afbeelding van Troost92
Bewolkt

Eenzaam en angstig

Hoi,

Ik ben midtwintig, thuiswonend met mijn moeder en ben mijn vader 8 weken geleden verloren. Hij was al jaren ziek en kon het lijden niet langer aan. Sinds het moment van besef (ongeveer 2/3 weken na zijn overlijden) vind ik het moeilijk om dingen te ondernemen. Ondanks dat ik mensen om mij heen heb, voel ik mij soms heel angstig. Ik werk en sport inmiddels wel weer rustig aan. Heel af en toe zie ik een vriend of vriendin in klein gezelschap in rustige omgeving. Ik deel af en toe mijn emoties thuis wel, bij een vriend of collega, maar toch blijft het soms alsof iets me zal overvallen. Als ik alleen ben, ben ik vaak bang dat ik alleen achter blijf en eenzaam zal zijn. Ook als ik om mij heen kijk en zie hoe de wereld verder gaat en het leven wat andere hebben opgebouwd en ik nog thuis/alleen ben. Dit terwijl ik juist wel mensen om mij heen heb, maar van binnen voel ik mij toch soms zo alleen. Spannende situaties ga ik uit de weg. Is dit herkenbaar? Wat helpt jullie?

Hartjes 1

Er is 1 reactie op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Beste Troost92,

Gecondoleerd met het verlies van je vader. Het is nog zo vers, ik kan me voorstellen dat het verdriet en gemis groot zijn. Het is fijn dat je in ieder geval een vangnet van familie en vrienden om je heen hebt.

Ik denk dat je niet de enige bent met angstige gevoelens wanneer iemand die dichtbij jou staat overlijdt. Zeker wanneer iemand plotseling is overvallen, kan een angst je ineens overvallen. Iets wat eerst zo zeker was, wordt nu zo wankel. Iemand kan 'zomaar' verdwijnen. Zonder aankondiging en ook nog eens definitief. 

Helaas heb ik dara geen hapklaar antwoord voor, misschien andere forumleden wel? Ik vind het wel interessant om hier eens een artikel over te plaatsen, met tips en handvatten van een deskundige.

Veel sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0