Val1982 Ik ben 37, getrouwd,moeder van 4 kinderen waarvan één kind is overleden bij een vrachtwagen ongeluk op 26 november 2018
afbeelding van Val1982
Bewolkt
Val1982 Ik ben 37, getrouwd,moeder van 4 kinderen waarvan één kind is overleden bij een vrachtwagen ongeluk op 26 november 2018

Diego 14 jaar (26-11-2018)

Daar zit ik dan aan een tafel waar 5 stoelen aan zitten. Het waren er 6 maar ik heb er 1 weg gehaald.

Ik kon het niet meer aan steeds de tafel te dekken en tegenover een lege stoel te zitten.

De stoel die al leeg is sinds 26 november 2018. Dat was de ergste dag van me leven. Toen stond er ineens Politie op de stoep om te vertellen dat mijn Diego niet meer thuis komt. Hij is overleden en ik begrijp niet wat de agent bedoeld? Overleden ? Is dit een slechte grap? De agent zegt dat hij me even vast houd en verteld dat Diego vanmorgen is omgekomen bij een vrachtwagen ongeluk op weg naar school .Hij was opslag dood zegt hij. Allemaal woorden die me niks zeggen. Achteraf hoor ik dat ik “ in shock” moet zijn geweest .Ook verteld hij dat we er niet gelijk naar toe kunnen. Ze moeten hem nog een reconstructie doen aan zijn gezicht. Het wachten duurt uren voor mijn gevoel terwijl ik nog steeds denk dat ze een fout hebben gemaakt.

Eenmaal aangekomen in het Ziekenhuis wachten we tot we opgehaald worden. Ik zie wat verpleegsters lachen verder op de gang . En aan de andere kant gaan er constant mensen in en uit de ligt.

en daar kwam er eindelijk iemand voor ons. Doe Verteld wat ik kan verwachten maar niemand kan je voorbereiden op dit moment.  

Het moment dat die deur open ging en mijn wereld instorten .Het was mijn lieve kleine Diego ook al leek hij niet meer opzich zelf het was hem wel, ik zag het meteen. Gluiden die uit me strot kwamen heb ik nog nooit eerder gehoord. Ontroostbaar was ik.

En nu Dat alles voorbij is zijn we 10 weken en 2 dagen verder. Iedereen gaat door met zn leven. Het plannen van vakanties ,verjaardagen enz

Ik leef nog iedere dag van dag tot dag.

het moet slijten wordt me gezegt .... hij heeft het nu beter zegt een ander, of hij is nu een engeltje. Allemaal woorden ,woorden die troost moeten brengen. Maar waar ik geen troost uit haal.

Hoe moet ik deze pijn overleven? Waarom is er niet  gewoon een boekje met een checklist ofzo zodat je weet dat de volgende huil uitbasting niet in de supermarkt is omdat je chocomelk wil kopen en je dan ineens bedenkt dat Diego de enige was die dat thuis dronk.

Het is moeilijk ook omdat ik nog 3 kids heb die alle her verlies van hun Broertje anders verwerken.En de kleinste (6 jaar) nog elke dag liefdjes zingt , of een wens doet en dat ontroostbaar is dat het niet uit is gekomen.

Mama ik heb gewenst dat hij terug komt maar hij is er niet ?

nee lieverd hij komt ook niet meer terug ❤️

Hartjes 1

Er zijn 4 reacties op dit bericht

#1

Ik krijg kippenvel bij jouw verhaal, Val1982... Vooral de wens van je kinderen, zo hartverscheurend.

Bedankt voor het delen van jouw verhaal. Ik wil je heel veel sterkte wensen met dit enorme verdriet en gemis. Ik hoop dat je door het delen van je verhaal en ervaringen hier op het forum steun en troost kunt vinden. Door je verhaal kwijt te kunnen, maar ook misschien wel door het lezen van herkenbare ervaringen of door de bemoedigende reacties van andere forumleden.

Heel veel sterkte,

Mark
Wie Troost Mij

Loves 0
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
afbeelding van Rita Heemskerk
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
#2

Hoi Val82

Kippevel!! Ik voel t in heel mijn lijf!

