Solero53 weduwnaar
afbeelding van Solero53
Licht bewolkt
Solero53 weduwnaar

Aal weer even geleden

Bericht van Piet. De laatste tijd ziet u maar weinig berichten meer van mij hier op het forum, maar berichten lezen doe ik nog regelmatig. Ik begrijp heel goed de wanhoop van sommige mensen, want ik heb het zelf ook zo ervaren. Ik heb in de beginperiode er heel veel steun aan gehad om mijn verhaal hier te vertellen en om te horen hoe de ervaringen en belevenissen van een ander waren. Maar ondanks dat ik wist dat mijn vrouw zou gaan overlijden kon ik me er toch niet op voorbereiden, blijkt achteraf. Wat een gemis als het eenmaal zo ver is. Het is al weer enige tijd geleden dat mijn vrouw is overleden Dat was in juli 2016, dus ze is er al ruim 4,5 jaar niet meer. Hoe ik de eerste tijd door ben gekomen weet ik niet meer, ik leefde in een hel. Wat een gemis als na bijna 40 jaar huwelijk je partner wegvalt, op zo'n moment heb je totaal geen doelen meer in je leven. De eerste 2 jaren waren een ramp, mijn leven ging wel door maar ik had toen net zo lief zelf ook dood willen zijn. Maar na een jaar of 2 kon ik soms wel weer eens de zonnige kant van dingen inzien. Maar ik denk nog dagelijks aan haar en moet ook nog vaak een traantje om haar laten. Ik denk dat het gemis blijft voor de rest van mijn leven. Ik ga nog 2 a 3 keer in de week naar haar graf want daar is de plek waar ik haar achter heb gelaten. En als ik daar dan ben geweest dan heb ik weer steun om verder te leven. Het klinkt zo makkelijk om te zeggen dat ik mooie herinneringen aan haar heb en dat ik blij ben dat we samen zoveel mooie dingen hebben beleefd, maar de leegte die is onstaan is , is erg groot. Nu heb ik al weer enige tijd kennis aan een andere vrouw, gewoon als vriendin, waardoor mijn verdriet wat naar de achtergrond is gegaan, en mijn leven weer wat invulling heeft gekregen, maar het gemis blijft. Het is jammer dat we niet samen oud mochten worden. Je weet pas wat het is, als het je overkomt. En nu in deze rot tijd met die corona word je er ook niet vrolijker van. Ik wens alle lotgenoten heel veel sterkte en vind weer de kracht om verder te leven. Groeten van Piet
Hartjes 2

Er zijn 2 reacties op dit bericht

afbeelding van Paullie
Bewolkt
#1
Hi Piet, Je bericht raakt me erg. Ik herken mij in wat je zegt over de eerste 2 jaar erna. Ik hoop dat de zonnige kant van het leven steeds meer zichtbaar gaat worden voor je. Dat je 2 a 3x per week naar haar toe gaat vind ik mooi, het bewijst wat ze voor je betekend. Wees niet te hard voor jezelf, je mag alle tijd nemen die je nodig hebt. Ik heb gemerkt dat ik het niet een plekje moest geven maar dat het zelf een plekje moest vinden. Dat gaf rust... Sterkte Piet, groetjes van een lotgenootje
Loves 2
Zebraatje53 Weduwnaar sinds 30- 9- 2016
afbeelding van Zebraatje53
Zonnig
Zebraatje53 Weduwnaar sinds 30- 9- 2016
#2
Hallo, Piet we hebben in het verleden veel contact gehad via dit forum ook buiten dit forum om, we zaten toendertjid in dezelfde situatie mijn vrouw overleed in september 2016 , ik kreeg anderhalf jaar daarna kennis aan een vrouw die vijfenveertig jaar geleden op het zelfde fabriek werkte als ik , zij was ook haar man ook verloren, na eerst een paar keer bij elkaar op de koffie geweest te zijn, begonnen we steeds meer voor elkaar te voelen met als gevolg dat we al geruime tijd samen wonen, maar ik denk ook nog regelmatig aan mijn overleden vrouw ook wij waren op drie weken na veertig jaar getrouwd, dat verdriet blijft altijd bestaan, dat geldt voor ons beiden naast het geluk en de liefde die we samen gevonden hebben daar zijn we dankbaar voor, Piet ik wens je het beste, net als alle mensen hier op forum natuurlijk, en veel sterkte en blijf gezond in deze rottijd, groetjes, Mario en Marian
Loves 0