Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
afbeelding van Pimpelmees
Bewolkt
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019

Bijna 2 jaar.

Zo maar zat ik ineens weer bij te lezen op het forum. En dan plotseling ben ik bijna weer 2 jaar verder. Momenteel in aanloop naar de sterfdatum van mijn man gaat het weer bar slecht. Toch merk ik, als ik alle nieuwe berichten lees, dat ik die diepe zwarte afgrond niet meer ervaar. Soms heb ik toch weer even zin in het leven en kan ik ook weer genieten. De dieptepunten blijven ook nog steeds bestaan. Opruimen van spullen; het lukt me nog steeds niet. Ik rijd al twee weken rond met een zak met zijn schoenen om weg te brengen. Ook ben ik inmiddels 2 keer alleen op vakantie gegaan. De laatste keer echt wel genoten, wel met moeilijke momenten. Ik heb een half jaar na overlijden een hond genomen, wat me heel erg goed doet, nog steeds. Je wordt gedwongen om de deur uit te gaan, en maakt hier en daar een praatje. De dingen die we samen deden, zoals regelmatig uitstapjes maken en ergens een hapje eten, doe ik niet meer. Ik vind daar alleen niks meer aan en bovendien te confronterend. Ik probeer mijn leven anders in te richten. Ga wel af en toe lunchen op een terras. In de avond wil ik nergens meer heen. Dat blijkt voor mij toch beter te werken. Het wordt nooit meer zoals het was, maar ik begin toch wel een modus te vinden om het leefbaar te houden. En ja, ook af en toe echt wel weer te genieten. Groetjes, en iedereen heel veel sterkte.
Hartjes 0