Ook ik heb dit meegemaakt vier jaar geleden.  Niet te bevatten nog steeds. Alles wat je schrijft geeft herkenning ook over dat pak chocomel. Zo zijn er elke dag situaties waarin je dit hebt. Je kan het gewoon niet aanvaarden het is zooo onwerkelijk . Je kind verliezen neemt een stuk hart van je weg. De pijn is bijna ondraaglijk. Ik wil jou en je gezin heel veel liefde en kracht toewensen om dit inmens grote verdriet te kunnen verweven in je leven. Ik voel en leef met je mee.

Dikke knuffel

Rita Heemskerk

Loves 1
Val1982 Ik ben 37, getrouwd,moeder van 4 kinderen waarvan één kind is overleden bij een vrachtwagen ongeluk op 26 november 2018
afbeelding van Val1982
Bewolkt
Val1982 Ik ben 37, getrouwd,moeder van 4 kinderen waarvan één kind is overleden bij een vrachtwagen ongeluk op 26 november 2018
#3
Rita Heemskerk schreef op Maandag 11 februari 2019 09:50
Hoi Val82

Kippevel!! Ik voel t in heel mijn lijf!

Ook ik heb dit meegemaakt vier jaar geleden.  Niet te bevatten nog steeds. Alles wat je schrijft geeft herkenning ook over dat pak chocomel. Zo zijn er elke dag situaties waarin je dit hebt. Je kan het gewoon niet aanvaarden het is zooo onwerkelijk . Je kind verliezen neemt een stuk hart van je weg. De pijn is bijna ondraaglijk. Ik wil jou en je gezin heel veel liefde en kracht toewensen om dit inmens grote verdriet te kunnen verweven in je leven. Ik voel en leef met je mee.

Dikke knuffel

Rita Heemskerk

Bedankt voor je lieve woorden Rita , ik kreeg gewoon tranen in me ogen , dat komt ook omdat ik nog heel erg in me emotie zit.

Ook voor jou veel liefde van mijn kant, 4 jaar zal voor een ander zo lang geleden klinken. Maar ik hoor alleen hoelang je al met dit intense en grote verdriet rond loopt. 

Hoe ga je met die situaties om ? Als het je zomaar overvalt ? Ik probeer me vooral sterk te houden bang om helemaal in te storten.

Loves 0
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
afbeelding van Rita Heemskerk
Rita Heemskerk Verdrietige moeder
#4
Val1982 schreef op Maandag 11 februari 2019 10:07
Rita Heemskerk schreef op Maandag 11 februari 2019 09:50
Hoi Val82

Kippevel!! Ik voel t in heel mijn lijf!

Ook ik heb dit meegemaakt vier jaar geleden.  Niet te bevatten nog steeds. Alles wat je schrijft geeft herkenning ook over dat pak chocomel. Zo zijn er elke dag situaties waarin je dit hebt. Je kan het gewoon niet aanvaarden het is zooo onwerkelijk . Je kind verliezen neemt een stuk hart van je weg. De pijn is bijna ondraaglijk. Ik wil jou en je gezin heel veel liefde en kracht toewensen om dit inmens grote verdriet te kunnen verweven in je leven. Ik voel en leef met je mee.

Dikke knuffel

Rita Heemskerk

Bedankt voor je lieve woorden Rita , ik kreeg gewoon tranen in me ogen , dat komt ook omdat ik nog heel erg in me emotie zit.

Ook voor jou veel liefde van mijn kant, 4 jaar zal voor een ander zo lang geleden klinken. Maar ik hoor alleen hoelang je al met dit intense en grote verdriet rond loopt. 

Hoe ga je met die situaties om ? Als het je zomaar overvalt ? Ik probeer me vooral sterk te houden bang om helemaal in te storten.

Hoi Val 

Bedankt voor je reactie

Precies de laatste zin kost jou veel energie.

Ik snap dat jou gezin draaiende houden ook al ontzettend zwaar is nu.

Toch wil ik je adviseren je emotie te uiten.

Wat mij veel heeft geholpen is in een mooi gouden opschrijfboek opschrijven aan je kind wat je voelt, dat je hem mist en van hem houdt. Ook alle dingen die thuis gebeuren. Ok praat ook nog steeds tegen hem. In de auto onder de douche .

Als je het moeilijk heb mag je me altijd een privébericht sturen. Wellicht kan ik je een beetje helpen om het verlies van de zoon iets draaglijker te maken.

Liefs

Loves 0