afbeelding van Yvonne71
Licht bewolkt

Bijna 4 maanden geleden

Ik ben Yvonne en ben 71 jaar nu. 
 

22 januari heb ik mijn man verloren. Na een erg kort ziekbed, of eigenlijk geen ziekbed. 6 januari naar het ziekenhuis. Daar moeten blijven. Dan weer even naar huis en dan een mri van het hoofd om te kijken of er uitzaaiingen zijn en dan is 22 januari 2020 het einde.. onbegrijpelijk.  Het ergste was de afasie. Je kunt niets meer zeggen niets meer begrijpen van wat hij bedoelt, vreselijk. Daarna moet er zoveel geregeld worden dat je  daar doorheen gaat als in een roes. 6 weken later is er de Corona. 
dan heb je nog wel telefonische contacten maar verder niets. Ik mis hem steeds meer. 
 

Gr yvonne 

Hartjes 0

Er zijn 6 reacties op dit bericht

Ankie55 Getrouwd, moeder van een tiener. Mis mijn ouders heel erg. Mijn vader overleed in Februari 2017, mijn moeder in September 2018.
afbeelding van Ankie55
Licht bewolkt
Ankie55 Getrouwd, moeder van een tiener. Mis mijn ouders heel erg. Mijn vader overleed in Februari 2017, mijn moeder in September 2018.
#1

Lieve Yvonne,

Wat erg dat jij je man binnen enkele weken hebt verloren en dat het einde van zijn leven zo moeilijk was. Ik kan me voorstellen dat je het heel moeilijk hebt omdat na alle drukte van dingen de geregeld moesten worden er een grote leegte is. Na zoveel jaren samen alleen, dat is heel zwaar. 4 maanden is eigenlijk nog maar heel kort geleden. Toen mijn moeder mijn vader verloor belden mijn zussen en ik haar vaak op, en zij wist dat ze ons ook altijd kon bellen omdat we bijna allemaal te ver weg woonden om vaak naar haar toe te gaan. Wat zij vooral moeilijk vond was dat de dagen en nachten zo lang duurden. 

Heb je steun van kinderen en kleinkinderen, of een goede vriendin die je kunt bellen op momenten dat je daar behoefte aan hebt? Hopelijk worden de regels binnekort weer versoepeld zodat mensen weer bij elkaar op bezoek kunnen gaan. Ik kan niet beloven dat het gemis minder wordt, mijn moeder bleef mijn vader vreselijk missen maar het hevige verdriet werd wel minder. Ze is inmiddels zelf ook overleden dus ik weet hoeveel pijn het doet om iemand te verliezen.

Probeer niet te veel te denken aan zijn ziekbed en zijn laatste dagen, maar koester de herinneringen aan al de gelukkige jaren die jullie samen hebben gehad. Veel sterkte gewenst in deze onzekere tijd. 

Ankie

Loves 1
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
afbeelding van Marjan vd Veen
Storm
Marjan vd Veen Eenzaam en alleen zonder mijn grote liefde Henk
#2

Lieve Yvonne

Gecondoleerd met dit zware verlies. Het is ook zo snel gegaan, wat vreselijk! En dan nu ook met de corona, je amper contact hebt met mensen. Maakt het extra moeilijk. Ik hoop dat je ondertussen wat dingen hebt kunnen regelen en er iets meer contact is, of hulpverlening, want dat heb je wel nodig. Ik wens je heel veel sterkte en kracht. Dikke knuffel, Marjan xxx

Loves 1
afbeelding van Heide
Bewolkt
#3

Gecondoleerd mijn lieve man 21 december 2019 het gemis en verdriet wordt erger vooral de avo den zijn zwaar ik trek het soms gewoon niet meer slik ook medicijnen anders raak ik flink in paniek herkent iemand dat ook . In het zelfde jaar zijn ook mijn papa en mama overleden en ik merk nu naar 5 maanden dat dat er ook wel een beetje uitkomtliefs erica 

