rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
afbeelding van rienmuije
Bewolkt
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.

DCHT (EN) GESLAGEN

Ik ben even dichtgeslagen na de vele gedichten en brieven die ik de afgelopen twee en een half jaar over mijn vrouw gemaakt heb ben ik nu dichtgeslagen...uitgeput, afgemat, leeg, vermoeid, apathisch..en ik zit onder een deken in het donker...
Zou dit de berusting zijn waar ik zo lang tegen gevochten heb het goedvinden het accepteren het ja zeggen terwijl je nee bedoelt tegen iets wat je niet wilt meemaken....
Het komt er op neer dat er nu practisch niets meer uit mijn vingers komt wat de moeite van het schrijven waard is.....ben ik nu uitgepraat..uitgeschreven, neen zeker niet...maar het is nu even op...
Het is ook allemaal niet zo belangrijk hoor een beetje afstand van dat schrijven zal geen kwaad kunnen... want ik ben er elke dag erg veel mee bezig geweest ....
Maar aan de andere kant is het nog zo dat dat het enige is wat mij afleiding geeft, naast mijn noch immer gepeins en gepieker over mijn vrouw, is het schrijven over haar...over ons nog steeds een vlucht uit het heden wat ik niet herken geweest...
Want het overblijven als partner van iemand die overleden is voelt ook gewoon als zelf overlijden, al heeft niemand daar een voorbeeld of ervaring mee...je lichaam leeft nog maar de geest vertoeft in het verleden en kan zodoende niet optimaal functioneren in dit leven....ik spreek even voor mezelf...
Vergeten wat er allemaal gebeurd is en gewoon opnieuw iets opbouwen, dat zou een oplossing zijn, maar wat moet je dan allemaal uitschakelen, er zijn vast mensen die dat kunnen, gevoelsmatig zit ieder mens anders in elkaar, en men zal daar verschillend mee omgaan, en er zijn ook talloos verschillende situaties maar voor mij persoonlijk voelt het niet goed, en ik heb geen enkele intensie om dat allemaal over me af te roepen daarvoor ben ik  teveel met mijn (ons).. oude leven bezig....
Dus ik blijf nog even onder mijn deken zitten samen met mijn vrouw en zal straks weer over haar gaan schrijven....

Hartjes 0

Er zijn 5 reacties op dit bericht

erika boots ik mis mijn man nog elke seconde eigenlijk praat ik steeds met en tegen hem helaas helaas krijg ik geen antwoord
afbeelding van erika boots
Bewolkt
erika boots ik mis mijn man nog elke seconde eigenlijk praat ik steeds met en tegen hem helaas helaas krijg ik geen antwoord
#1

rien ik begrijp je

ik leef nog steeds met joop [alsof hij er is] en zorg dat alles goed is

mocht hij ooit TOCH thuis komen

als dat eens

maar kvrees      dat     de stilte/leegte/zinloosheid

die blijft

   verlangen naar  vroeger                 en zorgen dat alles;dan klaar is

 liefs sterkte rien

Loves 1
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
afbeelding van Hilde
Bewolkt
Hilde Weduwe sinds 31 juli 2017
#2

Lieve Rien,

Wat een triest bericht. Natuurlijk hoef je niet te vergeten wat er gebeurd is en iets nieuws op te bouwen, wat ik probeer is naast het verdriet om mijn man, toch ook weer het "normale, dagelijkse" leven weer op te pakken. Het lukt me lang niet altijd, maar ik hoop dat het langzamerhand toch steeds iets beter gaan zal.

Veel sterkte,

Hilde

Loves 1
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
afbeelding van MarianneM
MarianneM 13 maart 2018, volslagen onverwachts sterft mijn lieve, vrolijke, sportieve Wim. 14 maart mijn verjaardag, 15 maart sterft poes Willem....
#3

Lieve Rien,

Blijf maar lekker zitten , samen met je vrouw, onder je deken....net zo lang als je wilt.....en laat alles maar gewoon gebeuren....peinzen, mijmeren, huilen, praten.....

En als je er genoeg van hebt, sta je op.......

liefs, Marianne

Loves 2
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#4

Beste en lieve Rien,

Wat heb je dat mooi geschreven,en wat kan ik mij daarin herkennen.

Zo puur en oprecht zoals jij dat voelt en beleeft

Het gevoel zelf te overlijden als je partner overleden is,ja dat herken ik,elke dag ,stukje voor stukje,buiten het wat al van je meegestorven is

Je zegt,er komt niets meer uit mijn vingers

Maar je Hart en Ziel zijn er zooooooo VOL van,van wat jou zoooooooo DIERBAAR  was,is en ALTIJD zal Blijven.

Ja Rien,jouw en eigenlijk moet ik zeggen 

Jullie Warme Deken,gemaakt van zooooo veel Onvoorwaardelijke Oprechte Liefde,waaronder jij nu de koestering en de vertroosting zoekt,de Zalving van jouw wenende en verwonde Ziel,zooooo Dicht in Haar Nabijheid als zijn kan,en Onlosmakelijke Verbondenheid,wetende je hierin de berusting mag vinden en gedragen te worden.

Zij,jouw ALLERLIEFSTE zal er ALTIJD zijn

Ja beste Rien,zoals Hilde schreef,een triest bericht

En zoals Marianne schreef,blijf maar lekker zolang onder die heerlijke deken

Ja,opnieuw kracht en heling te ontvangen,vanuit die toch onuitputtelijke bron en versmelting,een stukje te gaan,erop vertrouwend hierin altijd terug te keren

Beste Rien,warme groet

Martien Mols

 

Loves 2
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
afbeelding van rienmuije
Bewolkt
rienmuije 60 jaar samen geweest met mijn Ireentje.
#5

Dank jullie allemaal voor je reacties en begrip..........liefs Rien......

Loves 1