Groot verdriet mijn zussie

Hallo, ik ben nieuw op dit  forum, maar ik kom graag met mensen in contact die het begrijpen hoe

je , je soms voelt .

ik ben afgelopen 13 juli 2018mijn zus verloren ineens aan een ruiterembolie.

ze was jarig die dag en net als andere jaren doen s’morgens een appje, kreeg ook weer 1 terug met dikke knuffels erin.

17.28 stuur ik haar berichtje wat heb je van je mannetje gekregen en kreeg geen reactie, bij mijn zussie niet zo raar want die zat niet boven op haar telefoon.

werd gebeld door mijn zwager maar op de telefoon van mijn man, dat ik neem gewoon op en zeg, hè nog gefeliciteerd met mijn zussie, hij zegt nel ik moet je iets vertellen, ik zeg oké, hij zei je zus is vanavond overleden, zegt dat kan niet, dat wil niet ben gaan janken en krijsen mijn lieve zussie die nemen ze mij niet af.

heb zoveel pijn en verdriet en zou jullie zo graag meer willen vertelllen maar moet echt in stukje bij mij.

ik hoop dat hier de kracht vind om door te kunnen gaan en jullie nog meer mag vertellen, heb daar ontzettende behoefte aan

Hartjes 1

Er zijn 11 reacties op dit bericht

Asje Heb dec. 2016 dus kort geleden mijn zus van 51 jaar onverwachts aan hartstilstand verloren. Voel me zo slecht en wanhopig ,we zagen elkaar bijna elke dag, de dag voor het plotseling overlijden was ze nog bij mij voor mijn verjaardag, was heel gezellig.
afbeelding van Asje
Bewolkt
Asje Heb dec. 2016 dus kort geleden mijn zus van 51 jaar onverwachts aan hartstilstand verloren. Voel me zo slecht en wanhopig ,we zagen elkaar bijna elke dag, de dag voor het plotseling overlijden was ze nog bij mij voor mijn verjaardag, was heel gezellig.
#1

Hallo

ik vind het heel erg voor je en weet hoe je je voelt. Ik heb mijn zus 2 jaar geleden verloren, ze was 51 jaar en ik 53 jaar. 13 dec. 2016  op een dinsdag was ze nog op mijn verjaardag leuk, we hebben nog zo gelachen en gekletst, zoals we heel vaak deden, we wonen vlak bij elkaar en zagen elkaar bijna dagelijks. We deden heel ons leven heel veel leuke dingen samen en later met onze kinderen. Eind van de middag op mijn verjaardag ging ze naar huis en we zeiden tegen elkaar  morgen of overmorgen wel weer. De volgende ochtend kreeg ik heel onverwachts dus een telefoontje dat ze een hartstilstand heeft gehad, ineens heel onverwachts, nooit geen klachten of zo. Mijn moeder nu 84 jaar had ze gevonden, thuis in de keuken, toen ging alles in rap tempo maar niks mocht meer baten, ik vertel dit nu even snel en kort maar  ik kom er nog steeds niet over uit gepraat. Het is nu 2 jaar geleden .elke dag  voel ik nog de pijn en het gemis je kunt dat niet omschrijven als je het zelf niet heb meegemaakt.

ik weet hoezeer het doet je zusje te moeten missen elke dag kijk ik naar haar foto en brand een kaarsje. Je mag me altijd schrijven . Ik weet hoe het voelt en  ik denk dat dat altijd wel zo zalblijven,  heel veel sterkte  

Loves 0

Pagina's