Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
afbeelding van Pimpelmees
Bewolkt
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019

Blijft dit zo?

Bijna 5 maanden geleden de liefde van mijn leven verloren. Hij had beenmergkanker. Van hoop naar wanhoop en weer hoop, uiteindelijk verloren. Ik gunde hem zo zijn rust, maar daarna moest ik toch weer verder. Ruim 26 jaar waren we samen. We pasten zo goed bij elkaar. Ik heb hem beloofd mijn leven weer op te pakken, maar weet simpelweg niet hoe. Zo lang ik genoeg afleiding heb, gaat het. Alleen je komt elke keer weer in een leeg huis. Niet meer aan elkaar vragen hoe was je dag, of heb je nog plannen, of simpelweg je gang gaan in de wetenschap van in elkaars buurt te zijn. Ik weet echt niet hoe ik mijn leven weer structuur moet geven. Je identiteit verandert van een setje naar alleen zijn.

het doet pijn, maar ik hoop dat dit ooit nog verandert, want op deze manier is het geen leven. Hoop dat het snel januari wordt, want december helpt ook niet echt. Af en toe zijn er wel dagen dat er weer licht gloort aan de horizon, maar onherroepelijk schuiven die ellendige wolken er weer voor. Ik wilde even mijn verhaal kwijt en weet dat ik niet de enige ben in deze situatie. 

Ik wens iedereen heel veel kracht en moed in deze situatie.

 

Hartjes 3

Er zijn 11 reacties op dit bericht

Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#1

Heel herkenbaar! Ik heb hetzelfde, geen idee hoe je structuur krijgt in je leven na zoiets ingrijpends. Ik hoop dat het jou lukt! Heel veel sterkte en kracht gewenst, liefs Marjan x

Loves 1
draad Mijn allerliefste is van mij heengegaan op 10-01-2018 Voor altijd in mijn hart
afbeelding van draad
Storm
draad Mijn allerliefste is van mij heengegaan op 10-01-2018 Voor altijd in mijn hart
#2

Het blijft zo vreselijk moeilijk om je draai weer te vinden .

Je word steeds op en neer geslingerd tussen je verdriet en proberen om verder te gaan.

Ik wens je heel veel sterkte en een knuffel van mij .

Corrie Draad 

Loves 0
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
afbeelding van Ricardo
Bewolkt
Ricardo 11 september 2018 overleed mijn lieve vrouw als gevolg van de ziektie van kahler. 3 maart is ze 50 geworden. Zo oneerlijk!
#3

Beste Pimpelmees,

Mijn vrouw is ook overleden aan myeloom. Het ziektebeeld is verschrikkelijk. Het heeft 5 jaar geduurd. Was 28 jaar samen. Het is 15 mnd geleden dat er een einde kwam aan de slopende ziekte. 

15 mnd alleen. Het is moeilijk. Heb het gevoeld dat het 2e jaar nog moeilijke wordt. 

Mvrgr Ricardo

 

 

Loves 0
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#4
Ricardo schreef op Zaterdag 28 december 2019 22:26
Beste Pimpelmees,

Mijn vrouw is ook overleden aan myeloom. Het ziektebeeld is verschrikkelijk. Het heeft 5 jaar geduurd. Was 28 jaar samen. Het is 15 mnd geleden dat er een einde kwam aan de slopende ziekte. 

15 mnd alleen. Het is moeilijk. Heb het gevoeld dat het 2e jaar nog moeilijke wordt. 

Mvrgr Ricardo

Wat vreselijk Ricardo

Heel veel sterkte, liefs Marjan 

Loves 0
#5

Het doet pijn, het doet zo ontzettend veel pijn maar het verandert wel. In de gruwelijke rouw zit ook de liefde. Iemand zei me eens dat dit de prijs was: deze rouw omdat jullie zoveel van elkaar hielden.  Dat maakt het echt niet beter maar wel draaglijker, hij hield van mij......helaas niet tot het einde.....maar hij hield van mij als geen ander. Het draagt me....het geeft me alle kracht om verder te gaan.....niet altijd maar er zijn dagen waarop ik weer gelukkig ben geweest. Er zijn nog dagen die ik amper doorkom omdat ik hem zo mis maar ook die dagen verdraag ik.....dat is rouw, dat is de prijs en die draag je met liefde.

