ZusjeErika Moeder van 2 mooie meiden, partner van een lieve man en sinds kort enig kind. Omgaan met het verlies van mijn zus is moeilijk!
afbeelding van ZusjeErika
Licht bewolkt
ZusjeErika Moeder van 2 mooie meiden, partner van een lieve man en sinds kort enig kind. Omgaan met het verlies van mijn zus is moeilijk!

Er was eens...

Er was eens een ik,  die - ondanks het een en ander te hebben meegemaakt - redelijk onbezorgd door het leven ging.
Laten we haar mijn onbezorgde ik noemen.

Na die 2 blauwe streepjes op mijn eerste zwangerschapstest verdween iets van mijn onbezorgde ik. Langzaamaan kreeg ik meer vertrouwen in mijzelf als moeder en kon ik onbezorgder genieten met mijn meiden.

Toen we hoorden dat mijn zus uitgezaaide borstkanker had, verdween weer een groot stuk van mijn onbezorgde ik.
Na 2 jaar onzekerheid is mijn onbezorgde ik nooit meer de oude geworden.

En nu, 4 maanden na het overlijden van mijn zus, ben ik mijn onbezorgde ik nog steeds helemaal kwijt.

Ik mis haar, want het leven was zoveel leuker met mijn onbezorgde ik.
Ik moet wennen aan mijn nieuwe ik, weet nog niet of ik haar wel zo leuk vind.

Ik weet wel dat alles wat ik heb meegemaakt en vooral het overlijden van mijn zus me hebben gemaakt tot deze nieuwe ik.

Dus ga ik haar omarmen, op haar vertrouwen en weer genieten met mijn nieuwe ik.

Hartjes 3

Er is 1 reactie op dit bericht

Wie Troost Mij Forumbeheerder
afbeelding van Wie Troost Mij
Zonnig
Wie Troost Mij Forumbeheerder
#1

Wat 'mooi' beschreven, Erika. Je beschrijft volgens mij precies het gevoel waar vele andere forumleden hier ook mee worstelen: niet alleen afscheid nemen van je dierbare, maar eigenlijk van je oude leven met je dierbare. Je stapt eigenlijk in een heel nieuw leven waaraan je je ineens moet verhouden en dat is heel, heel lastig...

Veel sterkte met het omarmen van je nieuwe ik... 

Mark
Wie Troost Mij

Loves 1