Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
afbeelding van Anzjuhla
Storm
Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.

Bang om weer iemand te verliezen

24 Augustus 2017 mijn geliefde verloren en 5 april 2018 zijn vader, mijn schoonvader dus.

Vroeger was ik hypochonder. Ik was elke dag bang om dit leven te verlaten. Totdat ik mijn spirituele zelf meer ging onderzoeken en tot de ontdekking kwam dat het leven gewoon doorgaat, ook voor degenen die ons verlaten.
Echter ben ik nu ineens enorm bang geworden om mensen te verliezen die belangrijk voor me zijn. De pijn die ik ervaar is met geen pen te beschrijven en ik ben zó bang dat ik wederom een telefoontje krijg dat het met iemand waar ik om geef niet goed gaat.

Het overlijden van mijn schoonvader kwam niet als een verrassing; hij kampte al ruim 8 jaar met de ziekte van Kahler. Maar na de dood van zijn zoon leek hij toch weer op te krabbelen. Totdat hij het nieuws kreeg dat hij uitzaaiingen had. Ik had geen goed gevoel erover, ook omdat hij zijn overleden zoon elke nacht naast zijn bed zag staan. Op zijn verjaardag, 7 maart, ben ik naar hem toe gegaan. Ik wilde even alleen met hem praten. Ik heb dit pas na zijn uitvaart verteld aan zijn kleindochter waar ik heel goed bevriend mee ben; de angst en wanhoop in zijn ogen en zijn trillende stem... het laat me niet meer los. Ik hoorde ook 2 dagen na zijn uitvaart dat zijn eigen vrouw er na die tijd is achtergekomen dat hij wíst dat hij snel zou gaan. Hij is net zo sterk als zijn zoon gebleven tot de laatste dag: doen alsof alles weer goedkomt.

Ik dacht dat ik sterk zou zijn. Dacht dat ik alles aan kon. Maar na deze uitvaart voel ik me (sorry) als shit. Ik ben zó bang geworden dat ik wéér iemand verlies!

Is er iemand die tips heeft als in rouwtherapie o.i.d.?

 

Hartjes 2

Er is 1 reactie op dit bericht

Fade Out ik ben in rouw
afbeelding van Fade Out
Storm
Fade Out ik ben in rouw
#1

Lieve Anzjuhla, 

O Jeee,.pffffffffff .ik begrijp zo goed, waar Jij doorheen gaat nu..

Ik was vroeger ook altijd al, bang voor de dood..

omdat ik , nooit echt een antwoord kreeg, op mijn vraag(aan mijn vader)..

moeten wij, echt,..allemaal dood..?

Het was de eerste nachtmerrie, waar ik tot op de dag van vandaag,..

nooit antwoord op heb gevonden.

Het enige wat mij troost bied,.is te kijken naar de natuur..

Een dier,..heeft niet zoveel besef als wij, van de dood.

zelfs als het lijd,..is het nog altijd in het moment van nu..

Hij gaat zijn gang, zonder zich druk te maken over morgen..

Dat we allemaal,..en niemend uitgezonderd, ..zullen sterven,..op een dag..

is een feit,..die we beter kunnen omarmen,..dan er tegenin gaan.

Het leven is soms, afgrijzelijk,..en, onuitstaanbaar..

We verliezen onze geliefden, onze ouders,  vrienden,.. en er is niemand 

die een antwoord weet,..

Een antwoord op onze universele vraag,.. Waarom..??

Waarom toch..???

We zullen helaas nooit weten, Lieve Ansjuhla,.. Waarom, we moeten sterven..

waarom we dierbaren moeten verliezen,..terwijl we daar zo niet klaar voor zijn..

Echt !,..ik wou dat ik het antwoord voor jou had..

Ik had je dat zo gegund..

Ik moet nu ook, accepteren,..dat na mijn ware liefde, ook mijn beste vriend kanker heeft.

en , ook weer niet 1 van de makkelijkste soorten..

zeg maar gerust,..weer 1 van de meest, onmogelijke..

Toch hoop ik, dat Jij,..stukje bij beetje , het leven weer meer mag omarmen..

en dat je weer, vrede mag vinden in jezelf.

ookal blijft het zo onuitstaanbaar, en hard,..om iemand te moeten verliezen,..

waar je, zoveel van houd..

Ik wens Jou,..Alle Goeds en Alle Kracht Toe..

Liefs, ..

van Fade Out,................

 

 

Loves 1