Verloren

Dag lieve mensen, wat een nare verhalen allemaal. Ik wil graag mijn gevoelens met jullie delen. Omdat in de wereld buiten om als je een kind moet verliezen je vaak niet begrijpen. In 2016 en in 2018 ben ik 2 prachtige jongen verloren. Ik ben een moeder van 5 prachtige konden waarvan 3 in de hemel. 2015 zwanger van een zoon 23 januari geboren en hij heeft gevochten voor zijn leven, terwijl achteraf was er geen leven. Ik hoor de arts nog zeggen wij ouders hebben het niet begrepen toch vraag ik me steeds weer af wat kan je niet begrijpen tussen leven en dood. Waarom waren de artsen niet gelijk eerlijk en duidelijke waarom heb ik geen juiste keuze kunnen maken. 3 operaties daarna een beperk waren de arts zijn eerste woorden. Niets is wat het leek. 7 dagen artsen zagen ons liever gaan dan dat ik als moeder 24 uur bij me zoon wou zijn. Leugens op leugens heeft veel pijn en verdriet gebracht. Onze zoon was sterk maar niet sterk genoeg om bij ons te kunnen blijven. Ik lied hem pijn leiden omdat ik niet de juiste diagnose had gekregen, maar ik zag wel de leed. Ik mis mij zoon hij had veel pijn waarom en waarvoor heeft onze lieve zoon een proefkonijn moeten zijn. Thuis aangekomen zonder enige teken van leven. Hebben wij weer geen hulp gekregen. Zelf gewassen in zijn eigen bloed ik krijg de beelden niet meer uit mijn hoofd het was zo heftig dat ik elke dag moet huilen waarom waarom.  We hebben helaas niet gewonnen tegen de artsen. Zoveel gesprek niets leverde wat op. Ik zie alleen die arts grijnzen ba wat een walgelijk gedrag. Rtl4 erbij gehaald waarom wordt er in een wereld van nu en in Nederland zoveel fouten gemaakt in een ziekenhuis zelf nu nog in deze tijd worden er proeven uitgevoerd zonder dat een ouder er weet van heeft. Als een kind overlijd weten ze het zo mooi te brengen dat zelf wij ouders geloven in hun leugens. Ik heb mijn vertrouwen in goede moeder de juiste vrouw voor mijn geliefde weg gestopt omdat ik heb gevaalt zo voel ik mij. Ik voel me verloren een verloren moeder. 2017 kerngezonde dochter zij sleep mij er doorheen zo lief dat houd mij hier. Mij. Zoon van 14 was 10 jaar en gelijk volwassen wat hem ik hem ook aan gedaan. Elke dag in zijn ogen een volwassen persoon met veel boosheid en verdriet. Jammer genoeg zag ik dat niet en heb ik weer niet de juiste besluit gemaakt. 2018 zwanger alles leek zo mooi en goed mijn dochter kon niet wachten om met hem te spelen. 37 week een hel. Ik had het gevoelt waarom beweegt er niets. Het voelt of dat ik hem aan de kant heb gezet. Ik koos de hele zwangerschap voor anderen, anderen die mij nu niet meer zien staan of mijn verdriet voelen. In mijn buik is hij stilletjes gegaan hoe waarom zal ik nooit weten maar ik voel me verloren ik heb ze allebij weg gegeven. Zo voel ik mij. Ik mis ze iedere dag ik huil diep van binnen en lag voor de buiten wereld. Waar ben ik als moeder gevaald vraag ik me af. Ik had ze alles willen geven. Ik wou dit even kwijt omdat de buitenwereld heeft schijnt hoe iemand zich voelt die een kind of kinderen weg moet brengen.

Bedankt als iemand dit wil lezen dat doet me al heel veel. Ik heb vraak mijn verhaal willen vertellen maar door rare reacties van de mede mensen heb ik besloten om alleen een verhaal te geven aan iemand die mij wel begrijp.

Ons gezin is stuk ben blij met mijn 2 andere kinderen hier bij mij. Maar een beetje begrip en hulp van de buiten wereld had ons gezin misschien wel wat goeds gedaan.  Ik heb de begravenis van mij 2 overleden zoon helemaal zelf geregeld geen hulp zelf zijn kist gemaakt en geschilderd omdat ik dacht wat mij was overkomen met onze andere zoon gebeurd mij nooit meer omdat het een hel was

Hartjes 1

Er zijn 3 reacties op dit bericht

Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
afbeelding van Martien
Martien mijn allerliefste Marina is op 25 juni 2016 gestorven. Zij was,is,en blijft mijn grootste geluk. Mijn parel.
#1

Beste verloren moeder

Ik zit hier jouw verhaal te lezen.

