Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.

Eenzaam

Ik voel mij zoooo alleen, ondanks alle lieve mensen die mij proberen te helpen.

 

Hartjes 3

Er zijn 15 reacties op dit bericht

Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#1

Beste Jose

Gecondoleerd met het overlijden van jouw allerliefste echtgenoot

Zooooo alleen,

Ja,ik herken dit,en ervaar dit,tot in mijn diepste innerlijke

Van buiten naar binnen,en van top tot teen

Mijn allerliefste Marina overleden 2,5 jaar geleden.bijna 3 jaar

De Totale Leegte wat achterblijft,na het verlies van je meest Gehechte en Dierbaarste Liefste partner,is Ontzettend Groot,en niets is bij machte dit naar zijn evenredigheid te compenseren.

Al het andere is een alternatief.zo voel ik het.

Ik doe mijn best om niet te verdrinken in het ontroostbaar verdriet wat ik in stilte meedraag.

Ik probeer te ademen in het leven van nu,een zeer veranderde wereld zonder haar fysieke aanwezigheid,ga naar de stad koffie drinken op terras,zit bijna altijd alleen,maar blijf gaan,sport bijna dagelijks,dicipline die helpt te overleven,kook bijna elke dag,en lees boeken over rouw,praat ook met mijn liefste,en realiseer mij dat ze dood is,maar in mijn gedachte,en hart en ziel voortleeft,zolang ik haar naam noem,en      eren blijf.

Het doorleven en beleven van verliesgericht en herstelgericht rouwen,welke uiteindelijk noodzakelijk is te kunnen ontwaken uit een intens pijnlijk en verdrietig rouwproces,als gevolg van het verliezen van je allerliefste aan de dood,blijft meegaan je hele leven,maar met minder hevigheid.

Het verlies wordt verweven in je hele Zelf en Zijn,je wordt sterker dit mee te kunnen dragen de rest van je leven,maar emoties zullen evengoed meegaan in de tijd,en soms opnieuw ontwaken.

Zo ook de gevoelens van eenzaamheid,alleen achtergelaten te voelen,waarbij dit ook weer even opnieuw andere verdrietige emoties kan voeden

Rouw reist altijd met je mee,omdat zij ,om wie wij rouwen,deel van ons leven en verleden zijn en blijven,in liefde verweven met ons.

Ik begrijp je heel goed.

Al het vertrouwde waarin je geloofde is weggevallen,en niets is meer hetzelfde.Zelfs jijzelf niet.

Dat alleen zijn,die verschrikkelijke eeuwige stilte van wat jij zo intens liefhad,jouw lieve echtgenoot,die stilte waarin je dreigt te verstikken.

Ik weet wat je doormaakt en voelt omwille van dit verschrikkelijk groot verlies

Zoek ondanks dit verdriet wat afleiding tussendoor,zodat je eventjes weer wat sterk bent om opnieuw je verdriet en pijn te ondergaan.

Het alleen komen te staan na de dood van je echtgenoot is ongekend VERSCHRIKKELIJK.

Het is uiteindelijk jij  die zich hieruit opnieuw moet doen opstaan.

Ik weet beste Jose,het is sinds kort gebeurd ,en er is een lange weg voor jou te gaan,maar geloof in je veerkracht,en eigen vertrouwen

Doe het op jouw manier,zoals jij het voelt te willen doen

Heel veel Liefde in Verbondenheid met jouw Allerliefste toegewenst

 

martien mols

Loves 4
Lilian v.D. 20-9-2018 overleed mijn lief Wim aan de gevolgen van een hersenbloeding het voelt alsof het een week geleden was. Ik mis hem tot op het bot
afbeelding van Lilian v.D.
Bewolkt
Lilian v.D. 20-9-2018 overleed mijn lief Wim aan de gevolgen van een hersenbloeding het voelt alsof het een week geleden was. Ik mis hem tot op het bot
#2

Hallo Jose, hetzelfde hier. Ik ben ook (nog heel even) 60 jaar. Mijn man is op 20-9-18 overleden. Lieve mensen om je heen is fijn maar de eenzaamheid zit in je hart en ziel ook als je niet alleen bent. Ik wens je heel veel sterkte met het rouwen.

Liefs Lilian

Loves 1
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#3
Martien schreef op Dinsdag 2 april 2019 11:43
Beste Jose

Gecondoleerd met het overlijden van jouw allerliefste echtgenoot

Zooooo alleen,

Ja,ik herken dit,en ervaar dit,tot in mijn diepste innerlijke

Van buiten naar binnen,en van top tot teen

Mijn allerliefste Marina overleden 2,5 jaar geleden.bijna 3 jaar

De Totale Leegte wat achterblijft,na het verlies van je meest Gehechte en Dierbaarste Liefste partner,is Ontzettend Groot,en niets is bij machte dit naar zijn evenredigheid te compenseren.

