeurt in een relatie.

Je neemt dingen van elkaar over,je vindt t fijn dat je partner indringt in jouw leven,je gewoontes,je denken en voelen en handelen.

Omdat dat pure belangstelling is en je zo met elkaar onderweg bent in een evenwichtige harmonieuze relatie met wederzijds respect.

Je intregeert in de ander

Zo is dat ook met ,als de ander overlijdt.

Het deel van de ander is in jou

Maar ook het gevoel van MISSEN van de ander is in jou

En dus ook de PIJN en VERDRIET is in jou

Wordt het minder???????

Stel je voor,dat het Gemis   ieder jaar   Minder zal worden

Dan is het Gemis na 15 jaar helemaal 0

Dus HELEMAAL WEG

           VERSCHRIKKELIJK!!!!

dan ben je je Liefste helemaal Vergeten,Kwijt,alsof ze niet in jouw leven bestaan heeft.

         !!!  ECHT    VERSCHRIKKELIJK !!!

dat mag je toch niet voor waar hebben

Door de jaren heen wordt je sterker,harder,en krijg je Kracht ,   om    het Gemis en de pijn en verdriet die daarbij zijn,     BETER TE KUNNEN DRAGEN

HET GEMIS EN VERDRIET BLIJFT

                    MAAR 

      WIJ WORDEN STERKER NA VERLOOP VAN TIJD,OM HET TE KUNNEN DRAGEN

en hoelang tijd is

Is voor iedereen anders

geen enkele Rouw gedraagt zich hetzelfde

Omdat wij allemaal verschillende mensen zijn,met verschillend DENKEN en VOELEN

en Rouw   is    VOELEN

en iedere relatie of verbondenheid is ook verschillend.

Oppervlakkigheid of diepverbondenheid

en hoezeer de Hechtingsband is,etc,etc

Voor mij voelt de pijn ,als LIEFDE voor die ander,die ik zo Verschrikkelijk moet Missen

Zoals die Liefde in mij voor Marina Leeft,

  zo Leeft ook het Gemis van haar in mij

      Onlosmakelijk Verbonden

 

     Dat is mijn blijvend gevoel

Het blijft voor iedereen persoonlijk,en dus ook voor haar of zijn gevoel hiermee verder te kunnen,de rest van haar of zijn leven.

Warme troost voor iedereen

martien mols

Dag Martien Mols,

Ik weet, dat verdriet en gemis de rest van mijn leven bij mij blijft. Ik bedoel met niet minder worden, dat ik bijna vanaf het overlijden van mijn man diverse keren per dag moet huilen. en dat is nu bijna vier jaar zo. Het zou niet zo erg zijn als het huilen af en toe gebeurt, niet elke dag met of zonder aanleiding. Maar misschien moet ik het huilen aanvaarden,  zoals het is. En dat is precies wat ik moeilijk vind.

Groeten,

Klara

Dag Klara,

Ik begrijp je.

Omdat ik het herken,t dagelijkse moment van huilen om t gemis van je liefste.

Ik heb dat ook,en ik laat t gebeuren,zonder weerstand uit t oefenen.

Voor mij is dit een teken dat mijn Innerlijke Ziel enorm veel pijn lijdt,en zich herkent wilt voelen in mijn uiting

Ik laat t er zijn.

We zijn tenslotte allemaal mensen waarin t gevoel een heel grote betekenis heeft.

Groter dan wij denken.

Wat ik wilde zeggen is,dat ik ook elke dag overvallen wordt door huilen omdat zij is moeten sterven.

En dat is mijn leven geworden nu

Ik doe ook mijn dagelijkse dingen,maar alles is anders geworden.

Zoals de blauwe hemel in de zomer

maar Altijd vergezeld met wolken van verdriet.

Ik begrijp je heel goed beste Klara

Omdat je ook ruimte nodig hebt voor herstel

In een rouw heb je afwisselende verliesgerichte en herstelgerichte momenten en of periode's

bij de ene mens zijn er meer verliesgerichte

en bij de ander weer meer herstelgerichte

t ligt ook eraan hoe een mens in elkaar zit

dus t is voor iedereen ook weer heel verschillend.

maar iedereen heeft een eigen tijd nodig voor zgn heling

en hierin is forceren een slechte zaak

dus doe t gewoon op jouw manier,beste Klara,op jouw gevoel

er komt een tijd dat jij t beter kan dragen

warme troost

Martien Mols

Dag Martien Mols,

Dat is wat ik ook doe: heen en weer gaan tussen herstelgericht en verliesgericht.

Ik wist niet dat het overlijden van mijn man zo'n invloed op mij heeft. Nu ben ik zover, dat ik, afgezien van diverse keren per dag huilen, toch af en toe een beetje kan genieten van muziek en andere dingen. Ook al blijven bepaalde dingen moeilijk.

Ik vind het heel prettig om te lezen hoe jij met verdriet en gemis omgaat. Ik heb namelijk niemand om over dit soort dingen te praten.

Groet,

Klara

 

Loves 0
Romana.2de Mijn man , vriend , maatje overleden aan kanker 18-11-2017. Wat een verdriet , pijn, gemis. ,
afbeelding van Romana.2de
Licht bewolkt
Romana.2de Mijn man , vriend , maatje overleden aan kanker 18-11-2017. Wat een verdriet , pijn, gemis. ,
#7

Dag Klara,

Ik voel met jou mee en ik ervaar hetzelfde . De pijn , het gemis van je liefste , de tranen die erbij horen. Ik heb er soms gewoon buikpijn van. Ook kan ik heel boos zijn door het alleen zijn. Ik zie de mensen samen gezellig winkelen , samen eten , samen genieten van de dagelijkse dingen . Dat doet zo/n pijn alhoewel ik het iedereen zo gunt. Soms zijn er zonnige dagen die mij alsnog somber laten voelen.Ik was altijd positief , vrolijk en ondernemend. Na 25 maanden alleen zijn vraag ik me af of ik ooit weer de oude word. Sterkte , kracht en een warme knuffel van Petra

Loves 0