Mijn God ,wat een Verschrikkelijk leed is er op jullie pad terecht gekomen.

Ja,heeeel veel onbegrip,weinig medegevoel,hulp ,ondersteuning,en geen menselijke en barmhartige empathie in de wereld om ons heen.

Jij hebt op t moment van handelen gegarandeerd met alle Zielsliefde datgene gedaan wat jij vond dat goed was.

Moederinstinct

En in die situatie waarin je alle vertrouwen in de buitenwereld verloren had of kwijtgeraakt was,en helemaal opjezelf was aangewezen,onder een eindeloze uitzichtloosheid.

De liefde die je nu geeft aan je beide kinderen,staat niet los van hen die in de Hemel zijn

Zij zullen ook hiervan deelgenoot zijn en verenigd blijven met jullie

Jouw lieve zoon van 14 en jouw lieve dochter hebben al nu heel wat meegemaakt,wat verschrikkelijk en pijnlijk is.en ze zijn nog zo jong.

Ik twijfel geen moment aan jouw Liefdevolle moederlijke zorg,en liefde zalft.

Maar t lijkt mij ook goed dat je echt goede hulp zoekt om jou en jouw liefdevol gezin ALLE KANSEN te geven hieruit in GELUK te kunnen Ontwaken.

Zoek die hulp.Praat met je huisarts.

Hij is Verplicht jou en jouw gezin via speciale hulp elke hand toe te reiken,die nodig is.

Doe het.

Alle lieve troost en kracht

martien mols

 

Loves 0
#2
Martien schreef op Dinsdag 30 juli 2019 22:37
Beste verloren moeder

Ik zit hier jouw verhaal te lezen.

Mijn God ,wat een Verschrikkelijk leed is er op jullie pad terecht gekomen.

Ja,heeeel veel onbegrip,weinig medegevoel,hulp ,ondersteuning,en geen menselijke en barmhartige empathie in de wereld om ons heen.

Jij hebt op t moment van handelen gegarandeerd met alle Zielsliefde datgene gedaan wat jij vond dat goed was.

Moederinstinct

En in die situatie waarin je alle vertrouwen in de buitenwereld verloren had of kwijtgeraakt was,en helemaal opjezelf was aangewezen,onder een eindeloze uitzichtloosheid.

De liefde die je nu geeft aan je beide kinderen,staat niet los van hen die in de Hemel zijn

Zij zullen ook hiervan deelgenoot zijn en verenigd blijven met jullie

Jouw lieve zoon van 14 en jouw lieve dochter hebben al nu heel wat meegemaakt,wat verschrikkelijk en pijnlijk is.en ze zijn nog zo jong.

Ik twijfel geen moment aan jouw Liefdevolle moederlijke zorg,en liefde zalft.

Maar t lijkt mij ook goed dat je echt goede hulp zoekt om jou en jouw liefdevol gezin ALLE KANSEN te geven hieruit in GELUK te kunnen Ontwaken.

Zoek die hulp.Praat met je huisarts.

Hij is Verplicht jou en jouw gezin via speciale hulp elke hand toe te reiken,die nodig is.

Doe het.

