Jacky1995 Moeder die haar dochter van zeven jaar is verloren. Gebroken van binnen.
afbeelding van Jacky1995
Bewolkt
Jacky1995 Moeder die haar dochter van zeven jaar is verloren. Gebroken van binnen.

Voel mij vreselijk alleen

In 2002 ben ik mijn dochter van 7 jaar verloren in het zienhuis in Groningen. Haar lever transplantatie heeft niet mogen lukken. Nog steeds na al die jaren kan ik het nog steeds niet verwerken. Elke ochtend sta ik ermee op en ga ik met haar in mijn gedachten naar bed. Voel mij alleen. Ben kapot van binnen. Heb na haar overlijden nog twee zoons gekregen. Voel mij tegenover hun en mijn partner schuldig omdat ik nog altijd zoveel verdriet heb. 

Hartjes 1

Er zijn 4 reacties op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Beste Jacky1995,

Ik kan me voorstellen dat je nog verdriet om je dochtertje hebt. Het is ook zo oneerlijk... Emotioneel 
Je geeft aan dat je je alleen voelt, dus ik neem aan dat je er ook niet goed met je partner of kinderen over kunt praten. Maar eigenlijk is dat wel belangrijk. Want hoe kunnen ze nu naar jou uitreiken als ze niet precies weten wat er in je omgaat?

Als het niet lukt om te praten met jouw gezin, misschien kun je er wel met iemand anders over praten? Iemand die dichtbij staat, of misschien juist verder weg? 

Verder kan ik je aanraden om berichten van andere forumleden te lezen, en artikelen op ons blog. Ik hoop dat je hier steun en troost uit kunt putten.

Heel veel sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 1
Jacky1995 Moeder die haar dochter van zeven jaar is verloren. Gebroken van binnen.
afbeelding van Jacky1995
Bewolkt
Jacky1995 Moeder die haar dochter van zeven jaar is verloren. Gebroken van binnen.
#2
Wie Troost Mij schreef op Maandag 12 augustus 2019 16:21
Beste Jacky1995,
Ik kan me voorstellen dat je nog verdriet om je dochtertje hebt. Het is ook zo oneerlijk...  
Je geeft aan dat je je alleen voelt, dus ik neem aan dat je er ook niet goed met je partner of kinderen over kunt praten. Maar eigenlijk is dat wel belangrijk. Want hoe kunnen ze nu naar jou uitreiken als ze niet precies weten wat er in je omgaat?

Als het niet lukt om te praten met jouw gezin, misschien kun je er wel met iemand anders over praten? Iemand die dichtbij staat, of misschien juist verder weg? 

Verder kan ik je aanraden om berichten van andere forumleden te lezen, en artikelen op ons blog. Ik hoop dat je hier steun en troost uit kunt putten.

Heel veel sterkte,
Mark
Wie Troost Mij

Ik kan praten met mijn partner kinderen steunen mij ook. Maar ze voelen het niet. Ik kan ze het gevoel ook niet uitleggen. De leegte rusteloosheid enorme verdriet.  Ik herken mijzelf heel erg in de verhalen van de andere mensen. Dat is een soort van geruststelling. Bedankt voor je reactie doet mij goed. 

Loves 0
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#3

Hallo beste Jacky,

Ik kan mij heel goed voorstellen hoezeer jij intens lijdt en gebroken bent door de dood van jouw liefdevolle dochter

Niemand voelt dit beter aan den lijve dan jijzelf,en iedereen gaat ook anders met verlies om.

Jouw liefdevolle echtgenoot rouwt ook om zijn verloren dochter,maar op een misschien wel andere wijze.

Vrouwen rouwen in en met hun gevoel

Mannen rouwen construktiever.zijn veel bezig,zoeken afleiding,zijn oplossend gericht.Maar dat wil niet zeggen dat ze minder verdriet hebben.integendeel.

