Boos

eerste kerstdag is m'n man overleden aan longkanker. Hij was in september nog gezond, we hadden nog een weekend gefietst. Hij was  moe, maar 62  jr en fulltime baan, uiteindelijk kreeg hij de diagnose longkanker stadium 4 uitzaaiingen in lever botten klieren . Na 3 maanden waarvan de laatste weken hij niet meer kon praten is hij overleden. Gelukkig heb ik hem tot t eind thuis kunnen verzorgen. 

ik heb vandaag het boek 1001dagen rouw gelezen. Herken er zoveel in. Alleen hadden we geen kinderen.

nu heb ik ontzettende ruzie met een vriend,deze was kort na t overlijden, bij mij aan de deur gekomen , ondanks mijn verzoek om rust en alleen te zijn. Ik heb hem toen binnen gelaten maar was niet vriendlijk .  Nu na dat hij 3 maanden niks laten horen.  En Ik hoorde toevallig dat z'n moeder was overleden dus hem gebeld want dit vind ik toch wel heel apart, we waren zeker 40 jr bevriend. Nu is hij boos op mij want hij had verwacht dat ik hem na z'n bezoek zo bellen om te zeggen dat ik het niet zo grof had mogen zeggen dat hij niet welkom was. En toen ik probeerde uit  te leggen hoe ik me voelde, had hij geen begrip, want hij heeft ook verdriet,  dat hij een vrouw en kinderen  thuis heeft en het wel heel anders is dan je man na 44 jr verliezen. Kon hem niet uitleggen dat ik na 3 maanden emoties verdriet enz... Wel tijd voor mezelf nodig had.

ook zei hij me dat hij mij niet gebeld zou hebben!,,,,,

Vinden jullie dit normaal , ik word nu dus nog eens gestraft omdat ik zoveel verdriet had en niet normaal kon reageren?.. Maken jullie ook dit soort reacties mee.

Hartjes 0

Er zijn 2 reacties op dit bericht

#1

hallo lieve  mensen ook ik zie het niet meer zitten  mijn man is vijf maanden overleden aan longemfizeem en de ergste copd ik gunde hem die benauwd niet heb hem dag en nacht  verzorgt , maar dat gemis ik wordt er echt gek van  iedere minuuut van de dag denk ik aan hem ,het was een schat  was eerder al getrouwd geweest maar met ron zo als die heette  heb ik  echt geleert van houden van is ... en zoooooo gemeen  we waren zo gelukkig met elkaar ik weet echt niet hoe ik verder moet  ben ook zo jioong niet meer [66]  iedere  ochtend denk ik weer een dag  hoe kom ik die nu weer door  ik weet ieder doet het op zijn eigen manier maar vind het zooooooo   moeilijk  noou zou hij  volgende week jarig zijn ik denk dat ik de hele dag maar in me bed blijf....... zo lang al ziek geweest en steeds een beetje meer achter uit gegaan het laatste half jaar was echt de ergste tijd   wat heeft die man geledenen  en je staat er bij maar kan zooooweinig doen aan benauwd heid  hij had al zuurstof en een vernevel apperaat en heel veel medicijnen maar niks mocht meer helpen ....maar ik mis hem zoooooo  erg  het is voor mijn geen leven meer maar overleven  hoop dat die pijn eens over gaat gr dini

 

Loves 0
afbeelding van irma
Storm
#2

Hoi, ida

Ik bijna zo iets mee gemaakt, maar dan anders. mij man is 7 feb jongsleden over leden en pas geleden kreeg ik van mij huisarts waar ik toevallig was voor controle te horen dat hij van mij man iets binnen hebt gekregen waar hij aan gestorven was, alleen ik wild Het niet horen want ik was alleen. en dat vertelde ik mij schoonzuster en vertelde ook dat de dokter in het ziekenhuis mij terug zal bellen voor afspraak en dat was dan week later as dinsdag moet ik je wel bij vertellen dat mij man longkanker hersenentumor en bijnier kanker had. maar daar is hij niet aan overleden want alles ging juist de goede kant op. Toen moest ik van haar gelijk afspraak maken bij de dokter omdat ze niet langer wilde wachtten. om het verhaal kort te maken het is haar niet lukt om eerder te krijgen omdat mij huisarts met vakantie ging. Dus ze vond het echt niet leuk. En ze zorgde mij rot dag en daarom kon ik ook niet naar mij werk. maar gelukkig hebben wij geen ruzie maar leuk vond het niet. sommige mensen begrijpen het gewoon niet of willen het niet begrijpen iedereen denk ag daar komen ze wel over heen maar toch hoe sneller hoe beter denken ze.

gr irma 

 

 

Loves 0