Saartje 63 weduwe sinds 7/2016
afbeelding van Saartje 63
Saartje 63 weduwe sinds 7/2016

Feestje met een traan en een lach

Gisteren en vandaag onderweg geweest om 'ons' Roparunteam te steunen en supporten.    

Voor wie het niet kent, Roparun is een estafetteloop van Parijs of Hamburg naar Rotterdam om geld in te zamelen voor mensen met kanker.  Om "leven toe te kunnen voegen aan de dagen, wanneer er geen dagen meer toegevoegd kunnen worden aan het leven."   

(Om maar een voorbeeld te noemen,  stichting ambulancewens krijgt hier ook geld van.) 

Mijn man overleed 3 jaar geleden aan kanker, een van mijn buren verloor een maand later zijn vrouw aan kanker.  De zoon zou meedoen aan de Roparun en  moeder zou aan de finish staan, maar dat heeft ze niet meer mee mogen maken. Vader en zoon hebben nu 2 jaar samen meegedaan en de zoon dit jaar voor de 3e keer. 

Ondertussen ben ik hier ook door 'aangestoken' en heb veel mensen van het team leren kennen.  Sommigen zijn zelf ziek geweest, maar de meesten hebben iemand in hun directe omgeving verloren.  

Dus in ieders gedachten, zijn diegenen voor wie zelfs geen leven meer toegevoegd kan worden aan de dagen. Diegenen die er niet meer zijn, zijn de motivatie om voor anderen nog een stukje te kunnen betekenen, want je weet allemaal wat het is om iemand te moeten missen. 

Een stukje dankbaarheid om er nog te mogen zijn en bewogenheid met iedereen die er mee te maken krijgt. 

 Ter ere van hen die we missen. 

.......

 

 

Hartjes 2

Er is 1 reactie op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Wow, wat een mooie manier om je verdriet om je man een positieve draai te geven. Je krijgt hem er natuurlijk niet mee terug en het verdriet blijft, maar je hebt wel een mooie manier gevonden om hem ( en andere overleden dierbaren) te eren.

Ik ben benieuwd of er ook andere forumleden zijn die iets dergelijks hebben kunnen doen voor hun overleden dierbare. Deel gerust je ervaringen!

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0