Groot verdriet mijn zussie

Hallo, ik ben nieuw op dit  forum, maar ik kom graag met mensen in contact die het begrijpen hoe

je , je soms voelt .

ik ben afgelopen 13 juli 2018mijn zus verloren ineens aan een ruiterembolie.

ze was jarig die dag en net als andere jaren doen s’morgens een appje, kreeg ook weer 1 terug met dikke knuffels erin.

17.28 stuur ik haar berichtje wat heb je van je mannetje gekregen en kreeg geen reactie, bij mijn zussie niet zo raar want die zat niet boven op haar telefoon.

werd gebeld door mijn zwager maar op de telefoon van mijn man, dat ik neem gewoon op en zeg, hè nog gefeliciteerd met mijn zussie, hij zegt nel ik moet je iets vertellen, ik zeg oké, hij zei je zus is vanavond overleden, zegt dat kan niet, dat wil niet ben gaan janken en krijsen mijn lieve zussie die nemen ze mij niet af.

heb zoveel pijn en verdriet en zou jullie zo graag meer willen vertelllen maar moet echt in stukje bij mij.

ik hoop dat hier de kracht vind om door te kunnen gaan en jullie nog meer mag vertellen, heb daar ontzettende behoefte aan

Hartjes 0

Er zijn 10 reacties op dit bericht

#1

Ten eerste gecondoleerd met het verlies van jou zus....verschrikkelijk ...kan me heel goed voorstellen hoe jij je voelt...als je wil praten ..nou dat kan op deze site..wij helpen als we kunnen ..we luisteren...heel veel sterkte...groetjes kaatje 1

Loves 2
#2

Hallo,

dank je wel kaatje voor je berichtje Geliefdde decembermaand komt er weer aan en voor ieder een maand om stil te staan bij het afgelopen jaar. Waarom voelt het bij mij dat niet zo en ga ik niet verder terug dan 13 juli, voor mij was alles gisteren nog. Zou het echt zo zijn als je een dierbare verliest dat de wond beetje bij beetje heelt. Waarom heb ik dat niet waarom kan ik alleen maar denken hoe moet het in de toekomst. De lege stoel hoe kan ik daar mee omgaan. Heb mijn vader verloren toen ik 17 was. Ik was puber en het was een groot gemis en nog steed mijn kameraadje die ik maar 17 jaar lang heb mogen kennen. Maar wat weet je op die leeftijd dan ben je niet met de dood bezig. Hij was 47 mijn zus is 46 geworden. Mijn vader was 14 maand ziek en kon ik mee praten ik wist dat het kwam maar de hoop was groter dat hij zou blijven leven. Als iemand zo uit midden word gerukt als mijn zus, dan zijn er onmens veel vragen. En vooral de vraag waarom was het mij niet gegund om met haar oud te worden “hoe moet ik verder” ik moet door voor mijn lieve man, ik wil van hem genieten tot ik 100 ben, maar wat zijn de dagen zwaar 

Loves 1
#3

Hoi balou..ik snap goed dat het nu allemaal onwerkelijk is...maar het is dan ook nog maar een paar maanden geleden dat jou zus is overleden..het heeft echt tijd nodig ..hoe lang .??? Dat kan niemand jou vertellen ..dat zal jij zelf moeten doen...daarbij komt ook nog dat jou zus plotseling is overleden dus geen afscheid kunnen nemen ..van de een op de andere dag /uur is ze er ineens niet meer...en ja dat moet jij ook nog eens extra erbij verwerken ...ik zeg niet als ze bv een ziekbed of iets dergelijks had gehad dat het dan makelijker was geweest..maar dan had je het wel aan zien komen ..nu bij jou was het pats boem weg ...en dat lijkt mij verschrikkelijk om dat mee te moeten maken ..daarbij komt komen nu nog de feestdagen aan ..tja dan word het heel moeilijk ...ik hoop dat je toch de kracht kunt vinden om er iets van te maken met die feestdagen hoe moeilijk het ook is samen met je man enz....sterkte ..ikzelf ga nu voor de 2de keer de feestdagen in zonder mijn ouders ..vorig jaar nov overleed mijn moeder mijn vader is al 14 jaar overleden...maar vorig jaar was het nog maar 4 weken geleden toen het kerst was dus zat ik nog in een roes..dit jaar vind ik eerlijk gezegd toch wel moeilijk het gemis is toch nog wel heel groot..toch nog heel erg aanwezig ....hopelijk is het weer gauw 2 januari dan hebben we dat ook weer gehad ..het is toch niks zo zonder ouders  vind ik....was altyd zo gezellig thuis....maar goed ..hopelijk word het beter we wachten maar af ..groetjes kaatje 1

