verlies van mijn broer

Toen ik zestien was verloor ik een broer van 18 door een auto ongeluk. Dat had zoveel impact van binnen, in mijn gevoel. Nog maanden later droomde ik soms dat hij zomaar weer binnen stapte, en dan voelde ik mij (in die droom) 'schuldig omdat ik gezegd had dat hij was overleden. Mensen in je omgeving zeggen (met de beste bedoelingen) Je moet door, het slijt, de tijd heelt alle wonden maar dat is niet zo. Het is nu 32jaar geleden en soms lijkt het als gisteren, zoveel verdriet. Het heeft me wel geleerd dat je vandaag moet omarmen, diegenen waar je van houd (hoe moeilijk dat in eerste instantie ook is als je verlegen bent) dat ook te vertellen en genieten van je dierbaren en de natuur, want morgen is het misschien niet meer mogelijk. Je hebt niet veel woorden nodig om mensen te vertellen wat je voelt, sla een arm om ze heen, kijk ze in de ogen, geef steun. Veel liefs!

Hartjes 0

Er is nog niet gereageerd op dit bericht