Verlies van zoon

Mijn zoon Mattie 21 jaar verloren op 30 oktober 2020. Ik was boodschappen aan het doen toen ik een telefoontje kreeg van de huisbaas van mijn zoon Mattie dat huisgenoten hem dood hadden gevonden in zijn appartementje. Ik was helemaal in shock en ben meteen met mijn vriendin naar zijn appartement gereden. Daar werden we opgevangen door de politie en kregen we te horen dat we hem niet meer mochten zien omdat hij al een paar dagen dood was en was beter om niet te kijken. Hij had een maagbloeding gehad en was helemaal opgeblazen en leeg gelopen. Dit was zo onwerkelijk want ik ben al 8 jaar bezig om hem te helpen want hij was verslaafd aan drugs maar vooral de laatste jaren aan GHB . En nu ging het net beter hij ging een BBL opleiding volgen en had goed werk. Zijn wel diversen keren naar het ziekenhuis geweest omdat hij in coma lag door teveel gebruik maar dan kwam weer goed. Dan komt dit zo hard aan 8 jaar alles er aan doen hopen dat het beter gaat en dat je hem gelukkig ziet en hopen is opa te worden. En hem dan zo kwijt raken. Ook na zijn dood mochten we hem ook niet meer zien of voelen dat was ook een klap. Ik vind het nog steeds onwerkelijk. Kan mijn werk niet goed doen en blijf maar huilen het doet me zoveel pijn .Hoop dat het ooit wat minder word. MVG Rudy
Hartjes 0

Er is 1 reactie op dit bericht

#1
ik voel met je mee . ik heb mijn zoon zonder enige oorzaak verloren in juni 2020 . Hij woonde met begeleiding . Toen ik belde om dat ik ongerust was lag hij al 2 dagen in het huis. De schok en het verdriet is onbegrijpelijk en ook niet te begrijpen voor andere. IK heb therapie gevolg en dat heeft wat geholpen . zeker om een betere nachtrust te krijgen. MIjn zoon was 37 jaar ook veels te jong. zoveel jaren knokken en zorgen voor hem en dan dit. opeens houd het op. groet anja
Loves 1