Loves 0
#4
Kaatje1 schreef op Zaterdag 8 december 2018 02:56
Hoi balou..ik snap goed dat het nu allemaal onwerkelijk is...maar het is dan ook nog maar een paar maanden geleden dat jou zus is overleden..het heeft echt tijd nodig ..hoe lang .??? Dat kan niemand jou vertellen ..dat zal jij zelf moeten doen...daarbij komt ook nog dat jou zus plotseling is overleden dus geen afscheid kunnen nemen ..van de een op de andere dag /uur is ze er ineens niet meer...en ja dat moet jij ook nog eens extra erbij verwerken ...ik zeg niet als ze bv een ziekbed of iets dergelijks had gehad dat het dan makelijker was geweest..maar dan had je het wel aan zien komen ..nu bij jou was het pats boem weg ...en dat lijkt mij verschrikkelijk om dat mee te moeten maken ..daarbij komt komen nu nog de feestdagen aan ..tja dan word het heel moeilijk ...ik hoop dat je toch de kracht kunt vinden om er iets van te maken met die feestdagen hoe moeilijk het ook is samen met je man enz....sterkte ..ikzelf ga nu voor de 2de keer de feestdagen in zonder mijn ouders ..vorig jaar nov overleed mijn moeder mijn vader is al 14 jaar overleden...maar vorig jaar was het nog maar 4 weken geleden toen het kerst was dus zat ik nog in een roes..dit jaar vind ik eerlijk gezegd toch wel moeilijk het gemis is toch nog wel heel groot..toch nog heel erg aanwezig ....hopelijk is het weer gauw 2 januari dan hebben we dat ook weer gehad ..het is toch niks zo zonder ouders  vind ik....was altyd zo gezellig thuis....maar goed ..hopelijk word het beter we wachten maar af ..groetjes kaatje 1

Hallo kaatje,

mag ik vragen wat er is gebeurd met je ouders.

heb vandaag een slechte dag veel huilen, daarbij is de auto van mijn zus verkocht kwam ik achter vandaag. En dat geeft ook een bevestiging dat ze er niet zal zijn en meer is. Het ene moment denk ik wat is er loos het andere moment snap ik nks meer en komt het heel hard binnen, mag dan 40 zijn. Maar lig nu wel ff met haar knuffeltje te huilen. Had gedacht ik doe dat wel ff de decembermaand. Maar valt me zeer zwaar. Vast ritueel een kerstkaartje schrijven maar niet meer naar mijn zussie. De kerstverlichting huisje gezellig maken eigenlijk alles zonder gevoel, je probeert het gewone er maar van te maken. Maar het fotootje even appen van je kerstboom weg , je dagelijkse appje weg, je dagelijkse dom geklets appje weg. Wat blijft erover waarom?

Loves 0
#5

Hoi balou..je vroeg over mijn ouders..mijn vader was al heel lang ziekelijk hartfalen..nieren...was al met ze.n 50ste thuis ..al met al heeft hij toch nog 75 jaar mogen worden en overleed aan hartfalen..toen mijn vader overleed heb ik de zorg van mijn moeder op me genomen ..de eerste jaren na vaders dood kon moeder zich nog redelijk redden maar de afgelopen 2 jaar werd ik mantelzorger 24 uur per dag ..ik ben getrouwd ..1 dochter ..1 hondje..en ons mam ..dat was mijn huishouden zeg maar ..ze woonde nog zelfstandig ..met behulp van thuiszorg en mij..maar het werd steeds erger ze kreeg lewie body..delier...en dat is heel heftig ..na 2 jaar dag en nacht er voor haar te zijn ....was ik op ..helemaal ..ik kon niet meer ..en de thuiszorg vond het beter dat moeder na een verpleeg tehuis ging...nou dat viel niet mee..moeder had er vrede mee..maar ik ..had er heel heel veel moeite mee...na 7 weken kreeg ik te horen dat het niet goed ging ..en moeder niet lang meer zou leven...3 weken.later stierf zij...wat ze precies had weet ik niet ..maar volgens mij ..iets met darmen blaas????het zat daar niet goed..dokter zei wel ..als ik wilde kreeg ze onderzoeken...maar ja ..ze vertelde er meteen bij ..mocht het kwaadaardig zijn  of niet ..konden ze niks voor haar doen ..want ze was te zwak daarvoor...daarom besloot ik dat er geen onderzoeken meer gedaan werden als moeder toch geen behandeling kon krijgen ...en lieten we het maar in het midden van wat het precies was....op 16 nov overleed ze..en groot groot verdriet en een gemis ..gelukkig is moeder 81 jaar geworden..voor een buitenstaander een mooie leeftyd..is ook zo ...maar voor mij zo.n gemis en wat is dan een leeftijd..had ze nog heel graag nog een tijdje hier gehouden ..had er nog graag voor willen zorgen ..helaas het mocht niet zo zijn ...toch denk ik terug aan een mooie gezellige thuis ...zeker met de aankomende feestdagen..maar het zal nooit nooit meer het zelfde zijn .......groetje kaatje 1

Loves 0
#6

Hoi balou na het verhaal hoe het met mijn ouders is gegaan...ben ik ook wel benieuwd naar jou verhaal...want als ik het goed begrijp heb jij nog wel een moeder of ik moet me vergissen...wil je niks vertellen ook goed...maar ik dacht ..kan jij je verdriet samen met iemand delen ..je gezin ..moeder ...broer zus ????of ben je alleen...want praten is heeeeel belangrijk...en evt huilen ook...bij mij is het nu 1 jaar geleden en ik huil nog steeds veel ...de ene dag gaat het redelijk de andere dag is het weer hopeloos...dus ik ben wel benieuwd naar jou...maar nogmaals je bent niks verplicht he..groetjes kaatje1

