afbeelding van lyda
Bewolkt

eenzaam

ik ben lyda heb 2jaar geleden mijn lieve man verloren heel onverwachts

dit is voor mijn nog steeds niet tebevatten

ik voel mijn zo alleen en erg eenzaam 53jaar getrouwd en dan plots weg

mijn levens vreugde is gedoofd netals een opgebrande kaars

moet het nu alleen doen wat mijn niet zo gaat lukken

zoveel verdriet wat mijn niet los laat elke dag weer

Hartjes 0

Er zijn 10 reacties op dit bericht

#1
stembandlooos zegt: 
Lyda ik vind het verschrikkelijk wat je nu verteld over je kinderen , dat het gezin zo verscheurd is . Nu begrijp ik jou dat je na twee jaar nog steeds in diepe rauw bent , Lyda ik moet je eerlijk zeggen ik heb na het overlijden van mijn dochter ook met niemand het verlies kunnen delen, mijn familie gewoon weg helemaal geen reactie , moest mij niet aan stellen want ik heb haar maar kort gehad ja Lyda dat werd mij even zo gezegt. Lyda 13 maanden had ik maar mogen genieten van mijn kleine meisje  zie de profiel foto gemaakt op haar eerste verjaardag, Ik kon nergens met mijn verdriet heen , het leven is hard maar nu nog denk ik elke dag aan haar ik vind het heel jammer dat jou kinderen je niet steunen in dit verdriet laat je maar gewoon gaan hoor trek niets aan van de mensen die nu zeggen het is al zo lang maar als je er behoefte aan heb je ziet genoeg mensen die het verdriet met jou willen delen !!!

 

Loves 0
afbeelding van sally
Bewolkt
#2

Ik ben mijn man ruim een jaar geleden verloren,  anderhalf jaar alleen voor hem gezorgd, we waren ruim 46 jaar samen, elkaar leren kennen toen we 15 waren. Ben ook 2 van mijn 3 kinderen kwijt geraakt,  3 van mijn 6 kleinkinderen zie ik niet meer,  vrienden kwijt, heb bijna niemand meer over. Het gemis word ook alleen maar erger. Maar nu kijk ik niet meer naar wat ik niet meer heb, maar wat ik nog wel heb, nog 1 kind en gezin, de vrouw van hem die erg lief is, dec2 kindjes,  en mijn oudste kleindochter die ik sinds kort weer terug heb omdat ik weer bij de ex mag komen.  Waar een deurtje dicht gaat, gaat ergens een luikje weer open, Ik moet verder, er nog wat van maken, maar het blijft moeilijk.  Ben blij dat mijn man voor een graf heeft gekozen,  daar ga ik vaak  naar toe, hou het netjes, verse bloemen,  hij had een hekel aan nep. Dan zit ik op zijn steen, praat met hem, vertel hoe ik hem mis en nog steeds van hem hou. Dat voelt goed,  net of ik dicht bij hem ben.  

Fijn deze side, herken zoveel,  dat geeft steun.

Allemaal veel sterkte van mij, sally

Loves 0
#3

Lyda ik vind het verschrikkelijk wat je nu verteld over je kinderen , dat het gezin zo verscheurd is .

Nu begrijp ik jou dat je na twee jaar nog steeds in diepe rauw bent , Lyda ik moet je eerlijk zeggen ik heb na het overlijden van mijn dochter ook met niemand het verlies kunnen delen, mijn familie gewoon weg helemaal geen reactie , moest mij niet aan stellen want ik heb haar maar kort gehad ja Lyda dat werd mij even zo gezegt. Lyda 13 maanden had ik maar mogen genieten van mijn kleine meisje  zie de profiel foto gemaakt op haar eerste verjaardag, Ik kon nergens met mijn verdriet heen , het leven is hard maar nu nog denk ik elke dag aan haar ik vind het heel jammer dat jou kinderen je niet steunen in dit verdriet

laat je maar gewoon gaan hoor trek niets aan van de mensen die nu zeggen het is al zo lang maar als je er behoefte aan heb je ziet genoeg mensen die het verdriet met jou willen delen !!!

Loves 0
Anoniem (niet gecontroleerd)
Anoniem (niet gecontroleerd)
#4

Gelukkig heb ik veel steun aan onze twee dochters en schoonzoons, maar ik moet toch zelf mijn weg door het verdere leven zoeken.