Er zijn 35 reacties op dit bericht

Zilverschoon Ik ben 61 jaar vorig jaar juni mijn partner verloren , na 15 jaar samen .hij was pas 55 .ik heb veel pijn
afbeelding van Zilverschoon
Bewolkt
Zilverschoon Ik ben 61 jaar vorig jaar juni mijn partner verloren , na 15 jaar samen .hij was pas 55 .ik heb veel pijn
#1
Wat fijn om dit te lezen .dat geeft toch weer een beetje moed . Carla
Loves 0
Eric Oostergo Ik ben op 28 april 2021 mijn vrouw verloren. Zij was 49 jaar en we zijn 28 jaar samen geweest. Zij is nu op een andere manier altijd bij mij.
afbeelding van Eric Oostergo
Licht bewolkt
Eric Oostergo Ik ben op 28 april 2021 mijn vrouw verloren. Zij was 49 jaar en we zijn 28 jaar samen geweest. Zij is nu op een andere manier altijd bij mij.
#2
Fijn om te lezen dat het misschien langzaam aan beter kan gaan. En heel herkenbaar dat de dingen die je samen deed alleen eigenlijk niet meer leuk zijn. Ik dwing mezelf om zo af en toe op een terras te gaan zitten, maar het is eigenlijk totaal niet leuk meer. Dus misschien maar op zoek naar nieuwe dingen om te doen...
Loves 0
Hans47 Na 2 jaar vechten tegen darmkanker is mijn lieve schat op 25 september 2020 overleden.
afbeelding van Hans47
Bewolkt
Hans47 Na 2 jaar vechten tegen darmkanker is mijn lieve schat op 25 september 2020 overleden.
#3
Fijn om een positief bericht te lezen. Voor mij is het vandaag precies 10 maanden terug dat mijn vrouw is overleden. Dat je zelfs 2x op vakantie bent geweest vind ik heel erg flink. Het geeft me toch wel een beetje goede hoop dat het na een (lange) tijd toch wel wat beter kan worden. Heel veel sterkte. Groetjes van Hans
Loves 0
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
afbeelding van Pimpelmees
Bewolkt
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
#4
Tsja, ik weet niet of het flink is om op vakantie te gaan. De eerste keer was 6 weken na het overlijden van mijn man. Dit tot afgrijzen van mijn omgeving. Achteraf denk ik ook dat het pure paniek van mijn kant was een vlucht uit de werkelijkheid. Toch, als het echt niet zou gaan, kon ik een ticket boeken en weer terug vliegen. Ik had en heb nog steeds de overtuiging, dat ik moeilijke dingen direct moet aanpakken, om het weer te kunnen behappen. De eerste keer was vreselijk moeilijk en confronterend. De tweede keer kon ik al veel meer genieten. Zeker niet elke dag. Ik heb ook met een grote zonnebril op en een mondkapjes voor, hard huilend door de straten gelopen. Toch heb ik al weer voor 2 nieuwe vakanties geboekt. Wat voor mij werkt is, net zolang doorzetten, totdat ik weer kan genieten. Ik ben er zeker nog niet. Toch realiseerde ik me tijdens het lezen van alle voor mij nieuwe berichten, dat het zeker beter gaat. Die diepe wanhoop, paniek, het bergenhoog tegen elke nieuwe dag opzien, het haast niet meer kunnen en/of willen…Zeker niet meer elke dag. Er komen vaker dagen voorbij met zonneschijn. En ach, het gaat niet van de ene op de andere dag, maar elke dag een beetje, en soms even niet. Iedereen moet toch zijn eigen weg vinden, hoe er mee om te gaan. Alleen doen wat bij je past. En alle, waarschijnlijk, goedbedoelde adviezen. Ik heb ze gelaten. Had genoeg moeite om niet helemaal onderuit te gaan. Stukje bij beetje gaat het beter. Ik had het niet verwacht, maar het is zo. Ik wens iedereen, alles wat je nodig hebt, om overeind te blijven. Heel veel sterkte en kracht toegewenst.
Loves 2
Eric Oostergo Ik ben op 28 april 2021 mijn vrouw verloren. Zij was 49 jaar en we zijn 28 jaar samen geweest. Zij is nu op een andere manier altijd bij mij.
afbeelding van Eric Oostergo
Licht bewolkt
Eric Oostergo Ik ben op 28 april 2021 mijn vrouw verloren. Zij was 49 jaar en we zijn 28 jaar samen geweest. Zij is nu op een andere manier altijd bij mij.
#5
Ik ga in september een kleine week proberen. Met de auto naar Duitsland en Oostenrijk. Vooraf boek ik niks, ik zie wel in welke hotels er nog ruimte is. Dan kan ik altijd naar huis mocht het niet gaan. Ik zit zelf ook wel zo in elkaar, dat wil ik grenzen verleggen dan moet ik ze opzoeken en er een klein beetje overheen. Thuis blijven, daar ga ik niet van leren of verder mee komen.
Loves 0
alwin man 58 jaar
afbeelding van alwin
Licht bewolkt
alwin man 58 jaar
#6
24 oktober is het 2 jaar geleden dat Jans is overleden ..als ik zo kijk hoe ik het doe dan merk ik dat het redelijk goed gaat op sommige dagen en ik weer wat leuke dingen doe en weer wat lol heb in de dingen die ik doe..het is niet altijd rozengeur maar ik merk dat het hele zware ersoms af is daar geniet ik dan maar van het weer kan zo weer omslaan .. ik heb nu zo ongeveerin de gaten wanneer ik weer een dip krijg ..ik merk het aan mijn gevoel en heb af en toe een gevoel van lichte zenuwen in de maagstreek die erger worden ..ik weet dan dat ik wat rustiger aan moet doen en laat het maar gebeuren het komt toch maar nu kan ik het beter onder controle houden voor mijn gevoel ..
Loves 0
Zilverschoon Ik ben 61 jaar vorig jaar juni mijn partner verloren , na 15 jaar samen .hij was pas 55 .ik heb veel pijn
afbeelding van Zilverschoon
Bewolkt
Zilverschoon Ik ben 61 jaar vorig jaar juni mijn partner verloren , na 15 jaar samen .hij was pas 55 .ik heb veel pijn
#7
Wat dapper ! Hier spreekt groot verdriet , maar ook kracht uit .hoe moeilijk moet dat zijn geweest .bij mij zit een soort angst , hoe verder ik me van huis begeef , hoe onwerkelijker ik me ga voelen .misschien is het dan mijn tijd nog niet .maar ik weet het niet , wil ergens ver weg , en ergens nergens naar toe xx
Loves 0
Zilverschoon Ik ben 61 jaar vorig jaar juni mijn partner verloren , na 15 jaar samen .hij was pas 55 .ik heb veel pijn
afbeelding van Zilverschoon
Bewolkt
Zilverschoon Ik ben 61 jaar vorig jaar juni mijn partner verloren , na 15 jaar samen .hij was pas 55 .ik heb veel pijn
#8
Hai , ik vind het echt dapper .neem haar mee in je hart .informeer je wel goed vooraf , maar misschien lees ik de verkeerde nieuwsinfo , dat wij rood staan op de eu kaart en Duitsland strenger toelaat .waarschijnlijk moet er dan een pcr test gedaan worden .
Loves 0
Zilverschoon Ik ben 61 jaar vorig jaar juni mijn partner verloren , na 15 jaar samen .hij was pas 55 .ik heb veel pijn
afbeelding van Zilverschoon
Bewolkt
Zilverschoon Ik ben 61 jaar vorig jaar juni mijn partner verloren , na 15 jaar samen .hij was pas 55 .ik heb veel pijn
#9
Hai , ik ben blij om dat te horen , want tegen mij zei iemand laatst tien jaar , en toen dacht ik , 10 jaar deze pijn , dat hou ik niet vol .maar iemand anders zei weer , 3 jaar , daarna zijn de scherpe kanten er wat af .ik weet het niet , ik denk dat het voor ieder persoonlijk weer anders is .hoe je in elkaar zit en ...alles .dat nerveuze gevo in de maagstreek herken , als dat bij mij doorzet wordt het op een gegeven moment pure paniek .dan voel ik me volkomen verloren , ook op straat of in een winkel .afschuwelijk is dat .het is een soort angstige eenzaamheid , nooit gehad vroeger .
Loves 0
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
afbeelding van Pimpelmees
Bewolkt
Pimpelmees Weduwe sinds augustus 2019
#10
De paniek, en enorme angst wordt echt wel minder. Niet ineens, maar elke keer een beetje. In de toekomst kijken, doe ik niet. Ik probeer per dag te leven. Dat gaat redelijk, met af en toe weer een terugval. De moeilijke momenten overvallen me soms totaal onverwachts. Dat is dan maar zo. Voor nu, is het veel beter, dan in het begin. En ik kan zeker weer genieten. Ik had dat in het begin voor onmogelijk gehouden. Toch ben je blijkbaar sterker dan je zelf denkt. Veel sterkte allemaal.
Loves 0

Pagina's