Dag lieve Rob

Ik ben hier omdat ik mijn verhaal wil vertellen. Rob is vrijdag 28 februari onverwacht overleden aan een hartstilstand.Hij mocht 51 jaar worden We zijn ruim 5 jaar heel gelukkig met elkaar geweest en we waren vorig jaar 1 februari getrouwd. Het was voor ons beiden ons tweede huwelijk. Iedere keer speelt de film van zijn sterfdag door mijn hoofd en zie ik hem weer voor me... in het bed van het ziekenhuis en dat hij er echt niet meer is. Het was echt zon bizarre situatie omdat ik niet op mijn eigen locatie schoonmaakte, moest de politie mij op sporen en van hen hoorde ik wat er gebeurt was... de grond onder mijn voeten verdween en het was maar goed dat ik in de auto zat... Het bijzondere is dat ik naast mijn verdriet een enorme kracht kreeg om zijn afscheid te regelen, om te helpen met hem verzorgen, het voorbereiden van de dienst en alles erom heen. Ook de steun en warmte deden en doen me nog steeds heel goed. Het klinkt misschien heel vreemd maar ik heb hem nog een mooie uitvaart mogen geven.. op 7 maart is hij begraven en … als ik nu,met de corona nog terugdenk aan al die omhelzingen en handen en troost wat ik mocht ervaren ..ben ik enorm dankbaar... Hebben jullie ook dat je denkt dat je tranen op zijn... dat de scherpte van het verdriet afzwakt... maar ineens vlamt het weer op en dan op de meest ongelukkige momenten...
Hartjes 1

Er zijn 6 reacties op dit bericht

#1
Lieve Saskia Heftig en heel herkenbaar verhaal. Je herinneringen zorgen vaak voor een terugval of je tranen. Niet dat je hem vergeet maar ineens op een moment wordt je aan hem herinnert. En denk je wat als. Fijn voor je dat je alles hebt kunnen regelen zoals jij het wilde. Ook heel herkenbaar. Voor mij was het daarna wel heel moeilijk en het gemis nog erger. Heb jij dat ook nu? Heel veel sterkte Liefs Frank
Loves 1
#2
Dank je wel Frank! Wat ik wel merk is dat het in golfbewegingen komt... soms dagen niets en dan ineens is het gemis er weer. Erger wordt het niet, soms denk ik dat de scherpe randjes eraf zijn. Het is fijn om te lezen dat het allemaal zo herkenbaar is, ook voor jou heel veel sterkte!
Loves 1
alwin man 58 jaar
afbeelding van alwin
Licht bewolkt
alwin man 58 jaar
#3
Lieve Saskia mijn man is ook aan een hartstilstand overleden hij was gelukkig thuis heeft ook altijd gezegd als ik dood ga wil ik thuis zijn in mijn eigen bed bij Alwin dat is dus ook gebeurd het was totaal onverwacht hij was bij een vriend en belde of we hem konden ophalen hij was benauwd van zijn copd ..ik heb van mijn neef te horen gekregen dat het voor de overleden persoon de mooiste dood kan zijn hoe raar het ook klinkt je voelt het niet aankomen denkt ik ben wat misselijk moet naar het toilet maar er komt niets mijn neef heeft ook een hartstilstand gehad maar er waren op dat moment gelukkig voor hem mensen die reanimeren konden hij is er gelukkig doorheen gekomen maar heeft me wel gezegd dat hij het totaal niet door heeft gehad dat het een hartstilstand was ineens was alles zwart en weg tot hij weer bij kwam en ze met hem bezig waren in de ambulance .Jans mijn man had copd gold en longproblemen het hart kreeg geen zuurstof genoeg hij heeft ook altijd gezegd dat hij niet met slangetjes en in een bed verder wilde leven als het ooit zijn tijd was dan was het goed hij was niet bang om dood te gaan beter worden zou hij toch niet maar mij alleen laten was het ergste wat hij vond .ik vind het ng steeds erg moeilijk alleen en mis hem in alles het huis is leeg en inderdaad gaat alles om ons heen gewoon door ik probeer zo goed mogelijk de dagen door te komen soms goede dagen en dan opeens weer onder water getrokken en geen lucht kunnen krijgen van verdriet ooit zal het minder worden en gaan de scherpe randjes er van af maar voor een ieder van ons gaat die weg anders we moeten er doorheen komen op onze eigen manier er kunnen zoveel mensen zeggen dat het ooit beter gaat en dat klopt ook wel dat zie ik ook bij anderen die ook iemand hebben verloren maar we gaan ieder op onze eigen manier de strijd aan ik heb er in ieder geval wel troost bij dat ik weet dat Jans het niet heeft zien aankomen het verhaal van mijn neef heeft mij iets rust gegeven om het verwerken iets te verzachten
Loves 0
#4
Dank je wel Alwin... ook heftig allemaal en het is inderdaad ook een troost dat Rob niet geleden heeft. Hij is in de steeg achter ons huis in elkaar gezakt. Hij had nog koekjes gehaald... die hij eigenlijk niet mocht hebben... En ik zat voor mijn werk op een andere locatie dus de politie heeft mij op moeten sporen ....en toen was het of ik in een hele nare film terecht kwam. Ook ik merk dat iedereen op zijn of haar manier rouwt en dat het inderdaad van dag tot dag verschilt. Ik heb mijn dochters nog hier thuis en dat geeft leven en ook gezelligheid in huis. Rob en ik hebben altijd de goede dingen uit het leven gehaald en dat doe ik ook zo goed mogelijk. En wat mij helpt is mooie fotos van onze trouwdag en korte vakanties bekijken.... en mooie herinneringen op halen
Loves 0
Sproet Mijn naam is Elly, ben 64 jaar oud en ben op 2 februari volslagen onverwacht mijn innig geliefde Paul verloren.
afbeelding van Sproet
Licht bewolkt
Sproet Mijn naam is Elly, ben 64 jaar oud en ben op 2 februari volslagen onverwacht mijn innig geliefde Paul verloren.
#5
Lieve Saskia, het is allemaal zo herkenbaar. Ik ben mijn lieve man Paul verloren op 2 februari ook volslagen onverwacht, hij is 64 jaar geworden. Ik heb het gevoel dat ik steeds twee stappen vooruit ga en dan zes weer terug. Het verdriet vlamt op door bijzondere herinneringen, dingen op tv of zoiets als aardappelsalade bij de groenteman. Heb door de Corona crisis ook heel lang moeten wachten voor de as opgehaald mocht worden, daar heb ik het erg moeilijk mee gehad. Maar geluk is hij nu weer thuis en dat voel fijn. Lieve groet Elly
Loves 0
#6
Lieve Elly, Ja ook dat herken ik... met de meest vreemde kleine dingen is ineens het gemis er weer en zak ik ook weer terug... rouwen is bij mij ook in golfbewegingen... met ups en downs, Tot een gezellige middag met veel gezelligheid en genieten tot... weer een liedje horen waar we samen wat mee hadden en daar zijn de tranen weer. Ik laat het er allemaal zijn en komen zoals het komt. Ook voor jou heel veel sterkte Elly!
Loves 1