Loves 0
afbeelding van Jujo
Licht bewolkt
#7

Hoi Balou, ik heb me zojuist geregistreerd en las je verhaal. Mijn zus is een maand eerder overleden dan jouw zus, op 11 juni. Een auto-ongeluk, op slag dood. De avond daarvoor had ik nog met haar geappt. De volgende ochtend werd ik wakker en kreeg ik het onomkeerbare telefoontje. Jouw reactie is heel herkenbaar. Dat raakt. Gek dat ik echt niemand de pijn gun die ik voel en toch geeft het troost om te horen dat ik niet de enige ben die dit verlies een plekje moet geven. Ik hoop dat alle reacties die je hebt onvangen ook voor jou een steun zijn. Liefs, Judith 

Loves 1
#8
Kaatje1 schreef op Dinsdag 11 december 2018 01:31
Hoi balou na het verhaal hoe het met mijn ouders is gegaan...ben ik ook wel benieuwd naar jou verhaal...want als ik het goed begrijp heb jij nog wel een moeder of ik moet me vergissen...wil je niks vertellen ook goed...maar ik dacht ..kan jij je verdriet samen met iemand delen ..je gezin ..moeder ...broer zus ????of ben je alleen...want praten is heeeeel belangrijk...en evt huilen ook...bij mij is het nu 1 jaar geleden en ik huil nog steeds veel ...de ene dag gaat het redelijk de andere dag is het weer hopeloos...dus ik ben wel benieuwd naar jou...maar nogmaals je bent niks verplicht he..groetjes kaatje1

 

Hoi,

ja klopt ik heb nog een moeder maar naar mijn zuster haar dood, heb ik tot gisteren een definitief besluit genomen. Dat ik daar voorlopig niet meer kom. Nou kan ik je een heel verhaal uit de doeken doen. Maar dat is zoveel, laten we het erop houden dat mijn moeder iemand is van alleen het ik,ik, ik verhaal. En toen mijn vader was overleden, heeft mijn zus letterlijk genomen om voor moeder te zorgen., omdat onze vader dat vroeg van ons. En mijn zus was de oudste. Maar ze heeft niks anders dan na de dood van onze vader ons pijn gedaan wat in de jaren en denk laatste vijf jaar het wel heel erg was. Manipuleren en chanteren.Na van het weekend toen er weer was gebeurd de keuze gemaakt , nu ga ik voor mijzelf. Familie heb ik geen contact mee, mijn verdriet kan ik heel goed kwijt bij mijn mannetje.en loop bij een psycholoog. Sommige dagen voel je verschrikkelijk alleen, waar heb je het aan  verdiend . Vandaar dat ik ook soms ook laat reageer omdat er dagen zijn, dat je echt niet lekker voelt maar je moet door. Je werk je huishouden , mannetje die overspannen thuis op het moment is.

 

 

 

Loves 1
#9
Jujo schreef op Zondag 16 december 2018 19:57
Hoi Balou, ik heb me zojuist geregistreerd en las je verhaal. Mijn zus is een maand eerder overleden dan jouw zus, op 11 juni. Een auto-ongeluk, op slag dood. De avond daarvoor had ik nog met haar geappt. De volgende ochtend werd ik wakker en kreeg ik het onomkeerbare telefoontje. Jouw reactie is heel herkenbaar. Dat raakt. Gek dat ik echt niemand de pijn gun die ik voel en toch geeft het troost om te horen dat ik niet de enige ben die dit verlies een plekje moet geven. Ik hoop dat alle reacties die je hebt onvangen ook voor jou een steun zijn. Liefs, Judith

Hoi,

fijn dat je hebt geregistreerd, ik vind het fijn dat hapje hier kan schrijven wat je wilt. Niemand die je kent en je niet hoeft in te houden. Was jij ook heel close met je zus. Het feit dat je al ff niet meer kan appen, gaat er nog steeds niet in. Ene moment komt het keihard binnen andere moment wat is er loos. Vandaag ff in een dorpje kerst sfeer snuiven geweest het was prachtig en mooi een afleiding. En je komt thuis en dan denk oh ja niet ff appen wat voor leuke dingen je hebt gedaan. Mij. Zus en ik hadden beide wat met fotograferen niet ff je mooie foto showen. Het plots klaps weg is niet te bevatten 

Loves 1
#10

Hoi balou ..lees net jou berichtje..ja das niet leuk om dat met moeder zo mee te moeten maken..maar ik las ook dat je goed kan praten met je mannetje en psygholoog das wel fijn ...ook lees ik dat er hier nog iemand reageerd waarvan ook haar zusje is overleden...mischien heb je daar meer aan om mee te praten als met mij....zij snapt helemaal beter als ik om een zus te moeten missen ....wie weet is het voor jullie samen fijn om te praten ...maar ik ben er altyd voor jou om te luisteren als je wil he...groetjes kaatje1 

Loves 0