Het zou fijn zijn wanneer iemand tegen je zou zeggen.....nog een maandje of zes volhouden en dan is het over. Maar zo gaat het niet. Het blijft vallen in diepe dalen en steeds weer opstaan en uit dat dal klimmen. Dat laatste....en ook dat geloof ik ook oprecht......kunnen we allemaal. 

Loves 0
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
afbeelding van Pimpelmees
Bewolkt
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
#6

Uit het dal klimmen met vallen en opstaan, ik wil er graag in geloven. Voor nu voelt het nog alsof is me steeds verder het moeras ingraaf.

gelukkig zijn de “feestdagen “ weer voorbij.

In een overmoedige bui heb ik een voorjaarsvakantie geboekt. Hoop dat het gaat, zo niet, boek ik weer een enkeltje naar huis. Ineens had ik het gevoel of ik betere tijden moest afdwingen. Als ik maar vaak genoeg dingen probeer, die ik zo fijn vond, zal het uiteindelijk ook wel weer fijn gaan voelen, zo was mijn plan.

Ben altijd een opgewekt iemand geweest. Daar is niets meer van over. Ga vanaf nu wat meer dingen ondernemen, voordat ik echt een kluizenaar wordt. Ga in februari een taalcursus volgen en weer beginnen met fitness. Heb nu 5 maanden op de bank of in bed doorgebracht. Daar wordt het niet beter van. Na het overlijden van mijn man lijkt het wel of alle energie verdwenen is. Met moeite doe ik de hoogstnodige dingen.  Ik wil dat als mijn man me nu kan zien, dat hij weer trots op me kan zijn. Dat wordt de komende tijd mijn drijfveer. Ga daar in ieder geval mijn best voor doen. 

Ik wilde even mijn gevoelens en gedachten van me afschrijven.

iedereen een hoopvol 2020 gewenst.

Loves 1
#7
Pimpelmees schreef op Donderdag 2 januari 2020 14:12
Uit het dal klimmen met vallen en opstaan, ik wil er graag in geloven. Voor nu voelt het nog alsof is me steeds verder het moeras ingraaf.

gelukkig zijn de “feestdagen “ weer voorbij.

In een overmoedige bui heb ik een voorjaarsvakantie geboekt. Hoop dat het gaat, zo niet, boek ik weer een enkeltje naar huis. Ineens had ik het gevoel of ik betere tijden moest afdwingen. Als ik maar vaak genoeg dingen probeer, die ik zo fijn vond, zal het uiteindelijk ook wel weer fijn gaan voelen, zo was mijn plan.

Ben altijd een opgewekt iemand geweest. Daar is niets meer van over. Ga vanaf nu wat meer dingen ondernemen, voordat ik echt een kluizenaar wordt. Ga in februari een taalcursus volgen en weer beginnen met fitness. Heb nu 5 maanden op de bank of in bed doorgebracht. Daar wordt het niet beter van. Na het overlijden van mijn man lijkt het wel of alle energie verdwenen is. Met moeite doe ik de hoogstnodige dingen.  Ik wil dat als mijn man me nu kan zien, dat hij weer trots op me kan zijn. Dat wordt de komende tijd mijn drijfveer. Ga daar in ieder geval mijn best voor doen. 

Ik wilde even mijn gevoelens en gedachten van me afschrijven.

iedereen een hoopvol 2020 gewenst.

Ach lieverd, natuurlijk is dit een vreselijke tijd en het is nog maar 5 maanden! Jij rouwt op je eigen manier en dat is goed. Nee, je hebt je niet ingegraven, je rouwt en dat is een diepdonkere en zwarte tijd. Natuurlijk ben je nu niet opgewekt en dat kan ook niet, dat kun je ook niet van jezelf verlangen en dat mag niemand van jou verlangen. 

Dat was mijn drijfveer lang....als er ergens gerechtigheid is dan ziet hij dat van waar hij ook is...ik ga het redden, voor mij hielp het. Als het voor jou ook helpt gewoon doen....je best doen....dat doe je al. 

Hou je haaks meid!

