Wederzijds verlies, en troost aan elkaar

Ik heb een beetje geaarzeld dit bericht hier neer te zetten, want misschien is mijn vraag niet heel erg gebruikelijk. Bij deze stel ik hem toch. In 2004 ben ik (17) mijn vader (43) verloren. En dit berichtje wil ik bewust op deze plek (forum voor verlies van een kind) kwijt. Mijn rouw zeul ik al 16 jaar met me mee, en zoals velen van jullie zullen herkennen is er bij veel gebeurtenissen een ontzettend groot gemis te voelen. Het zet me aan het denken over hoe ik met het gemis omga. Het voelt als een gapend gat, en nog altijd voel ik me op veel momenten wankel. Ik besefte me laatst dat mijn vader net zo goed van mij afscheid heeft moeten nemen (hij was terminaal kankerpatient, dus het was op een bepaald punt duidelijk dat hij niet oud zou worden), en zich heeft moeten neerleggen bij het feit dat hij nooit zal kunnen meemaken hoe zijn dochter opgroeit. Ik mis hem bij alle grote dingen die ik meemaak, maar ik zou ook wel eens gewoon weer een biertje met hem willen drinken en met mijn kennis van nu gewoon lekker willen kletsen. Er borrelde een idee bij me omhoog: zouden er vaders zijn die hun dochter zijn verloren en die leegte zouden willen delen met mij? Gewoon steun bij elkaar zoeken en het verdriet delen? Het is misschien een aparte vraag, maar ik moet het toch proberen.
Hartjes 1

Er is 1 reactie op dit bericht

afbeelding van Nera
Bewolkt
#1
Hoi Wendy, Wat jammer dat er niemand heeft gereageerd. Of misschien toch via een priv├ębericht. Ik ben niet de persoon naar wie je op zoek bent maar wilde gewoon even reageren omdat ik het een mooie vraag vind. Ik hoop dat er toch een keer iemand reageert.
Loves 0