Klara Sinds 2016 alleen.
afbeelding van Klara
Bewolkt
Klara Sinds 2016 alleen.

Femke van der Laan

Ik had op televisie het verhaal van Femke gezien en nu heb ik bij Wie troost mij? die uitzending nog een keer gezien. Ik maakte het  ook zo mee. Maar daar schiet je niets mee op. Dus gewoon de tranen laten komen, toegeven dat je verdriet hebt, een heel intens verdriet.  Maar mijn verdriet delen met iemand is er niet bij.  Hoewel soms is er toch iemand, die met echte belangstelling vraagt hoe het met me gaat. En dat doet me goed.

Ik weet, dat er theorieën zijn hoe rouwen verloopt. Er is één theorie, die zegt om heen en weer te gaan tussen je bezighouden met allerlei activiteiten en je aandacht op je verdriet richten. En dit is wat ik doe. Maar ik ben er nog lang niet om een goed leven te leiden zonder mijn man.

Klara

Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

Rita Heemskerk Verdrietige moeder
afbeelding van Rita Heemskerk
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
#1

Hoi Klara

Mooi hoe je dit opschrijft.  Het is gewoon ook heel moeilijk om na een leven samen   ineens alleen verder te moeten.

Zoals je schrijft, vind ik dat je het erg goed doet, inderdaad met ups en downs maar je staat open en praat er over.

Wil je veel sterkte wensen

Rita Heemskerk

 

 

Loves 0
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
afbeelding van Rita Heemskerk
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
#2

Hoi Klara

Bedankt voor je reactie. Ja meiden jer leven is best hard.  In johw geval moet je alleen verder omdat je partner er niet meer is. Ik moet verder met 1 kind in plaats van 2. Mijn oudste is omgekomen bij een ongeluk in 2015. Iedereen heeft z'n eigen pijn. Niemand kan je vertellen hoe je verder moet. Éen ding weet ik inmiddels; je moet Door je pijn en verdriet heen. Zowel lichamelijk als geestelijk. En voor jezelf bepalen wat helpt. Je zal op een bepaald moment denken: ik wil verder maar hoe?  Er zijn inderdaad theorieen. Dat er fases zijn van woede, van acceptatie en berusting. Ik denk meer wat zou mn zoon er van vinden hoe ik het nu doe?  Ik zit inmiddels in de fase van berusting. Verdriet is er altijd en zal er altijd zijn. Maar heb mn leven weer opgepakt met vallen en opstaan. Ool accepteren dat je leven nooit meer hetzelfde zal zijn.

Betekent niet dat er geen leuke momenten meer zullen zijn in je leven. 

Ieder doet het anders rouwen. Schrijven is inderdaad ook een goede manier. Wees lief voor jezelf en gun jezelf een beetje geluk op welke manier dan ook.

Heel veel sterkte meid

Rita Heemskerk

 

Loves 0