Zonder grote broer verder

Soms valt het me zo aan de gedachten dat ik voor altijd zonder mijn stoere, lieve grote broer Arend-Jan verder moet. En die gedachten zijn zo zwaar. 

Mij had maar 1 broer en we waren zo close samen. Vaak met zn 2 lekker zeuren over onze ouders en daar de grootste schik over hebben  

Arend-Jan is heel plotseling overleden. 23-03-18 heeft mijn moeder hem in bed gevonden. Hartstilstand heeft hij gehad en hij was maar 36 geworden. Ook echt alleen maar 36 geworden, want hij was die dag ook jarig. 

Hoe kan hij op zijn verjaardag gestorven zijn? Niemand kan daar natuurlijk antwoord op geven en dat is een van de dingen die alles zo moeilijk maakt. 

Ik kan niet zeggen dat Arend-Jan een vriend was, maar hij was echt mijn grote broer. Mijn steun en toeverlaat. Hij was 3 jaar ouder als mij en hij zag mij ook echt als zijn kleine zusje die hij beschermen moest en zijn hele leven heeft gedaan. 

Wij hadden zo’n goede band samen. Helemaal nadat hij een dikke 8 maanden bij mij heeft gewoont nadat zijn relatie uitging en hij tijdelijk geen woning had. In die tijd zijn wij zo hecht geworden en hebben zulke fijne gesprekken gehad met zn 2. Dat pakt niemand van ons af. Maar we hadden nog zoveel gesprekken moeten hebben. 

We zijn nu bijna 8 maanden verder en het is nog zo moeilijk. Met alles wat ik doe zit Arend-Jan in mijn hoofd. Afleiding heb ik weinig. Zelfs op werk helemaal niet. Aangezien we collega’s waren. We werkten zelfs op de zelfde afdeling en in de zelfde ploeg. Elke dag zag ik hem. Dat word steeds moeilijker om te lopen waar hij liep. Om de dingen te doen die hij deed. 

Nu komen de feestdagen steeds dichterbij en natuurlijk hadden wij ook een dag als familiedag. We hebben besloten om die dag weg te gaan. Gewoon weg van huis. Proberen onze gedachten dan maar uit te schakelen. Al zou dat niet gaan. 

Soms heb ik gewoon geen idee hoe ik verder kan met alles. Zonder mijn stoere lieve broer. Mijn steun en toeverlaat. 

Hartjes 1

Er is 1 reactie op dit bericht

Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
afbeelding van Anzjuhla
Bewolkt
Anzjuhla 24 Augustus de liefde van mijn leven kwijtgeraakt. 9 Jaar bij elkaar geweest.
#1

Potverdrie Henriëtte, wat een vreselijk gemis. Vooral omdat hij op zijn eigen verjaardag is overleden.
Ik kan me heel erg goed voorstellen dat het allemaal erg zwaar voor je is. Vooral ook omdat het nog maar 8 maanden is geleden én al die feestdagen er weer aankomen.

Mijn vriend is vorig jaar op 36-jarige leeftijd overleden en 36 is gewoon veel te jong. Zijn zus heeft het uiteraard daar nog steeds heel erg moeilijk mee (net als ik en de rest van de familie + vrienden) maar voor haar is het elke dag extra zwaar omdat zij, net als jij, een collega was van haar broertje.

Verder kan ik het heel erg herkennen dat je  Arend-Jan zo vreselijk mist vanwege jullie sterke band. Mijn broertje is mijn allerbeste vriend. Hij heeft hier 2 jaar bij ingewoond en dat heeft onze band nog sterker gemaakt. Ik kan mij dan ook geen leven zonder hem voorstellen.

Kortom, ik wens je enorm veel sterkte toe komende tijd en geef je een virtuele knuffel.

 

Loves 0