Jouw liefdevolle kinderen proberen jou te ondersteunen,zeer lief trouwens,maar omdat ze later geboren zijn,ontstond er geen hechtingZij voelen t gemis niet zo,maar zien jou wel lijden en proberen jou te troosten.

Jouw echtgenoot is ook de vader van jouw twee  kinderen,en ziet t lijdzaam toe hoe jij helemaal gebroken bent,en daardoor in een isolement dreigt te komen,waardoor jouw 2 kinderen jouw liefde ontnomen worden,welke zij wel zeker nodig hebben.

Ik weet dat,wanneer je zo gebroken bent,door de dood van iemand waar je zo van houdt,er geen oog is voor t overige.

Maar zij ,jouw echtgenoot en jouw kinderen, in  wie de de onmacht oneindig groot is,de dood van jouw lieve dochter te wederkeren,willen er met hun zijn en liefde jegens jou teken geven van erkenning en medeleven in diepe saamhorigheid en verbondenheid en dat niet verloren willen laten gaan.

Probeer middels een gesprek met jouw huisarts,hulp te krijgen voor jouw rouw.

bv.  Rouwtherapeute

Daar heb je recht op.gedeeltelijk vergoedt door ziekenfonds.

Doen beste Jacky

Je verdriet is enorm en je ZIEL LIJDT VERSCHRIKKELIJK

Zoek die hulp beste Jacky

ook om er ook te kunnen zijn voor jouw echtgenoot en kinderen

Kracht en Liefde toegewenst

Martien mols

Loves 1
Jacky1995 Moeder die haar dochter van zeven jaar is verloren. Gebroken van binnen.
afbeelding van Jacky1995
Bewolkt
Jacky1995 Moeder die haar dochter van zeven jaar is verloren. Gebroken van binnen.
#4
Martien schreef op Zaterdag 17 augustus 2019 18:58
Hallo beste Jacky,

Ik kan mij heel goed voorstellen hoezeer jij intens lijdt en gebroken bent door de dood van jouw liefdevolle dochter

Niemand voelt dit beter aan den lijve dan jijzelf,en iedereen gaat ook anders met verlies om.

Jouw liefdevolle echtgenoot rouwt ook om zijn verloren dochter,maar op een misschien wel andere wijze.

Vrouwen rouwen in en met hun gevoel

Mannen rouwen construktiever.zijn veel bezig,zoeken afleiding,zijn oplossend gericht.Maar dat wil niet zeggen dat ze minder verdriet hebben.integendeel.

Jouw liefdevolle kinderen proberen jou te ondersteunen,zeer lief trouwens,maar omdat ze later geboren zijn,ontstond er geen hechtingZij voelen t gemis niet zo,maar zien jou wel lijden en proberen jou te troosten.

Jouw echtgenoot is ook de vader van jouw twee  kinderen,en ziet t lijdzaam toe hoe jij helemaal gebroken bent,en daardoor in een isolement dreigt te komen,waardoor jouw 2 kinderen jouw liefde ontnomen worden,welke zij wel zeker nodig hebben.

Ik weet dat,wanneer je zo gebroken bent,door de dood van iemand waar je zo van houdt,er geen oog is voor t overige.

Maar zij ,jouw echtgenoot en jouw kinderen, in  wie de de onmacht oneindig groot is,de dood van jouw lieve dochter te wederkeren,willen er met hun zijn en liefde jegens jou teken geven van erkenning en medeleven in diepe saamhorigheid en verbondenheid en dat niet verloren willen laten gaan.

Probeer middels een gesprek met jouw huisarts,hulp te krijgen voor jouw rouw.

bv.  Rouwtherapeute

Daar heb je recht op.gedeeltelijk vergoedt door ziekenfonds.

Doen beste Jacky

Je verdriet is enorm en je ZIEL LIJDT VERSCHRIKKELIJK

Zoek die hulp beste Jacky

ook om er ook te kunnen zijn voor jouw echtgenoot en kinderen

Kracht en Liefde toegewenst

Martien mols

Heel erg bedankt voor je lieve reactie. 

Loves 0