Ik weiger om mezelf zielig te vinden want eigenlijk ben ik een gelukkig mens dat ik mijn Jenny 52 jaar gekend heb en al die tijd in de wetenschap van haar liefde heb mogen leven, we waren 47 jaar gelukkig getrouwd. 

Toch valt het gemis me hevig tegen, en daarom wens ik al mijn lotgenoten heel veel sterkte en hoop dat ze allemaal veel gelukkige momenten mogen ervaren ondanks het verdriet.

Loves 0
afbeelding van lyda
Bewolkt
#5
stembandlooos zegt: 
mag ik je vragen heb je geen kinderen waar mee je er over kan praten , ik leef heel erg met je mee nu na 32 jaar heb ik nog steeds verdriet van het overlijden van mijn dochter , zou het geweldig vinden als je er over wil praten wil je graag die steun geven en heb een luisterend oor voor je

ik heb 4 kinderen een zoon 3 dochters

de ouste dochter is met een geestelijke beperking die leeft op haar manier

mijn zoon heeft niet zo band met zijn vader gehad die heeft ze eigen manier de anderen dochter die praat er niet over dat is een beetje harde tante en mijn derde dochter die is net als ik zelf zo verdrietig om haar vader als ik daarmee wil praten over haar pa dat ik het zo moeilijk hebt dat ik zelf niet verder wil dan zegt ze pa ik heb het ook moeilijk maar ze snapt mijn wel maar zegt ik mijn man en mijn gezinnetje maar voor mijn zegt ze wel lievert ik weet dat je zo mist maar je moet toch verder ze zegt pap heeft dit ook niet gewild zo plotseling zondr agscheid en dan blijf je met zoveel verdriet en vragen zitten

maar blij dat er mensen zijn die een luisterend oor hebben

vriendelijkdank lyda

Loves 0
#6

mag ik je vragen heb je geen kinderen waar mee je er over kan praten , ik leef heel erg met je mee nu na 32 jaar heb ik nog steeds verdriet van het overlijden van mijn dochter , zou het geweldig vinden als je er over wil praten wil je graag die steun geven en heb een luisterend oor voor je

Loves 0
afbeelding van lyda
Bewolkt
#7

dank jullie wel voor de reakties

door met elkaar te praten doet me goed

ik weet er zijn er zovelen die zonder hun paerner of kind verder moeten gaan

maar voel wel steun van de mensen dat ze je begrijpen wat je doormaakt

en het heel moeilijk is om de draad op te pakken maar wat verdomd moeilijk is

vooral als je alleen achter blijft niet samen fietsen geen kopje koffie samen de avonde  de weekende

ik vindt het een drama en zoek al heel gauw met bed op en huil ondr de dekens zo val ik in slaap en volgende dag weer het zelfde de leegte de stilte de eenzaamheid jullie zouden het ook wel erkennen

 

Loves 0
#8
Nico zegt: 
Lyda, mijn vrouw, mijn alles, is twee maanden geleden overleden, (op haar verjaardag) voor haar was het een verlossing maar voor mij een groot zwart gat. Al waren de laatste jaren voor mij ook zwaar, heb haar met liefde verzorgd en verpleegd. Mis haar enorm.

Ik weet precies wat je bedoeld. Mijn man is drie en een half jaar geleden overleden en het gemis is nog inmens. 

ik heb hem anderhalf jaar lang verzorgd en dat is mij ook heel dierbaar. We hebben nog over van alles kunnen praten

over hoe het met de kinderen moet en ga zo maar door maar de glans is weg uit je leven, het is meer overleven.

ik zeg wel eens: ik leef in reserve tijd.

Loves 0
afbeelding van lyda
Bewolkt
#9

hallo met lyda

bedankt voor je berichtje het geeft toch wat steun als iemand met je mee leeft

inderdaad wil ik geloven en ook weet wat je doormaakt ik zelf heb het ook heel moeilijk kan nog steeds niet bevatte dat mijn man er niet meer is en mischien kunnen we op dit forum het grote verlies met elkaar delen

heb jij dat ook dat je de dag bijna niet doorkomt

ik wens jou ook heel veel sterkte en dat we met deze site elkaar er door heen slaan

groetjes lyda

Loves 0
Anoniem (niet gecontroleerd)
Anoniem (niet gecontroleerd)
#10

Lyda, mijn vrouw, mijn alles, is twee maanden geleden overleden, (op haar verjaardag) voor haar was het een verlossing maar voor mij een groot zwart gat.

Al waren de laatste jaren voor mij ook zwaar, heb haar met liefde verzorgd en verpleegd.

Mis haar enorm.

Loves 0