Liefs Caro

Loves 0
inge 1959 31 oktober 2019 stierf mijn man Robert . Na een korte ziekte periode van 4 weken, "vloog" hij zomaar weg.
afbeelding van inge 1959
Bewolkt
inge 1959 31 oktober 2019 stierf mijn man Robert . Na een korte ziekte periode van 4 weken, "vloog" hij zomaar weg.
#8
Pimpelmees schreef op Donderdag 2 januari 2020 14:12
Uit het dal klimmen met vallen en opstaan, ik wil er graag in geloven. Voor nu voelt het nog alsof is me steeds verder het moeras ingraaf.

gelukkig zijn de “feestdagen “ weer voorbij.

In een overmoedige bui heb ik een voorjaarsvakantie geboekt. Hoop dat het gaat, zo niet, boek ik weer een enkeltje naar huis. Ineens had ik het gevoel of ik betere tijden moest afdwingen. Als ik maar vaak genoeg dingen probeer, die ik zo fijn vond, zal het uiteindelijk ook wel weer fijn gaan voelen, zo was mijn plan.

Ben altijd een opgewekt iemand geweest. Daar is niets meer van over. Ga vanaf nu wat meer dingen ondernemen, voordat ik echt een kluizenaar wordt. Ga in februari een taalcursus volgen en weer beginnen met fitness. Heb nu 5 maanden op de bank of in bed doorgebracht. Daar wordt het niet beter van. Na het overlijden van mijn man lijkt het wel of alle energie verdwenen is. Met moeite doe ik de hoogstnodige dingen.  Ik wil dat als mijn man me nu kan zien, dat hij weer trots op me kan zijn. Dat wordt de komende tijd mijn drijfveer. Ga daar in ieder geval mijn best voor doen. 

Ik wilde even mijn gevoelens en gedachten van me afschrijven.

iedereen een hoopvol 2020 gewenst.


Beste Pimpelmees,

Ik vind je een hele stoere vrouw ! Je wilt dat je man trots op je is......dat is ie vast en zeker!

Alles op zn tijd, als jij nu voelt dat je wat wilt ondernemen, dan doe je dat! Een taalcursus en een voorjaarsvakantie......

nou, dat is me nogal wat. En als je toch op het laatste moment denk "ik ben er nog niet aan toe"...nou dan doe je het niet. Jij doet waarvan je denkt dat goed voor je is. 

Jijzelf (de persoon Pimpelmees) gaat hier op jouw manier je draai in vinden. Het zal nooit meer worden zoals het was,

het zal anders zijn, maar we gaan het wel overleven met zn allen !

Zeg ik...die nu nog helemaal in de vernieling lig...maar toch heb ik echt die overtuiging.

Inge xxx

Loves 0
#9

het zal anders zijn, maar we gaan het wel overleven met zn allen !

Zeg ik...die nu nog helemaal in de vernieling lig...maar toch heb ik echt die overtuiging.

Ja we gaan het redden, ik geloof daar ook in......niet ongeschonden....nooit meer hetzelfde...maar redden doen we het wel omdat er geen andere optie is. En zo af en toe mag je helemaal de vernieling ingaan, dat heet verdriet...dat is rouw. Ik zou soms zo graag schrijven dat het beter wordt maar er zijn dagen die best gaan en dagen die ik net overleef....alleen overleven doe ik ze wel. 

We kunnen dit......alleen niet altijd

Caro xx

Loves 0
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#10
caro1965 schreef op Vrijdag 3 januari 2020 15:08
het zal anders zijn, maar we gaan het wel overleven met zn allen !

Zeg ik...die nu nog helemaal in de vernieling lig...maar toch heb ik echt die overtuiging.

Ja we gaan het redden, ik geloof daar ook in......niet ongeschonden....nooit meer hetzelfde...maar redden doen we het wel omdat er geen andere optie is. En zo af en toe mag je helemaal de vernieling ingaan, dat heet verdriet...dat is rouw. Ik zou soms zo graag schrijven dat het beter wordt maar er zijn dagen die best gaan en dagen die ik net overleef....alleen overleven doe ik ze wel. 

We kunnen dit......alleen niet altijd

Caro xx

Ik geloof niet dat ik het ga redden zonder mijn man. Ik ben er letterlijk ziek van. Ik kan niet eten, wat ik eet hou ik niet binnen en ben al 18kg afgevallen. Zoveel verdriet, zoveel gemis, dat hou ik niet vol. Ik hoop dat jullie het volhouden en er ooit een moment komt dat er weer wat zon in jullie leven komt maar ik denk niet dat het voor mij ooit gaat gebeuren :(

Loves 0

Pagina's