afbeelding van nickname
Bewolkt

isolement van rouwende vader, wat doet dat met een kind?

Ik ken een alleenstaande vader met een kind. Hij heeft zijn vrouw een aantal jaren geleden onverwacht en plots verloren. Het kind was toen 4. De huisarts bood hulp aan, maar aan professionele ondersteuning was geen behoefte volgens vader. De schoonmoeder bood hulp aan, maar dat was teveel, dus vader wil haar nooit meer zien en het kind ziet zijn oma nooit meer. Verder is er inmiddels ook geen andere familie meer. De halfbroer en halfzus van het kind komen niet meer in dat huis. Er komt gewoonweg niemand. Ik ook niet, want ik mag het kind niet zien. Dat is volgens vader niet goed voor het kind, om contact te hebben met een vrouw die een moederfiguur zou kunnen zijn. Ook zegt vader zich beklemd te voelen bij bezoek. Het huis is verkocht. Hij heeft er niets aan overgehouden vanwege de schuldenlast en omdat hij het met spoed wilde verkopen. Het is nu wachten tot de tijdelijk regeling met de nieuwe eigenaar wordt opgezegd en dan staat vader op straat. Met kind. Hij leeft bij de dag zegt hijzelf en vindt het niet nodig alvast een nieuw onderkomen te regelen. Hij weet niet wat hij leuk vind om te doen als ik het hem vraag. Hij heeft geen hobby's en werkt niet genoeg om van te kunnen leven en ziet op zijn werk ook haast geen andere mensen. Iets opbouwen wil hij niet. Afspraken komt hij vaak niet na, ook niet tegenover het kind. Wat dan te laat komt op school heb ik begrepen, of te laat wordt opgehaald.

Ik zie dit aan en vind het moeilijk te verdragen. Wil wel helpen niets mag meer. Voel me machteloos en eerlijk gezegd voelde ik me al eens vernederd omdat ik bij een afspraak buiten de deur drie kwartier moest wachten op hem zonder dat daar een reden voor was. Het was niet persoonlijk, hij komt met niemand afspraken na zegt hij. Hij spreekt overigens niet meer met me af. Ook voel ik me weleens vernederd wanneer hij bij periodes helemaal niet op telefoontjes reageert, zonder dat ik krijg te weten waarom. Waarom zou ik dit aandacht geven, denk ik soms. Misschien dat ik dat nog doe om zorgen om het kind.

Is er hier iemand die dit herkend? Is er iemand die ervaring heeft om jezelf te isoleren of dat een ander ziet doenIk hoor daar graag iets over. Want hoewel mij gevoel hoofdzakelijk die van zorg zijn, ben ik soms ook heel boos. Hoe kun je het nu maken als vader om je kind zo te isoleren van anderen. Dat een kind zijn moeder verliest is al erg genoeg, waarom moet het kind ook nog het contact met zijn verder familie en straks zijn huis verliezen?

Alle reacties zijn welkom.

Hartjes 1

Er zijn 3 reacties op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Beste nickname,

Het lijkt me echt heel moeilijk om zoiets aan te zien. Je wil heel graag helpen, maar het mag of kan gewoon niet... Ik denk dat er veel afhangt van in hoe dicht je bij deze alleenstaande vader staat, want dat kan ik niet helemaal goed opmaken uit jouw verhaal. Ik gok dat er geen familieband was, maar hoe hecht is/was de vriendschap?

Ken je familie van deze man die je misschien in zou kunnen schakelen? 

Vriendelijke groet,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#2

Beste Nickname,

Ik denk dat deze man TOTAAL GEBROKEN IS.ALLES VERLOREN WAT HIJ LIEFHAD.

En door deze Eigen ZIELSPIJN de noden van zijn lieve kleine dochter niet ziet,er niet op kan reageren vanwege de immense pijn,er niet toe in staat is,en zich inderdaad volledig afsluit voor de wereld.Hij heeft t vertrouwen compleet verloren in de wereld.T meest DIERBAARSTE is hem afgenomen,Helemaal Verbitterd,en dan zie je niets meer om je heen wat nog aandacht behoeft.Hij zelf wilt niets meer.

IK VIND NATUURLIJK DAT ZIJN DOCHTERTJE HULP EN LIEFDE NODIG HEEFT.DUS HULP MOET ER ZEER ZEKER KOMEN.

Hij voelt nu alleen zijn eigen verdriet,en kijkt niet naar zijn dochtertje.Dat is heel erg en pijnlijk voor t kind,omdat zij ook rouwt op haar eigen manier en zeer zeker de liefde en aandacht van haar vader nodig heeft.

 

Ikzelf heb mijn Allerliefste Marina plotseling verloren en ben GEBROKEN EN ga eraan STUK van binnen.

Heb geen kinderen.

maar ik zonder mij ook soms af omdat ik VERSCHRIKKELIJK TELEURGESTELD BEN IN T LEVEN.

Daarom mijn reactie,omdat ik de pijn en impact herken wanneer je je ALLERLIEFSTE VERLIEST AAN DE DOOD

en Niemand kan haar Terugbrengen.

En er is geen troost bij krachte dat Grote Verlies te kunnen dragen

maar hulp moet er zeker komen bij deze ontroostbare mensen

martien mols

Loves 1
afbeelding van Wouter2002
Licht bewolkt
#3

Beste Nickname,

Elk kind heeft rechten. Zo ook recht op familie, vrije tijd en spelen, school en op hulp en goede verzorging wanneer er iets vervelends gebeurt. Als ik dit verhaal zo lees schendt de vader een aantal van deze kinderrechten. Als dit inderdaad het geval blijkt te zijn raad ik u aan contact op te nemen met het Nederlands Jeugdinstituut.

Ik hoop dat ik heb kunnen helpen.

Mvg,

Wouter

Loves 0