afbeelding van chance
Storm

de liefde van mijn leven overleden

Het is nu al 3 maanden geleden dat mijn allerliefste man is overleden,

Hij kreeg in januari te horen dat hij slokdarmkanker had en 2 maanden later was hij al dood, op een leeftijd van 39 jaar!

we waren bijna 22 jaar samen, afgelopen maand zouden we 14 jaar getrouwd zijn.  we waren bijna altijd samen, en vaak moeten vechten omdat hij al 3x kanker had gehad, wat moesten wij geregeld vechten voor zijn leven maar een vechter dat was ie!

en hij bleef altijd positief, hoe moeilijk dat het ook was.

Maar helaas dit laatste gevecht kon hij niet winnen. God was mis ik hem, en nu moet ik verder.

Heel veel mensen op de uitvaart, maar nu is het stil heel stil..... alleen in huis na 22 jaar, wachten waarop?

Hoe moet ik de draad oppakken, wil ik eigenlijk wel, de glans van het leven is er wel af

Hartjes 3

Er zijn 6 reacties op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Beste chance,

Gecondoleerd met het verlies van je man. Ik kan me voorstellen dat je het gevoel hebt dat je de draad weer op wil pakken en dat het eenzaam voelt, dat je geen luisterend oor (meer) kunt vinden. Praat je hier ook over met je omgeving? Vaak gaan mde mensen om je heen weer op in de waan van alledag en beseffen ze niet voldoende dat jij nog intens verdrietig bent. Geef het ook aan, want ze weten het vaak écht niet of vinden het heel moeilijk om ernaar te vragen, bang als ze zijn om het verdriet 'op te rakelen'.

Hopelijk vind je steun en troost in de verhalen en ervaringen van andere forumleden. Lees ook gerust de artikelen op ons blog, wie weet haal je er handvatten uit om de draad weer op te pakken. Maar wees ook niet hard voor jezelf. Neem de tijd. Rouw is voor iedereen anders.

Veel sterkte,

 

Mark
Wie Troost Mij

Loves 2
ulika30 ik ben 66.. mijn man is 11-9-2017 overleden.
afbeelding van ulika30
Licht bewolkt
ulika30 ik ben 66.. mijn man is 11-9-2017 overleden.
#2

beste chance

wat een triest gebeuren

zo jong nog .geen woorden voor

ik had ook veel mensen om me heen maar toch ben je alleen.

nu na 1.5 jaar komt het ineens weer terug .enorme terugval .misschien niet genoeg gerouwd ..ik weet het niet, doe wat je zelf het goed vind ..brul .schreeuw.schop  enz ...laat het eruuit komen .mijn ervaring nu...veel sterkte meis .ik ben er nu achter dat rouwen hard werken is .schrijf maar van je af op dit forum ..mag ook prive

liefs aggie

Loves 0
afbeelding van gerardverdriet
Storm
#3

Inderdaad ulika30.

Het is inderdaad een bijna onmogelijke opgave om de draad van het leven weer op te pakken

 In de eerste weken word je geleefd. Dan komt het besef van nooit meer.

Vallen en weer opstaan. Het intense gemis. En zo jong.

Het leven is niet gemakkelijk en wens u daarom veel kracht en sterkte toe.

Een dikke knuffel

Gerardverdriet

 

Loves 0
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Bewolkt
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#4

Advies geven hoe je de draad weer op moet pakken, kan ik je niet geven. Het is voor ons allemaal ander.  Voor mij is het nu 22 maanden geleden dat mijn man stierf en inderdaad de glans is niet meer teruggekomen en ik denk ook niet dat het ooit nog komt. Wat mij wel helpt is praten met lotgenoten en het lezen erover. Ook het hier schrijven en het lezen van de verhalen van anderen 'helpt' mij.

Sterkte,

Hilde

Loves 1
SDK Knap dat je overal alleen voor staat en van niemand steun en hulp krijgt
afbeelding van SDK
Bewolkt
SDK Knap dat je overal alleen voor staat en van niemand steun en hulp krijgt
#5

Ja ik weet het het is heel zwaar ben mijn man ook kwijt na twee verzorgt te hebben uitgezaaide nierkanker

elke is is een gevecht ontzettend eenzaam na 36 jaar het gemisis heel erg ik heb echt niemand , niemand die belt niks lijkt wel of ik ook dood ben 

 

gr sonja

Loves 0
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
afbeelding van Jose Scholma
Storm
Jose Scholma Ik ben 60 jaar. Mijn man is 4februari 2019 overleden. Ik voel mij erg alleen.
#6

Lieve Sonja 

Gecondoleerd nog.

Het is allemaal herkenbaar,  vooral het gevoel hoe nu verder. 

Die stilte ervaar ik ook, zeker als er iemand geweest is en dan weer weggaat. 

Die immense stilte, Verschrikkelijk gewoon. 

Heel veel sterkte

Liefs 

Jose

Loves 0