afbeelding van chance
Storm

de liefde van mijn leven overleden

Het is nu al 3 maanden geleden dat mijn allerliefste man is overleden,

Hij kreeg in januari te horen dat hij slokdarmkanker had en 2 maanden later was hij al dood, op een leeftijd van 39 jaar!

we waren bijna 22 jaar samen, afgelopen maand zouden we 14 jaar getrouwd zijn.  we waren bijna altijd samen, en vaak moeten vechten omdat hij al 3x kanker had gehad, wat moesten wij geregeld vechten voor zijn leven maar een vechter dat was ie!

en hij bleef altijd positief, hoe moeilijk dat het ook was.

Maar helaas dit laatste gevecht kon hij niet winnen. God was mis ik hem, en nu moet ik verder.

Heel veel mensen op de uitvaart, maar nu is het stil heel stil..... alleen in huis na 22 jaar, wachten waarop?

Hoe moet ik de draad oppakken, wil ik eigenlijk wel, de glans van het leven is er wel af

Hartjes 2

Er zijn 3 reacties op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Beste chance,

Gecondoleerd met het verlies van je man. Ik kan me voorstellen dat je het gevoel hebt dat je de draad weer op wil pakken en dat het eenzaam voelt, dat je geen luisterend oor (meer) kunt vinden. Praat je hier ook over met je omgeving? Vaak gaan mde mensen om je heen weer op in de waan van alledag en beseffen ze niet voldoende dat jij nog intens verdrietig bent. Geef het ook aan, want ze weten het vaak écht niet of vinden het heel moeilijk om ernaar te vragen, bang als ze zijn om het verdriet 'op te rakelen'.

Hopelijk vind je steun en troost in de verhalen en ervaringen van andere forumleden. Lees ook gerust de artikelen op ons blog, wie weet haal je er handvatten uit om de draad weer op te pakken. Maar wees ook niet hard voor jezelf. Neem de tijd. Rouw is voor iedereen anders.

Veel sterkte,

 

Mark
Wie Troost Mij

Loves 2
ulika30 ik ben bijna 66 en mijn man is 11-9-2017 overleden.
afbeelding van ulika30
Licht bewolkt
ulika30 ik ben bijna 66 en mijn man is 11-9-2017 overleden.
#2

beste chance

wat een triest gebeuren

zo jong nog .geen woorden voor

ik had ook veel mensen om me heen maar toch ben je alleen.

nu na 1.5 jaar komt het ineens weer terug .enorme terugval .misschien niet genoeg gerouwd ..ik weet het niet, doe wat je zelf het goed vind ..brul .schreeuw.schop  enz ...laat het eruuit komen .mijn ervaring nu...veel sterkte meis .ik ben er nu achter dat rouwen hard werken is .schrijf maar van je af op dit forum ..mag ook prive

liefs aggie

Loves 0
afbeelding van gerardverdriet
Storm
#3

Inderdaad ulika30.

Het is inderdaad een bijna onmogelijke opgave om de draad van het leven weer op te pakken

 In de eerste weken word je geleefd. Dan komt het besef van nooit meer.

Vallen en weer opstaan. Het intense gemis. En zo jong.

Het leven is niet gemakkelijk en wens u daarom veel kracht en sterkte toe.

Een dikke knuffel

Gerardverdriet

 

Loves 0