Al het andere is een alternatief.zo voel ik het.

Ik doe mijn best om niet te verdrinken in het ontroostbaar verdriet wat ik in stilte meedraag.

Ik probeer te ademen in het leven van nu,een zeer veranderde wereld zonder haar fysieke aanwezigheid,ga naar de stad koffie drinken op terras,zit bijna altijd alleen,maar blijf gaan,sport bijna dagelijks,dicipline die helpt te overleven,kook bijna elke dag,en lees boeken over rouw,praat ook met mijn liefste,en realiseer mij dat ze dood is,maar in mijn gedachte,en hart en ziel voortleeft,zolang ik haar naam noem,en      eren blijf.

Het doorleven en beleven van verliesgericht en herstelgericht rouwen,welke uiteindelijk noodzakelijk is te kunnen ontwaken uit een intens pijnlijk en verdrietig rouwproces,als gevolg van het verliezen van je allerliefste aan de dood,blijft meegaan je hele leven,maar met minder hevigheid.

Het verlies wordt verweven in je hele Zelf en Zijn,je wordt sterker dit mee te kunnen dragen de rest van je leven,maar emoties zullen evengoed meegaan in de tijd,en soms opnieuw ontwaken.

Zo ook de gevoelens van eenzaamheid,alleen achtergelaten te voelen,waarbij dit ook weer even opnieuw andere verdrietige emoties kan voeden

Rouw reist altijd met je mee,omdat zij ,om wie wij rouwen,deel van ons leven en verleden zijn en blijven,in liefde verweven met ons.

Ik begrijp je heel goed.

Al het vertrouwde waarin je geloofde is weggevallen,en niets is meer hetzelfde.Zelfs jijzelf niet.

Dat alleen zijn,die verschrikkelijke eeuwige stilte van wat jij zo intens liefhad,jouw lieve echtgenoot,die stilte waarin je dreigt te verstikken.

Ik weet wat je doormaakt en voelt omwille van dit verschrikkelijk groot verlies

Zoek ondanks dit verdriet wat afleiding tussendoor,zodat je eventjes weer wat sterk bent om opnieuw je verdriet en pijn te ondergaan.

Het alleen komen te staan na de dood van je echtgenoot is ongekend VERSCHRIKKELIJK.

Het is uiteindelijk jij  die zich hieruit opnieuw moet doen opstaan.

Ik weet beste Jose,het is sinds kort gebeurd ,en er is een lange weg voor jou te gaan,maar geloof in je veerkracht,en eigen vertrouwen

Doe het op jouw manier,zoals jij het voelt te willen doen

Heel veel Liefde in Verbondenheid met jouw Allerliefste toegewenst

 

martien mols

Herkenbaar en goed beschreven ❤

 

Loves 0
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
afbeelding van Ricardo
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
#4

Beste jose,

Gecondoleerd met het verlies!

Iedereen kwam over de vloer; familie, kenissen, vrienden, collega’s,Thuiszorg, apotheker, dagelijks de bloemenbezorger en de huisarts.........

Nu niemand meer!!!!! Daar zit je dan.

There is one thing that changed when you left.........

 

EVERYTHING

Loves 2
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#5
Lilian v.D. schreef op Dinsdag 2 april 2019 14:24
Hallo Jose, hetzelfde hier. Ik ben ook (nog heel even) 60 jaar. Mijn man is op 20-9-18 overleden. Lieve mensen om je heen is fijn maar de eenzaamheid zit in je hart en ziel ook als je niet alleen bent. Ik wens je heel veel sterkte met het rouwen.

Liefs Lilian

Dankjewel jij ook heel veel sterkte 

Loves 0
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#6
Martien schreef op Dinsdag 2 april 2019 11:43
Beste Jose

Gecondoleerd met het overlijden van jouw allerliefste echtgenoot

Zooooo alleen,

Ja,ik herken dit,en ervaar dit,tot in mijn diepste innerlijke

Van buiten naar binnen,en van top tot teen

Mijn allerliefste Marina overleden 2,5 jaar geleden.bijna 3 jaar

De Totale Leegte wat achterblijft,na het verlies van je meest Gehechte en Dierbaarste Liefste partner,is Ontzettend Groot,en niets is bij machte dit naar zijn evenredigheid te compenseren.

Al het andere is een alternatief.zo voel ik het.

Ik doe mijn best om niet te verdrinken in het ontroostbaar verdriet wat ik in stilte meedraag.

