Joeke 18 mnd geleden mijn 37 jarige zoon verloren door ongeval en in februari jl mijn man aan acute leukemie. Ni in corona afzondering..
afbeelding van Joeke
Licht bewolkt
Joeke 18 mnd geleden mijn 37 jarige zoon verloren door ongeval en in februari jl mijn man aan acute leukemie. Ni in corona afzondering..

zo vers nog allemaal

Oktober 2018 kwam mijn zoon om door een val van de trap in zijn eigen huis. In de bloei van zijn leven, succesvol, nieuwe liefde, prachtig mens. Voor een moeder onbeschrijflijk onbegrijpelijk. In de rauwe rouw nog, hoorden we dat mijn ziek was. Ziekenhuistraject volgde incl. intensieve doktersgesprekken, chemo's, bloedtransfusies, afname van krachten, vrees en ook hoop. De hoop verdween door de mededeling dat de ziekte genadeloos geëxplodeerd was en dat mijn man nog een paar dagen te leven had. Gedurende die intensieve tijd heeft hij mij nog kunnen helpen met mijn rouw om mijn zoon,  hij was toch nog een steun, maar ik wilde hem ook zoveel mogelijk ontzien. De stervensweek thuis was heel druk, veel mensen over de vloer, hij heeft alles zelf geregeld en bewust afscheid genomen en we waren ook veel samen om ons leven te bespreken. Na de uitvaart begon mijn "andere leven" inclusief Corona. Zo onwerkelijk. Dat is voor iedereen natuurlijk maar zo in je eentje thuis...... Veel goede vrienden en een lieve dochter, maar weinig plaats voor gedeelde rouw.  Als het besef ineens keihard doordringt dat ik deze twee lieve mensen niet meer in mijn leven heb en het gemis is bijna ondraaglijk is het delen heel moeilijk. Mijn wanhopige huilbuien houd ik vaak voor mijzelf en zoek mijn eigen weg daarin. Misschien vind ik hier op dit forum wat (h)erkenning voor mijn gevoelens en kan ik troost daaruit putten. In iieder geval alvast bedankt voor het lezen van dit verhaal.

Hartjes 3

Er zijn 2 reacties op dit bericht

Rita Heemskerk Verdrietige moeder
afbeelding van Rita Heemskerk
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
#1

Hoi Joeke,

Nog maar heel kort nog dat je zoon is overleden en dan ook nog je man.

Gecondoleerd met het overlijden van de zoon en je man. 

In deze Corona tijd is het moeilijk om contact te maken met anderen.

Toch heb je dat nodig denk ik.

Je verdriet uiten hoe en op welke manier dan ook. Ik had zelf baat bij een rouwpscholoog. Zij luistert naar je verhaal steeds weer. Je mag huilen.praten vertellen. Hoe jij het wilt. Ze stelt je vragen die jou ook aan het denken zet. In deze Corona tijd zou dat ook via facetime kunnen. Probeer t. Echt het geeft je steun.

Wil je veel sterkte en kracht toewensen

Knuffel

Rita Heemskerk 

Loves 0
Joeke 18 mnd geleden mijn 37 jarige zoon verloren door ongeval en in februari jl mijn man aan acute leukemie. Ni in corona afzondering..
afbeelding van Joeke
Licht bewolkt
Joeke 18 mnd geleden mijn 37 jarige zoon verloren door ongeval en in februari jl mijn man aan acute leukemie. Ni in corona afzondering..
#2

Dank Ria voor je lieve reactie. Het valt niet echt mee, zeker in deze tijd inderdaad (en dan druk ik mij nog voorzichtig uit!). Gelukkig een goed netwerk en bezigheden (beperkt door Corona), maar desondanks ups en behoorlijke downs. Schijnt erbij te horen!  De dagen zijn lang en het is moeilijk een dagstructuur te vinden en de motivatie volledig uit mijzelf te moeten halen om er iets van te maken.  Ik merk dat door de versoepeling van de maatregelen iedereen weer zijn eigen activiteiten uit kan breiden (is ze van harte gegund hoor!) en  iki moet leren om daar miijn plek in te vinden. Ik doen mijn best met een Knipogenden een Geliefd

Loves 0