Loves 0
Joeke 18 mnd geleden mijn 37 jarige zoon verloren door ongeval en in februari jl mijn man aan acute leukemie. Ni in corona afzondering..
afbeelding van Joeke
Licht bewolkt
Joeke 18 mnd geleden mijn 37 jarige zoon verloren door ongeval en in februari jl mijn man aan acute leukemie. Ni in corona afzondering..
#4
Heide schreef op Zondag 14 juni 2020 00:14
Gecondoleerd mijn lieve man 21 december 2019 het gemis en verdriet wordt erger vooral de avo den zijn zwaar ik trek het soms gewoon niet meer slik ook medicijnen anders raak ik flink in paniek herkent iemand dat ook . In het zelfde jaar zijn ook mijn papa en mama overleden en ik merk nu naar 5 maanden dat dat er ook wel een beetje uitkomtliefs erica

Lieve Heide, de lange dagen en avonden, het alleen naar bed gaan en wakker worden, de stilte in huis: ik herken het allemaal, net zoals het gevoel van panier wat je kan overvallen. Soms zo erg, dat je het gevoel hebt dat je uit elkaar barst, wil gooien, gillen, met je kop tegen de muur lopen. Heb ik ook - en probeer er op verschillende manieren mee om te gaan - dwz , ik een stuk lopen in de natuur ('s nachts een beetje lastig) maar overdag zeker, flink doorstappen en doorademen.

En heel soms bel ik iemand, ik kom dan soms niet eens uit mijn woorden, maar ff praten helpt ook om de ergst piek van de panier af te halen. Ach ja, je verzint maar wat, je moet toch weer verder. 

Ik wens je heel veel kracht om weer een leefbaar leven voor je zelf te krijgen.

Liefs

Loves 0
afbeelding van Yvonne71
Licht bewolkt
#5
Ankie55 schreef op Maandag 18 mei 2020 23:18
Lieve Yvonne,

Wat erg dat jij je man binnen enkele weken hebt verloren en dat het einde van zijn leven zo moeilijk was. Ik kan me voorstellen dat je het heel moeilijk hebt omdat na alle drukte van dingen de geregeld moesten worden er een grote leegte is. Na zoveel jaren samen alleen, dat is heel zwaar. 4 maanden is eigenlijk nog maar heel kort geleden. Toen mijn moeder mijn vader verloor belden mijn zussen en ik haar vaak op, en zij wist dat ze ons ook altijd kon bellen omdat we bijna allemaal te ver weg woonden om vaak naar haar toe te gaan. Wat zij vooral moeilijk vond was dat de dagen en nachten zo lang duurden. 

Heb je steun van kinderen en kleinkinderen, of een goede vriendin die je kunt bellen op momenten dat je daar behoefte aan hebt? Hopelijk worden de regels binnekort weer versoepeld zodat mensen weer bij elkaar op bezoek kunnen gaan. Ik kan niet beloven dat het gemis minder wordt, mijn moeder bleef mijn vader vreselijk missen maar het hevige verdriet werd wel minder. Ze is inmiddels zelf ook overleden dus ik weet hoeveel pijn het doet om iemand te verliezen.

Probeer niet te veel te denken aan zijn ziekbed en zijn laatste dagen, maar koester de herinneringen aan al de gelukkige jaren die jullie samen hebben gehad. Veel sterkte gewenst in deze onzekere tijd. 

Ankie

Dank je Ankie

Loves 0
afbeelding van Yvonne71
Licht bewolkt
#6
Marjan vd Veen schreef op Maandag 25 mei 2020 07:57
Lieve Yvonne

Gecondoleerd met dit zware verlies. Het is ook zo snel gegaan, wat vreselijk! En dan nu ook met de corona, je amper contact hebt met mensen. Maakt het extra moeilijk. Ik hoop dat je ondertussen wat dingen hebt kunnen regelen en er iets meer contact is, of hulpverlening, want dat heb je wel nodig. Ik wens je heel veel sterkte en kracht. Dikke knuffel, Marjan xxx


Dank je Marjan,

 

Heb inmiddels veel kunne regelen maar daardoor wordt de leegte steeds groter.

 

groet Yvonne

Loves 0