Ik probeer te ademen in het leven van nu,een zeer veranderde wereld zonder haar fysieke aanwezigheid,ga naar de stad koffie drinken op terras,zit bijna altijd alleen,maar blijf gaan,sport bijna dagelijks,dicipline die helpt te overleven,kook bijna elke dag,en lees boeken over rouw,praat ook met mijn liefste,en realiseer mij dat ze dood is,maar in mijn gedachte,en hart en ziel voortleeft,zolang ik haar naam noem,en      eren blijf.

Het doorleven en beleven van verliesgericht en herstelgericht rouwen,welke uiteindelijk noodzakelijk is te kunnen ontwaken uit een intens pijnlijk en verdrietig rouwproces,als gevolg van het verliezen van je allerliefste aan de dood,blijft meegaan je hele leven,maar met minder hevigheid.

Het verlies wordt verweven in je hele Zelf en Zijn,je wordt sterker dit mee te kunnen dragen de rest van je leven,maar emoties zullen evengoed meegaan in de tijd,en soms opnieuw ontwaken.

Zo ook de gevoelens van eenzaamheid,alleen achtergelaten te voelen,waarbij dit ook weer even opnieuw andere verdrietige emoties kan voeden

Rouw reist altijd met je mee,omdat zij ,om wie wij rouwen,deel van ons leven en verleden zijn en blijven,in liefde verweven met ons.

Ik begrijp je heel goed.

Al het vertrouwde waarin je geloofde is weggevallen,en niets is meer hetzelfde.Zelfs jijzelf niet.

Dat alleen zijn,die verschrikkelijke eeuwige stilte van wat jij zo intens liefhad,jouw lieve echtgenoot,die stilte waarin je dreigt te verstikken.

Ik weet wat je doormaakt en voelt omwille van dit verschrikkelijk groot verlies

Zoek ondanks dit verdriet wat afleiding tussendoor,zodat je eventjes weer wat sterk bent om opnieuw je verdriet en pijn te ondergaan.

Het alleen komen te staan na de dood van je echtgenoot is ongekend VERSCHRIKKELIJK.

Het is uiteindelijk jij  die zich hieruit opnieuw moet doen opstaan.

Ik weet beste Jose,het is sinds kort gebeurd ,en er is een lange weg voor jou te gaan,maar geloof in je veerkracht,en eigen vertrouwen

Doe het op jouw manier,zoals jij het voelt te willen doen

Heel veel Liefde in Verbondenheid met jouw Allerliefste toegewenst

 

martien mols

Dankjewel,  en jij ook veel sterkte 

Loves 0
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#7
Lilian v.D. schreef op Dinsdag 2 april 2019 14:24
Hallo Jose, hetzelfde hier. Ik ben ook (nog heel even) 60 jaar. Mijn man is op 20-9-18 overleden. Lieve mensen om je heen is fijn maar de eenzaamheid zit in je hart en ziel ook als je niet alleen bent. Ik wens je heel veel sterkte met het rouwen.

Liefs Lilian

Idd je wordt er dagelijks aan herinnerd 

Loves 0
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#8
Ricardo schreef op Dinsdag 2 april 2019 18:15
Beste jose,

Gecondoleerd met het verlies!

Iedereen kwam over de vloer; familie, kenissen, vrienden, collega’s,Thuiszorg, apotheker, dagelijks de bloemenbezorger en de huisarts.........

Nu niemand meer!!!!! Daar zit je dan.

There is one thing that changed when you left.........

 

EVERYTHING

Idd  o zo waar 

Loves 0
#9

Beste jose, gecondeloleerd met het verlies....ik voel met je mee. Ik verloor mijn maatje november 2018.Alle tam tam van  papierwerk, nazorg etc is nu weg. Nu komt juist de tijd aan van eenzaamheid en rouwen. Dat is de moeilijkste tijd die er maar bestaat... De pijn en het verdriet wordt nu het ergst... Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe..Een dikke knuffel voor je.

Loves 1
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#10
griezelina schreef op Donderdag 4 april 2019 21:00
Beste jose, gecondeloleerd met het verlies....ik voel met je mee. Ik verloor mijn maatje november 2018.Alle tam tam van  papierwerk, nazorg etc is nu weg. Nu komt juist de tijd aan van eenzaamheid en rouwen. Dat is de moeilijkste tijd die er maar bestaat... De pijn en het verdriet wordt nu het ergst... Ik wens je heel veel sterkte en kracht toe..Een dikke knuffel voor je.

Idd jij ook  nog gecontroleerd met het verlies,  het is idd de eenzaamheid die het ergste is . Niet je diepste gevoelens te kunnen delen.

Ook een knuffel van mij 

Loves 0

Pagina's