Alle lieve troost en kracht

martien mols

Ja het klinkt meschien heel raar. Bij Onze eerste overleden zoon hebben wij 7 hulpverleners gehad waaronder de huisarts maar echt niemand die ons hulp kon bieden. Wij moesten het maar een plekje geven. Dat klonk voor ons heel wreed er was zelf een psycholoog die echt letterlijk ons een uur liet rijden naar haar en zij nee ik kan je niet helpen. Ja heel pijnlijk. Toen ik zwanger was van mij. Dochter was er 1 arts uit Zwolle want op den duur ben ik daar maar heen gegaan voor mijn echo dat zij ons gelijk gaf dat er iets niet klopte maar omdat zij de volgende dag weer met die artsen uit Groningen om de tafel zat kon zij niets doen. Ze zij wij artsen houden de handen boven elkaars hoofd. Ja dat was heel eerlijk maar echt een eng gevoel van werkelijkheid.  Zelf een keer toen mijn dochter ziek werd en ze naar ziekenhuis moest wouden ze ons volgen met camera om te kijken waarom onze dochter zo'n gedrag toonde en telkens werd er gezecht ja maar je heb een zoon kwijt begrijp best dat je niet goed voor je dochter kan zorgen. Ik schrok hier van want mijn dochter was gewoon snel geprikkeld door omgeving waardoor ze snel moest huilen dat stond los van onze verdriet bleek toen ze na een fysiotherapeut ging haar nekje zat gewoon alleen vast waardoor ze gee. Houding kon nemen 3 behandelingen en het was over en een vrouw uit Winschoten zijn dat mijn dochter gewoon zo was en dat dT niets met ons had te doen. Ja eng als sommige artsen denken dat ik ooit mij kinderen wat zal aan doen. Mijn man moest van lentis een agressie training doen alleen alleen om te leren om te normaal rustig te reageren op zulkse mensen en niet gelijk boos te worden dit werd als gezien als of hij agressief was en ons mishandelde terwijl dat allemaal niet zo was wij vroegen alleen hulp van onze zoon is er niet meer en ik was gelijk zwanger van onze prachtige liefde volle dochter hoe kunnen wij het doen om rustig de zwangerschap door te komen omdat we bang waren voor een 2de keer verlies.  Maar echt alles werd verdraaid omdat artsen niet eerlijk tegen ons zijn geweest. Het enige waarik mijn kracht nu uit haal zijn me kinder en een hele lieve schoonzus en vriendin. Mijn vriend is ook een dochter kwijt en zij begrijp mij gelukkig als geen ander. Dat is wat wij krijgen als hulp. Gelukkig geef me dat nu wel kracht maar het is wel zwaar we missen met alles wat we doen onze 2 zonen. We hebben gelukkig een plek om naar toe te gaan Zandvoort daar hebben wij de haartjes van de kinderen uit gestrooid zo mooi gedachten en we proberen ook elke jaar heen te gaan.  Ja heel verhaal maar ben gewoon heel geschrokken hoe het achter de deuren van hulp verlenging kan zijn. Ongelooflijk dat wij zelf in Nederland dit nog kunnen mee maken. Er word misbruik gemaakt van mensen hun verdriet. Om echt de juiste personen tegen te komen zal in ons geval moeilijk gaan omdat de feiten van fout geïnformeerd te zijn er liggen maar ze zullen het nooit toe geven. Ik hoop gerechtigheid te krijgen en wil dit nog wel heel graag uit gaan brengen doormiddel van een boek. Want wat wij in Groningen hebben gezien en mee gemaakt is echt erg. Operaties werden. Er gedaan blood aan de maatschappij gewoon op een afdeling waar meerde kinderen liggen waar ouders komen die of een griepje hebben. Totaal niet steriel ouder mochten niet op de afdeling onder ling praten zo erg. Mijn zoon van toen 10 jaar nu 14 mocht zijn broertje vast houden en mijn zoon roep mama hij gaat dood stopt met ademhalen. Een specialist kwam ook ja dat hoort zo. Mijn zoon van 14 heeft er nog steeds last van. En vertouw iemand meer. Onze zoontje moest naar utrecht omdat daar de arts zat die hem moest opereren. Het was geen spoed volgens umcg Groningen. Maar wegen werden. Afgesloten wij mocht naar huis Dingen even regelen tot we werden gebeld door Utrecht waar zijn jullie in godsnaam u zoon overlijdt als we hem nu niet helpen. We zijn met een gang van 200 van farmsum naar utrecht gereden binnen een uur waren wij er. Het was geen baby meer en wat zo erg was hij heeft vanaf Groningen toen ze hem achter ons rug in slaap brachten nooit meer gezien.. En toen wij hoorde van de man die hem had geopereerd die avond hij zij maar jullie zoon heeft nooit overlevingskansen gehad het was alleen maar om de tijd te rekken dus met andere woorden hij zou niet blijven leven. Toen hij was overleden 2 dagen erna toen mocht hij mee naar huis geen begeleiding zelf moeten wassen in bad terwijl hij helemaal uitelkaar viel wondjes sprongen open ik heb alles zelf moeten doen en natuurlijk met heel veel liefde maar dat beeld krijg je niet meer eruit. Daarom had ik gekozen voor onze andere overleden zoon. Geen hulp meer te vragen heb hem zelf gewassen wel met toezicht van een liefde verpleegkundige maar ik was wel bewust om hem zelf te tillen naar zij rust plekje zelf mooi maken elke dag tot zijn begravenis te knuffelen naar hem toe tot het einde alleen hij. Wat mijn was afgenomen met mijn eerste heb ik gelukkig wel bij onze 2de kunnen doen. Maar hulp vragen nog naar alles was ook veel te moeilijk vertouwen is weg het heeft mij ogen open laten doen. En veel geleerd. Bedankt dat ik mijn verhaal mocht delen. En bedankt voor uw reactie. 

Loves 1
#3

Ik ben ook verloren moeder. maar door mij ex man en schoenmoeder,  ik ben niet goed de Nederlandse taal. maar ik ben nu bezig met de Nederlandse taal,  ik mis mijn kinderen heel erg. Ik  kan niet slapen.

 

Loves 0